loader image
TWÓJ BIZNES – NASZA SPRAWA
Drugie logo
MENU ×
KANCELARIA ×
USŁUGI ×
ZESPÓŁ ×
PUBLIKACJE ×
DLA PRZEDSIĘBIORCÓW ×

listopad 2023

Blog

Odbiorca zapłaci fracht – obowiązek według Prawa przewozowego

Obowiązek zapłaty frachtu przez odbiorcę przesyłki – kluczowe regulacje Prawa przewozowego Prawo przewozowe przewiduje możliwość dochodzenia zapłaty wynagrodzenia przewoźnika bezpośrednio od odbiorcy przesyłki. Tymczasem odbiorca nie jest stroną umowy przewozu, chyba że występuje jako nadawca. Z drugiej strony, przysługują mu jednak określone uprawnienia wynikające z umowy przewozu na rzecz osoby trzeciej. Zgodnie z art. 51 ust. 1 Prawa przewozowego, odbiorca przyjmując przesyłkę i list przewozowy, zobowiązuje się do zapłaty należności ciążących na przesyłce. Sąd Najwyższy podkreślił, że od tego momentu odpowiedzialność za zapłatę wynagrodzenia obciąża solidarnie nadawcę i odbiorcę. Odbiorca odpowiada więc obok umownej odpowiedzialności zleceniodawcy. Odpowiedzialność odbiorcy jest niezależna od zapisów umów przewozowych, zleceń lub umów spedycyjnych. Nawet jeśli umowa przewiduje, że należności obciążają wyłącznie nadawcę, przewoźnik może dochodzić roszczeń od odbiorcy. Obowiązek zapłaty frachtu po stronie odbiorcy powstaje jednak dopiero po przyjęciu przesyłki i listu przewozowego. Za przyjęcie przesyłki uznaje się również stosowną adnotację na liście przewozowym. Od tego momentu przewoźnik ma prawo kierować roszczenia do odbiorcy. Regulacja ta jest interpretowana przez sądy na korzyść przewoźników, stanowiąc więc istotne zabezpieczenie przed zatorami płatniczymi. Dochodzić można wyłącznie zapłaty frachtu, który stanowi górną granicę odpowiedzialności odbiorcy. Skierowanie żądań do odbiorcy jest uzasadnione, zwłaszcza przy zwłoce zleceniodawcy. Takie działanie, w konsekwencji, może dodatkowo motywować zleceniodawcę do terminowej zapłaty. Co ważne, należy jednak pamiętać, że powyższa regulacja nie znajduje zastosowania do przewozów objętych Konwencją CMR. W przypadku CMR zastosowanie ma art. 13, który ogranicza odpowiedzialność odbiorcy do należności wpisanych w liście przewozowym. Brak wpisania frachtu wyłącza obowiązek zapłaty po stronie odbiorcy. W skrócie, w sytuacji zatorów płatniczych, przewoźnik powinien rozważyć skierowanie żądania zapłaty do odbiorcy przesyłki. Przed podjęciem działań konieczna jest analiza prawna dotycząca podstawy żądania oraz konstrukcji wezwania do zapłaty.   Polecamy Potrzebujesz profesjonalnej porady prawnej? Skontaktuj się z nami Sprawdź inne wpisy na blogu Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy   Źródła [1] Ustawa z 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe, Dz.U.1984.53.272, t.j. z 3 stycznia 2020 r. Dz.U.2020.8. [2] D. Dąbrowski [w:] D. Ambrożuk, K. Wesołowski, D. Dąbrowski, Prawo przewozowe. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2019, art. 51. [3] Wyrok Sądu Najwyższego z 20 grudnia 2005 r., V CK 413/05. [4] Wyrok Sądu Najwyższego z 10 kwietnia 2002 r., IV CKN 939/00. [5] por. Wyrok Sądu Najwyższego z 19 marca 1999 r., II CKN 231/98, Wyrok Sądu Najwyższego z 10 kwietnia 2002 r., IV CKN 939/00, Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2005 r., V CK 405/05. [6] D. Dąbrowski [w:] D. Ambrożuk, K. Wesołowski, D. Dąbrowski, Prawo przewozowe. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2019, art. 51. [7] Konwencja o Umowie Międzynarodowego Przewozu Drogowego Towarów (CMR) z 19 maja 1956 r., Dz.U.1962.49.238. [8] Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 9 lipca 2014 r., I ACa 98/14; Wyrok Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2013 r., II CSK 70/13. [9] Wyrok Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2013 r., II CSK 70/13. Autor: r. pr. Wojciech Országh, Kancelaria Prawna Chałas i Wspólnicy

Blog

Europejskie Forum Biznesu 2023 r. – Debata

W piątek 1.12.2023 r. odbędzie się Europejskie Forum Biznesu 2023. Co roku podczas forum eksperci poruszają istotne dla przedsiębiorców zagadnienia z zakresu zarządzania, zrównoważonego rozwoju, jakości i polityki pracowniczej. Wśród prelegentów w panelu dyskusyjnym wystąpi partnerka naszej kancelarii Joanna Uchańska. W trakcie debaty eksperci omówią rolę profilaktyki, zdrowego stylu życia oraz świadomej suplementacji składnikami odżywczymi o odpowiedniej jakości w zapobieganiu chorobom i redukcji obciążenia służby zdrowia. Szczegóły i zgłoszenia na stronie: https://najwyzszajakoscqi.pl/index.php/zgloszenia Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w wydarzeniu!

Blog

Oszustwo najemcy – odpowiedzialność karna za niepłacenie czynszu

Oszustwo najemcy – odpowiedzialność karna za niepłacenie czynszu Zgodnie z art. 286 § 1 Kodeksu karnego, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, za pomocą wprowadzenia jej w błąd, wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. Zbadajmy sprawę oszustwa najemcy, a jego odpowiedzialność karna. Przestępstwo oszustwa polega zasadniczo na wprowadzeniu w błąd, wyzyskaniu błędu lub niezdolności do należytego pojmowania działania. Wprowadzenie w błąd oznacza wywołanie mylnego wyobrażenia o rzeczywistości. Wyzyskanie błędu zachodzi, gdy sprawca wykorzystuje istniejące mylne przekonanie ofiary.  Na czym oszustwo polega? W chwili podjęcia działania przez sprawcę, osoba pokrzywdzona mylnie ocenia wycinek rzeczywistości, co wpływa na jej decyzję woli. Sprawca wykorzystuje tę sytuację dla własnej korzyści majątkowej. (J. Lachowski [w:] Kodeks karny. Komentarz, red. V. Konarska-Wrzosek, LEX/el. 2023, art. 286). Jak wskazują Rynekpierwotny.pl oraz Bezprawnik.pl, Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia uznał najemcę winnym popełnienia oszustwa. Najemca z premedytacją nie płacił czynszu za lokal mieszkalny, mimo posiadania środków. Sprawa dotyczyła 2018 roku, gdy najemca po podpisaniu umowy zaprzestał regulowania czynszu. Wynajmujący udowodnił, że najemca posiadał środki na zapłatę, o czym świadczyły drogie zakupy prezentowane w mediach społecznościowych. Sąd orzekający uznał, że najemca celowo wprowadził wynajmującego w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy. Zachowanie najemcy zostało zakwalifikowane jako oszustwo. Sąd wymierzył karę dwóch lat ograniczenia wolności oraz obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Najemca został także zobowiązany do pokrycia kosztów sądowych. Co dalej? Czy powyższe orzeczenie może być precedensem dla przyszłych sporów wynajmujących z nieuczciwymi lokatorami? Niewątpliwie może stanowić dodatkowy środek nacisku na najemców, jednak trzeba pamiętać o specyfice tej sprawy. W tym przypadku najemca sam publicznie obnosił się z faktem posiadania środków finansowych. Inaczej należy ocenić sytuację, gdy najemca zaprzestaje płacenia czynszu z przyczyn niezależnych, np. choroby lub utraty pracy. Przy ustalaniu, czy mamy do czynienia z oszustwem, konieczne jest określenie rzeczywistego zamiaru najemcy. Ważne jest, że skazanie najemcy za oszustwo nie oznacza automatycznego odzyskania zaległego czynszu przez wynajmującego. Decydując się na wynajem lokalu, należy dokładnie zweryfikować najemcę i odpowiednio zabezpieczyć umowę najmu. Kluczowe jest zabezpieczenie obowiązku zwrotu lokalu oraz zapłaty należności za jego użytkowanie. Można to osiągnąć poprzez uzyskanie gwarancji bankowej, polisy OC najemcy lub poręczenia innej osoby. Oddając lokal o znacznej wartości w najem, warto skorzystać z pomocy profesjonalnych doradców prawnych. Autor: r. pr. Wojciech Országh, Kancelaria Prawna Chałas i Wspólnicy   Potrzebujesz profesjonalnej porady prawnej? Skontaktuj się z nami Sprawdź inne wpisy na blogu Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy

6 300x270 5
Blog

Rekompensata kosztów odzyskiwania należności

Rekompensata kosztów odzyskiwania należności – coraz powszechniejszy problem w biznesie Wraz ze spowolnieniem gospodarczym oraz wzrostem zadłużenia przedsiębiorstw, rośnie zjawisko „kredytowania się” kosztem kontrahenta. Przedsiębiorcy świadomie opóźniają płatności, licząc się z odsetkami i obowiązkiem zapłaty rekompensaty kosztów odzyskiwania należności. Tymczasem w branżach budowlanej oraz transportowej opóźnienia zleceniodawców powodują zatory płatnicze. Kolejni wykonawcy nie mogą regulować swoich zobowiązań, dopóki nie otrzymają wynagrodzenia. Kiedy przysługuje rekompensata kosztów odzyskiwania należności? Wierzyciel ma prawo żądać rekompensaty za koszty odzyskiwania należności od dnia nabycia prawa do odsetek. Wynika to z art. 10 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Uprawnienie to przysługuje od pierwszego dnia opóźnienia i nie wymaga odrębnego wezwania do zapłaty. Rekompensata kosztów odzyskiwania należności wynosi od 40 do 100 euro, zależnie od wartości świadczenia. Kwotę tę przelicza się na złote według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego wymagalność świadczenia. Rekompensata przysługuje od każdej opóźnionej płatności. Rekompensata kosztów odzyskiwania należności bez konieczności wykazywania strat Roszczenia o rekompensatę przedawniają się po upływie trzech lat i można ich dochodzić niezależnie od odsetek i należności głównej. Wierzycielowi przysługuje rekompensata kosztów odzyskiwania należności z samego faktu opóźnienia dłużnika. Nie jest wymagane wykazywanie rzeczywistych kosztów poniesionych przez wierzyciela w związku z odzyskiwaniem należności. Celem tej instytucji prawnej jest sankcjonowanie nielojalnych kontrahentów, a nie pokrywanie faktycznych wydatków. Wierzycielowi zawsze należy się rekompensata kosztów odzyskiwania należności, gdy nabył prawo do odsetek z transakcji handlowej. Sankcyjna funkcja rekompensaty kosztów odzyskiwania należności Rekompensata kosztów odzyskiwania należności ma również działanie prewencyjne i mobilizujące wobec dłużników. Zapewnia wierzycielowi dodatkową kwotę, niezależnie od kosztów windykacji, jako formę sankcji za nieterminowe płatności. Dzięki temu rozwiązaniu przedsiębiorcy mogą skuteczniej chronić swoje interesy finansowe w relacjach biznesowych. Rekompensata jest automatyczna i nie wymaga wykazania faktycznych kosztów. Jak uniknąć zatorów płatniczych i minimalizować ryzyko? Oprócz żądania rekompensaty kosztów odzyskiwania należności, kluczowe jest wdrożenie działań prewencyjnych. Podstawą jest weryfikacja wiarygodności kontrahentów oraz precyzyjne określenie zasad płatności w umowie. Ważne jest również prawidłowe ustalenie sposobu dostarczania faktur i dokumentów oraz monitorowanie terminów płatności. Systematyczna kontrola przepływów pieniężnych w organizacji zmniejsza ryzyko zatorów. Warto także przeprowadzać audyty prawne dotyczące procesów zarządzania wierzytelnościami i windykacji należności. Takie działania pozwalają skutecznie zabezpieczyć płynność finansową firmy. Przypisy: (1) Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 30 września 2021 r., III CZP 37/20. (2) Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie – I Wydział Cywilny z dnia 5 września 2022 r., I AGa 135/21. (3) K. Menszig-Wiese (red.), Ustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Wyd. 2, Warszawa 2023. Autor: r. pr. Wojciech Országh, Kancelaria Prawna Chałas i Wspólnicy  

Przewijanie do góry