W dobie Internetu uzyskanie informacji z jakiejkolwiek dziedziny nauki czy też techniki nie jest, w większości przypadków, specjalnie trudne. W konsekwencji dużych problemów może przysporzyć próba określenia jakie informacje mogą być chronione jako tajemnice handlowe.
Eksport towarów ma miejsce w sytuacji, gdy dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych następuje z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej. Potwierdzenie wywozu następuje przez urząd celny określony w przepisach celnych – może to być zarówno polski urząd jak i urząd innego państwa członkowskiego. Ciężar dowodu realizacji transportu, który rozpoczął się w Polsce, a zgłoszenie nastąpiło w urzędzie celnym na terytorium innego państwa członkowskiego, spoczywa na przedsiębiorcy. Podatnik musi więc posiadać m. in. listy przewozowe potwierdzające transport towarów. Wybór kontrahenta do eksportu Eksport bezpośredni ma miejsce wówczas, gdy wywóz towaru dokonywany jest przez dostawcę lub na jego rzecz. W przypadku zaś eksportu pośredniego, wywozu dokonuje nabywca towaru mający siedzibę poza terytorium kraju lub wywóz ten jest wykonywany na jego rzecz. W przypadku eksportu pośredniego nabywca dostarcza eksporterowi dokumenty potwierdzające wywóz towarów, które uprawniają do zastosowania preferencyjnej stawki 0%. Często praktykowane jest rozwiązanie zgodnie z którym eksporter udaje się razem z nabywcą towarów do agencji celnej i tam dopełniane są wszelkie obowiązki dokumentacyjne dotyczące eksportu. Przy eksporcie towarów kluczowe jest zweryfikowanie odbiorcy towarów. Uchroni to przedsiębiorcę przed ewentualnym kwestionowaniem prawa do zastosowania stawki 0% na eksport towarów. Transakcja nieuznana za eksport towarów może być opodatkowana stawką 23%, a to oznacza, że w otrzymanej od kontrahenta kwocie będzie uwzględniony podatek VAT. Nieuczciwy kontrahent zagraniczny oznacza brak prawa do korekty podatku należnego z tytułu nieściągalnych wierzytelności. Podatnik może bowiem skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny, gdy dostawa towarów (świadczenie usług) dotyczy tylko czynnych podatników VAT. Rozpoczęcie transportu lub wysyłki z terytorium kraju Eksport towarów ma miejsce tylko wówczas, gdy wywóz towarów następuje w wykonaniu przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Miejscem dostawy towarów w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią, jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Zatem, wywóz towaru musi nastąpić z terytorium kraju do miejsca poza terytorium Unii Europejskiej. W sytuacji, gdy przedmiotem czynności jest wywóz towaru, który rozpoczyna się w innym państwie członkowskim, czynność taka nie stanowi eksportu towarów w Polsce. Transakcja taka nie podlega opodatkowaniu na terytorium kraju (Polski), a podlega regulacjom kraju, w którym rozpoczyna się wywóz (transport, wysyłka). Wywóz towarów o nieprzerwalnym charakterze Zasadą jest, że jeżeli dokonywana jest sprzedaż towarów, a transport towarów rozpoczyna się w kraju i trwa nieprzerwanie aż do miejsca jego ostatecznej dostawy w kraju trzecim, to podatnik ma prawo zastosować stawkę 0% dla dokonanego eksportu towarów. Jeżeli transport towaru z Polski zostanie przerwany na terytorium innego kraju członkowskiego i ponownie podjęty w okolicznościach, które wskazują, że miejscem jego rozpoczęcia, w celu wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, jest ten inny kraj unijny, brak jest wówczas podstaw do stwierdzenia, że eksport tych towarów nastąpił z terytorium Polski. Na przykład podatnik dostarcza cysterny, które będą przez innego przedsiębiorcę obsadzane na podwoziach. Jeżeli takich czynności kolejny podatnik będzie dokonywał na terytorium kraju, dostawa takich cystern będzie dostawą krajową opodatkowaną stawką 23%, a jeżeli na terytorium innego państwa członkowskiego – będzie to wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (po spełnieniu określonych warunków).
Pomimo upływu dwóch lat od uchylenia przepisów o postępowaniu w sprawach gospodarczych, nieprawomocne wyroki sądów gospodarczych wydane w sprawach wszczętych przed dniem 3 maja 2012 r. nadal stanowią tytuły zabezpieczenia. Zabezpieczenie udzielone na podstawie takich wyroków można jednak ograniczyć, a nawet uchylić.
Uchwały zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółki kapitałowej mogą zostać w każdym czasie zaskarżone do sądu w drodze powództwa o ustalenie. W takim przypadku pozwana spółka może jednak bronić się zarzutem nadużycia prawa.
Uchwały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością są podejmowane na zgromadzeniach wspólników (Zwyczajnych, bądź Nadzwyczajnych Zgromadzeniach Wspólników). Bez odbycia zgromadzenia wspólników uchwały mogą być podjęte, jeżeli wszyscy wspólnicy wyrażą na piśmie zgodę na postanowienie, które ma być powzięte, albo na głosowanie pisemne. Uchwały powinny być wpisane do księgi protokołów i podpisane przez obecnych, a przynajmniej przez przewodniczącego Zgromadzenia i protokolanta.
27 czerwca 2014 r. Gruzja i Mołdawia podpisały umowy stowarzyszeniowe z Unią Europejską. W tym samym dniu drugą część umowy stowarzyszeniowej z UE, dotyczącą kwestii gospodarczych, podpisała Ukraina. Pierwszą, polityczną część umowy, Ukraińcy podpisali już w marcu. Podpisane umowy są w istocie programem reform, które powinny wdrożyć powyższe państwa w celu dostosowania swoich standardów do obowiązujących w krajach UE. Umowy mają doprowadzić m.in. do stopniowego znoszenia ceł między UE a Gruzją, Mołdawią i Ukrainą oraz do dostosowania obowiązującego w tych państwach prawa (w tym norm i standardów obowiązujących w różnych sektorach gospodarki) do wymogów unijnych. Najważniejsze części umów stowarzyszeniowych to zapisy o utworzeniu strefy wolnego handlu. Umowy stanowią niewątpliwe ułatwienie dla unijnych (a więc i polskich) przedsiębiorców działających na rynkach wschodnich. Obok korzyści związanych ze zniesieniem ceł warto wspomnieć o harmonizacji norm prawnych, która sprawi, że prowadzenie interesów w Gruzji, Mołdawii i na Ukrainie stanie się łatwiejsze i bardziej przewidywalne dzięki zmniejszeniu ryzyk prawnych w obrocie gospodarczym.
Marcin Paczewski, radca prawny i szef Departamentu Prawa Konkurencji i Antymonopolowego w Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy, wypowiadał się na antenie radiowej „Jedynki” na temat ochrony i praw przedsiębiorców. Mecenas wskazywał jak powinien postępować przedsiębiorca, gdy ma do czynienia z oszustwem. Dostęp do audycji: http://www.polskieradio.pl/42/273/Artykul/1180748,Polityka-cookies-to-czesty-haczyk-by-oszukac-przedsiebiorce
Budowa fabryki jest procesem skomplikowanym i pełnym pułapek prawnych. Przystępując do fazy wyboru i realizacji projektu architektonicznego fabryki, należy zwrócić uwagę na wymogi formalno-prawne związane z ochroną środowiska i z gospodarką odpadami. Kwestia ta jest tak naprawdę newralgiczna, już na etapie projektowania planowanej inwestycji i to niezależnie od tego, czy zamierzamy do produkcji używać substancji niebezpiecznych czy nie. Pamiętajmy, iż na etapie planowania gabarytów i rozplanowania budynków przemysłowych, uwzględnić musimy liczne regulacje prawne określające np. gdzie, w jakich pomieszczeniach i w jaki sposób prawidłowo przechowywać, składować i magazynować odpady zwykłe, niebezpieczne, czy wydobywcze – co w praktyce ma odbicie w samej konstrukcji obiektu w odniesieniu do każdej z kategorii odpadów. Pierwszym etapem jest procedura uzyskania pozwolenia na budowę polegająca na wystąpieniu do Urzędu Gminy o wydanie zaświadczenia o zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania. W sytuacji gdy takiego planu brak, powinniśmy wystąpić i uzyskać decyzję o warunkach zabudowy zgodnie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Uzyskanie wymienionych dokumentów może trwać od 1 miesiąca do nawet pół roku. Do przygotowania projektu budowlanego będą nam natomiast potrzebne: zaświadczenie o zgodności planowanej inwestycji z planem miejscowym lub decyzja o warunkach zabudowy, mapa do celów projektowych w skali 1:500 (oryginał), projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a w niektórych przypadkach również wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektu budowlanego. Następnym krokiem będzie uzyskanie opinii, uzgodnień i innych dokumentów wymaganych przepisami Prawa Budowlanego takimi jak np.: warunki techniczne przyłączenia do sieci (energetycznej, wodociągowej, kanalizacyjnej i gazowej), uzgodnienia w zależności od położenia miejsca inwestycji w zakresie dróg (gminnych, powiatowych, wojewódzkich, krajowych), uzgodnienia w zakresie przepisów przeciwpożarowych, BHP, sanitarno-higienicznych (jeżeli jest to wymagane przepisami szczegółowymi) oraz uzgodnienia z gestorami sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, energetycznej, telekomunikacyjnej, gazowej, itp. (w zależności od położenia planowanej inwestycji). Do projektu budowlanego należy załączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane. Dodatkowo w inwestycjach budownictwa przemysłowego może być wymagana decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych. Tak skompletowaną dokumentację projektową, wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę składamy w Wydziale Budownictwa Starostwa Powiatowego. Na rozpatrzenie wniosku Starostwo ma czas 65 dni dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę możemy założyć Dziennik Budowy opieczętowany przez Wydział Budownictwa Starostwa Powiatowego. Pamiętajmy, iż inwestor jest obowiązany zawiadomić o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych, właściwy organ (Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego) oraz projektanta sprawującego nadzór nad zgodnością realizacji budowy z projektem, co najmniej na 7 dni przed ich rozpoczęciem, dołączając na piśmie oświadczenie kierownika budowy (robót) stwierdzające sporządzenie planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz przyjęcie obowiązku kierowania budową, a w przypadku ustanowienia nadzoru inwestorskiego – również oświadczenie inspektora nadzoru inwestorskiego potwierdzające przyjęcie obowiązku pełnienia nadzoru inwestorskiego nad danymi robotami budowlanymi.
Nasza Kancelaria została członkiem Polskiego Związku Pracodawców Konsultingu, zrzeszonego w Konfederacji Lewiatan. Organizacja aktywnie zabiega o dobre warunki prowadzenia działalności gospodarczej, zarówno w Polsce, jak i na terenie Unii Europejskiej. Polski Związek Pracodawców Konsultingu troszczy się również o wizerunek pracodawców.
Upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny, czyli do takiego, który nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Wyższe wymagania stawia się np. osobom prawnym – polskie prawo stanowi, że taki podmiot jest niewypłacalny gdy wysokość jego zobowiązań przekracza wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco wykonuje zobowiązania.