zmień język: PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Biuletyn 2010.11.02


Moskwa

Dwa podatki od jednego przedmiotu!? Rosyjscy specjaliści w dziedzinie podatków od dawna toczą dyskusje o obowiązku, a właściwie zasadności płacenia podwójnego podatku od jednego przedmiotu. Kwestia dotyczy pojazdów samochodowych (w tym również ciężarowych), a także środków transportu wodnego oraz lotniczego zarejestrowanych na osobę prawną. więcej...



Pozytywne i negatywne aspekty Ukraińskiego Kodeksu Podatkowego. Od momentu przyjęcia Konstytucji Ukrainy, Kodeks Podatkowy jest jednym z najbardziej oczekiwanych aktów prawnych, którego rozwój i próby uchwalenia trwają już kilka lat. Zaistniała sytuacja niewątpliwie jest związana z tym, iż Kodeks Podatkowy ma ogromne znaczenie dla stabilizacji gospodarczej i politycznej kraju.więcej...

Zmiany w ustawie podatkowej Kazachstanu w zakresie opodatkowania nierezydentów w 2010 r. Do Kodeksu Podatkowego Republiki Kazachstan po raz kolejny zostały wprowadzone zmiany. Z uwagi na fakt, iż liczba inwestycji oraz firm zagranicznych w kraju nieustannie wzrasta, co wymaga również pewnych innowacji w sferze prawa, w niniejszej publikacji przedstawimy zmiany więcej...

Instrukcja składania informacji przez spółki w formie elektronicznej, nowe wzory dokumentów założycielskich akcjonariuszy. Dążąc do uproszczenia działalności spółek, 5 lipca 2010 r. rząd Republiki Litewskiej zatwierdził uchwałą, instrukcję dotyczącą składania ogłoszeń publicznych w formie elektronicznej przez osoby prawne oraz filie i przedstawicielstwa zagranicznych osób prawnych.więcej...



Kijów
Astana
Wilno


ARTYKUŁYWWWKONTAKT


Moskwa

Dwa podatki od jednego przedmiotu!?

Rosyjscy specjaliści w dziedzinie podatków od dawna toczą dyskusje o obowiązku, a właściwie zasadności płacenia podwójnego podatku od jednego przedmiotu. Kwestia dotyczy pojazdów samochodowych (w tym również ciężarowych), a także środków transportu wodnego oraz lotniczego zarejestrowanych na osobę prawną. Rozpatrzmy zatem tę sytuację z prawnego punktu widzenia. Zgodnie z Kodeksem Podatkowym Federacji Rosyjskiej (dalej w tekście KP FR), opłacie podatku od własności (występuje w prawie rosyjskim) podlegają organizacje posiadające majątek ruchomy i nieruchomy, wykazywany w bilansie jako środki trwałe, do których zaliczane są m.in. środki transportowe - jak dotąd wszystko wygląda logicznie. Jednak normy zobowiązujące organizacje do uiszczenia podatku od środków transportowych, traktują jednocześnie te środki jako przedmiot opodatkowania. Innymi słowy, w świetle prawa ten sam przedmiot traktowany jest jako podstawa do opodatkowania dwoma różnymi podatkami, tj. mówiąc językiem prawniczym, właściciel środka transportu ponosi podwójny ciężar podatkowy. Należy podkreślić, iż metody obliczania tych dwóch podatków są różne i tą argumentacją posłużył się Trybunał Konstytucyjny, podając swoje stanowisko, ale o tym nieco później. Nasuwa się pytanie, w jaki sposób stosowane przepisy odnoszą się do określenia zakazu „podwójnego opodatkowania”. Warto zauważyć, że wspomniany termin częściej używany jest w praktyce międzynarodowej, tym niemniej porozumienia zawarte między państwami dotyczące tej kwestii podlegają ogólnemu systemowi prawnemu i posiadają znaczenie priorytetowe w porównaniu z ustawodawstwem krajowym. W uprzednio obowiązującym prawie, zasada jednokrotności opodatkowania ujęta była w następujący sposób: ten sam przedmiot może podlegać opodatkowaniu podatkiem jednego rodzaju tylko raz w ciągu okresu opodatkowania, określonego przez przepisy prawa (art. 6 Ustawy FR "O podstawach systemu podatkowego w Federacji Rosyjskiej”). Zatem zgodnie z przepisami obowiązującego prawa (art. 38 KP FR), każdy podatek obejmuje samodzielny przedmiot opodatkowania określony zgodnie z częścią drugą Kodeksu Podatkowego Federacji Rosyjskiej. Tak więc sformułowanie: "określony zgodnie z częścią drugą" pozwala Trybunałowi Konstytucyjnemu Federacji Rosyjskiej na interpretację zaistniałej sytuacji na niekorzyść podatników. Do Trybunału Konstytucyjnego Federacji Rosyjskiej zwrócili się niedawno przedstawiciele Zgromadzenia Legislacyjnego obwodu Swierdłowskiego, usiłujący podważyć konstytucyjność opisanych przepisów Kodeksu Podatkowego. Sąd uznał jednak, że brak jest podstaw do uznania roszczeń wnioskodawców, kierując się następującym kryterium: podatek od własności oraz podatek transportowy posiadają odmienny charakter prawny i ekonomiczny. Oznacza to, że przy obliczaniu podatku od własności stosuje się wartość średnioroczną. Przy ustalaniu podstawy opodatkowania, wartość własności oblicza się według jej wartości końcowej. Biorąc pod uwagę właściwości podatku transportowego, jego podstawę ustala się zgodnie z kryteriami pozwalającymi określić np. wpływ środka transportowego na stan dróg użytku publicznego. W przypadku środków transportowych jest to moc silnika podawana w ilości koni mechanicznych. Metoda ta nie jest jednak doskonała - oczywiste jest, że samochód o silniku mniejszej mocy, jednak częściej używany, spowoduje na drogach więcej szkód niż ten, który ma większą moc, ale używany jest sporadycznie.
        Tym samym, według opinii sądu, podatek od własności spółek i podatek transportowy posiadają różne podstawy opodatkowania. Zatem, płacenie podatku od własności oraz podatku transportowego od jednego środka transportu nie może być rozpatrywane jako płacenie podwójnego podatku przez jeden podmiot gospodarczy. W tym przypadku rozwiązanie mogłoby stanowić wyłączenie środków transportowych z wykazu przedmiotów opodatkowania podatkiem od własności, jest to jednak prerogatywą lokalnych władz samorządowych i każdy podmiot ma prawo do samodzielnej decyzji czy jest to potrzebne, czy też nie. Biorąc jednak pod uwagę fakt, iż 100% środków pochodzących z podatku od własności trafia do budżetu samorządowego - odpowiedź jest oczywista.


do góry...



Kijów

Pozytywne i negatywne aspekty
Ukraińskiego Kodeksu Podatkowego

        Od czasu przyjęcia Konstytucji Ukrainy, Kodeks Podatkowy jest jednym z najbardziej oczekiwanych aktów prawnych, którego rozwój i próby uchwalenia trwają już kilka lat. Zaistniała sytuacja niewątpliwie jest związana z tym, iż Kodeks Podatkowy ma ogromne znaczenie dla stabilizacji gospodarczej i politycznej kraju. Do tej pory wszystkie podjęte próby przyjęcia Kodeksu Podatkowego nie doczekały się szczęśliwego finału.
        Po długich staraniach i negocjacjach parlament Ukrainy przyjął projekt... Pojawiła się realna nadzieja lub obawa, iż w nadchodzącym roku wejdzie w życie Kodeks Podatkowy Ukrainy. W związku z powyższym pojawia się pytanie: co nas czeka – obawiać się czy mieć nadzieję na bardzo oczekiwane i konstruktywne zmiany, które będą zawarte w Kodeksie Podatkowym? Spróbujemy tego się dowiedzieć. Jeżeli będziemy rozpatrywać projekt Kodeksu Podatkowego ogólnie, to można znaleźć sporo podobnych rozwiązań, istniejących w obowiązującym obecnie prawie podatkowym Ukrainy. Warto natomiast zaznaczyć, iż w przygotowywanym Kodeksie Podatkowym znajduje się sporo innowacyjnych, bardzo istotnych propozycji. Jedną z tych propozycji jest stopniowe obniżanie stawek podatku od dochodów z 25% do 16% (w 2011 r. i 2012 r. – do 19%, w 2013 r. i 2014 r. – do 18%, w 2015 r. – do 17%, a w 2016 r. – do 16%).
        Projekt Kodeksu Podatkowego przewiduje jeszcze przed 1 stycznia 2016 r. wprowadzenie 0% stawki CIT dla następujących podmiotów gospodarczych: nowo utworzonych przedsiębiorstw; już istniejących przedsiębiorstw, które w trzech ostatnich latach swojej działalności wykazały wartość dochodów nie przekraczającą trzech milionów hrywien, a ilość pracowników w tym okresie nie przewyższała liczby dwudziestu zatrudnionych osób; przedsiębiorstw które były podatnikami podatku zryczałtowanego, i w ostatnim roku kalendarzowym wartość ich dochodów nie przekroczyła 1 miliona hrywien, a ilość zatrudnionych pracowników nie przekroczyła 50 osób. Jednak z takich ulg podatkowych, inaczej – „wakacji podatkowych”, będą mogli skorzystać nie wszyscy przedsiębiorcy, a tylko ci, którzy spełnią wyżej wymienione kryteria. W szczególności nie dotyczy to przedsiębiorstw, które: prowadzą działalność finansową, realizują operacje bezpośrednio związane z nieruchomością, działają w obszarze handlu międzynarodowego (nie dotyczy sfery informatyzacji), wykonują działalność hurtową i pośrednictwo w tej branży, a także działalność z zakresu prawa, księgowości i usług dla przedsiębiorstw. Z wakacji podatkowych na okres 10 lat będą mogły również skorzystać pięcio-, cztero- i trzygwiazdkowe hotele, wybrane przedsiębiorstwa przemysłu lekkiego oraz stocznie i przedsiębiorstwa z branży lotniczej. Do 2015 r. ulgi podatkowe obejmą przedsiębiorstwa wydawnicze i poligraficzne.
        Następną istotną propozycją jest planowane w 2014 r. obniżenie podatku od wartości dodanej (VAT) z 20% do 17% oraz wprowadzenie automatycznego zwrotu podatku VAT. Sporo nowych rozwiązań podatkowych czeka także osoby fizyczne – podatników. Przyjęta stawka podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT) zostaje na poziomie 15%. Natomiast, w przypadku, gdy dochód otrzymany przez podatnika przekroczy dziesięciokrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia, wówczas stawka podatku wyniesie 17% od tej nadwyżki. W obecnej sytuacji w Ukrainie wprowadzenie takiego rozwiązania jest bardzo dyskusyjne, ponieważ może się przyczynić do stosowania niekorzystnych praktyk wypłacania pensji „w kopertach”. Następną kontrowersyjną kwestią jest propozycja wprowadzenia 5% podatku od dochodów z lokat. W aktualnej sytuacji ekonomicznej państwa, kiedy kryzys finansowy najbardziej dotknął gospodarkę, warto szukać innych rozwiązań i sposobów na stabilizację sektora finansowego, bez obciążenia obywateli gromadzących środki przy udziale sektora bankowego. Poza tym, tego typu działania mogą doprowadzić do ujawnienia tajemnicy bankowej, ponieważ bank będzie zmuszony do ujawnienia środków zgromadzonych na lokatach bankowych osób fizycznych. Możliwy byłby także podgląd stanu rachunku bankowego danej osoby.
        Do niekorzystnych zmian w sektorze biznesowym można zaliczyć zmiany proponowane w uproszczonym systemie opodatkowania. Przedsiębiorca, który chciałby przejść na uproszczony system opodatkowania nie będzie mógł zatrudniać jednorazowo więcej niż dwie osoby (łącznie z członkami jego rodziny), a wartość dochodu nie może przekraczać 300 000 hrywien (obecnie 500 000 hrywien). Ponadto, uproszczony system opodatkowania nie będzie mógł obejmować znacznej części podstawowych dla sektora biznesowego rodzajów działalności gospodarczej, a w szczególności: działalności finansowej, hurtowej oraz pośrednictwa w tej branży, operacji w związku z nieruchomością, działalności z zakresu prawa, księgowości, audytu, doradztwa w sprawach działalności handlowej spółek i zarządu, działalności reklamowej, a także handlu detalicznego przez Internet i automaty handlowe.
        Podsumowując nasuwa się wniosek, iż nowy projekt Kodeksu Podatkowego Ukrainy wywołuje niejednoznaczne komentarze. Tym niemniej warto podkreślić, że do nowego projektu Kodeksu Podatkowego Ukrainy wprowadzono szereg istotnych zmian i innowacyjnych rozwiązań, które są niezbędne, a wszystkie wątpliwe propozycje potrzebują dalszego szczegółowego opracowania.


do góry...



Astana

Zmiany w ustawie podatkowej Kazachstanu
w zakresie opodatkowania nierezydentów w 2010 r.

        Do Kodeksu Podatkowego Republiki Kazachstan po raz kolejny zostały wprowadzone zmiany. Z uwagi na fakt, iż liczba inwestycji oraz firm zagranicznych w kraju nieustannie wzrasta, co wymaga również pewnych innowacji w sferze prawa, w niniejszej publikacji przedstawimy zmiany, które w powyższej ustawie dotyczą opodatkowania nierezydentów prowadzących działalność w Kazachstanie. Jeden z najbardziej istotnych nowych przepisów dotyczy zmiany terminu składania dokumentów potwierdzających posiadanie siedziby w danym kraju przez zagraniczną osobę prawną.
        Do 2010 r. umowy międzynarodowe, w części dotyczącej zwolnienia od podatku lub zastosowania niższej stawki podatkowej, były stosowane tylko pod warunkiem złożenia przez nierezydenta do agenta podatkowego dokumentu potwierdzającego posiadanie siedziby w Kazachstanie. Należało to uczynić nie później niż w dniu uzyskania dochodu. Wspomniany dokument powinien być poświadczony przez właściwy organ państwa obcego.
        Obecnie w pkt. 1 art. 212 Kodeksu Podatkowego RK określona jest kolejność i precyzyjnie wskazane są terminy składania certyfikatu rezydencji. W poprzednim brzmieniu Kodeksu Podatkowego, powyższe zagadnienie nie było dostatecznie sprecyzowane, co skutkowało dużą dowolnością w interpretacji przepisu przez urzędników organów podatkowych. Wedle nowych przepisów, nierezydent powinien złożyć certyfikat rezydencji do organu podatkowego w terminie nie późniejszym, niż jeden z wymienionych poniżej, w zależności od wystąpienia określonych zdarzeń:

1. 31 grudnia roku kalendarzowego, w którym nierezydent uzyskał dochód lub niewypłacony dochód nierezydenta został odliczony od podatku;
2. data rozpoczęcia kontroli podatkowej w danym okresie rozliczeniowym pod kątem spełnienia obowiązku w zakresie uiszczenia podatku dochodowego;
3. 5 dni roboczych przed zakończeniem nieplanowej kontroli podatkowej w danym okresie rozliczeniowym pod kątem spełnienia obowiązku w zakresie uiszczenia podatku dochodowego.

        Ponadto, pewnym modyfikacjom uległo także brzmienie pkt. 3 art. 212 w zakresie dotyczącym wniosku o zwrot podatku dochodowego z budżetu państwa lub wkładu bankowego na określonych warunkach na podstawie umowy międzynarodowej. Zmiana dotyczy przedłożenia poświadczonych notarialnie kopii dokumentów założycielskich lub odpisu z rejestru handlowego ze wskazaniem założycieli (uczestników) oraz akcjonariuszy większościowych osoby prawnej - nierezydenta. Powyższa regulacja uzupełnia listę dokumentów wymaganych przy złożeniu wniosku o zwrot podatku dochodowego z budżetu państwa lub wkładu bankowego na określonych warunkach w oparciu o umowę międzynarodową. Oznacza to, że w przypadku utrudnień związanych ze złożeniem odpisu z rejestru handlowego, podatnik może załączyć do takiego wniosku inne dokumenty, wskazane w art. 219 KP RK, tj. rejestr akcjonariuszy lub jakikolwiek inny dokument określony przepisami prawa kraju nierezydenta. W 2009 r., w momencie uzyskania przez podatnika dochodu, agent podatkowy uprawniony był do samodzielnego zastosowania właściwego postanowienia umowy międzynarodowej na podstawie złożonego przez nierezydenta dokumentu potwierdzającego posiadanie siedziby w danym kraju. Takie działanie dopuszczalne było pod warunkiem, iż ów nierezydent jest finalnym odbiorcą dochodów i podlegał postanowieniom umowy międzynarodowej.
        Po zmianach, w pkt. 2 art. 212 KP RK zostało określone, iż w celu zastosowania niższej stawki podatku dochodowego, zgodnie z postanowieniami umowy międzynarodowej regulującej kwestię dywidend, wynagrodzeń i należności licencyjnych nierezydenta, finalnym odbiorcą dochodów uzyskanych ze źródeł w RK jest osoba, która ma prawo do samodzielnego określania sposobów korzystania i rozporządzania dochodami. W 2010 r. zmianom uległy również przepisy w prawie podatkowym dotyczące opodatkowania dochodu przedstawicielstw oraz filii osób prawnych-nierezydentów, w szczególności odnoszące się do tych osób prawnych-nierezydentów, które posiadają więcej niż jedną stałą placówkę na terytorium RK. Zgodnie z pkt. 1 art. 200 KP RK nierezydenci posiadający więcej niż jedną stałą placówkę na terytorium Kazachstanu mają prawo do opłacenia łącznego podatku dochodowego od wszystkich stałych placówek nierezydenta przez jedną z takich placówek. Na podstawie pkt. 2 art. 200 KP agent podatkowy wypłacający dochody zawarte w ppkt. 4) pkt. 2 oraz pkt. 3 art. 198 KP, dokonuje obliczenia, wstrzymania i przekazywania podatku dochodowego od wskazanych dochodów bez potrąceń według stawki określonej w pkt. 1 art. 194 KP, przy jednoczesnym występowaniu następujących warunków:

1. brak umowy zawartej z filią lub przedstawicielstwem osoby prawnej – nierezydenta bądź osobą prawną - nierezydentem nieposiadającą swojej filii lub przedstawicielstwa, lecz prowadzącą działalność w Kazachstanie poprzez stałą placówkę bez otwarcia filii lub przedstawicielstwa;
2. brak faktury za sprzedaż towarów, usług lub pojedynczych prac, wystawionej przez nierezydenta, który nie posiada jeszcze filii lub przedstawicielstwa. W tym przypadku chodzi o pracę czasową nierezydenta, wykonywanie pojedynczych usług jeszcze przed otwarciem filii lub przedstawicielstwa.

        Podatek dochodowy podatnika wstrzymany przez agenta podatkowego osoby prawnej – nierezydenta ulega zaliczeniu na poczet spłaty zobowiązań podatkowych stałej placówki danej osoby prawnej - nierezydenta. Ponadto, osoba prawna - nierezydent prowadząca działalność w Kazachstanie poprzez stałą placówkę oblicza kwotę podatku dochodowego w „trybie wstecznym”, zgodnie z art. 198 i 199 KP RK, tj. od daty utworzenia stałej placówki, oraz składa deklarację CIT z uwzględnieniem wskazanych dochodów, do organu podatkowego właściwego dla miejsca położenia stałej placówki.


do góry...


Wilno

Instrukcja składania informacji
przez spółki w formie elektronicznej,
nowe wzory dokumentów założycielskich akcjonariuszy

        Dążąc do uproszczenia działalności spółek, 5 lipca 2010 r. rząd Republiki Litewskiej zatwierdził uchwałą, instrukcję dotyczącą składania ogłoszeń publicznych w formie elektronicznej przez osoby prawne oraz filie i przedstawicielstwa zagranicznych osób prawnych (dalej – Instrukcja).
        Instrukcja przewiduje, że spółki akcyjne, filie oraz przedstawicielstwa zagranicznych osób prawnych, które w swoim statucie mają określony sposób zgłaszania oświadczeń publicznych - jako oświadczenia składane w prowadzonym przez centrum rejestrów elektronicznym wydaniu ogłoszeń, tryb składania, ogłaszania, korzystania oraz przechowywania zgłoszonych zmian w elektronicznym wydaniu ogłoszeń. Instrukcja reglamentuje także strukturę elektronicznego publikowania ogłoszeń oraz inne, z tym związane, zagadnienia. Zatem, wyżej wymienione podmioty będą zobligowane zgłaszać swoje ogłoszenia publiczne w „Publicznych ogłoszeniach osób prawnych” prowadzonych przez centrum rejestrów. W składanym ogłoszeniu, spółka lub filia, przedstawicielstwo zagranicznej osoby prawnej będzie musiała wskazać nazwę, formę prawną, kod spółki, adres oraz treść ogłoszenia. Ustalono, iż zgłoszona do elektronicznego wydania ogłoszeń informacja jest jawna, a wszystkie zainteresowane nią osoby będą mogły ją przeglądać i korzystać nieodpłatnie z elektronicznego wydania ogłoszeń. Wszystkie zgłoszenia będą przechowywane przez okres dziesięciu lat od daty złożenia informacji. Instrukcja weszła w życie 1 października 2010 r.
        Dnia 29 lipca 2010 r. Minister Gospodarki Republiki Litewskiej przyjął decyzję, na mocy której została częściowo zmieniona decyzja Ministra Gospodarki Republiki Litewskiej z dnia 18 listopada 2009 r., zatwierdzając następujące wzory dokumentów - akt założycielski zamkniętej spółki akcyjnej oraz statut zamkniętej spółki akcyjnej, do wymienionych dokumentów zostały również dołączone rekomendacje dotyczące wypełniania powyższych wzorów. Uwzględniając zmiany dokonane w Ustawie o spółkach akcyjnych, umożliwiające wskazanie w akcie założycielskim członków organów spółki wybieranych przez walne zgromadzenie akcjonariuszy oraz, na tej podstawie, nie zwoływanie zgromadzenia założycielskiego, wzorcowy akt założycielski został uzupełniony dodatkowym zapisem dotyczącym wyboru organów spółki.
        Zgodnie ze zmianami w kodeksie cywilnym Republiki Litewskiej wprowadzonymi 21 lipca 2010 r., rząd Republiki Litewskiej przyjął uchwałę, częściowo zmieniającą statut Rejestru osób prawnych. Zmiany zatwierdzone w statucie uchyliły dotychczasowe wymogi dotyczące wydawania zaświadczeń o rejestracji spółki oraz obowiązkowy wymóg rejestracji podpisu. Ustalono, że wskazując informację o zagranicznej osobie fizycznej, dodatkowo wskazać należy datę urodzenia (jeżeli, zgodnie z ustawodawstwem zagranicznym, osoba nie posiada numeru pesel) i państwo, w którym danej osobie fizycznej zostały wydane dokumenty. Wskazując dane osoby prawnej dodatkowo należy podać państwo, w którym jest zarejestrowana spółka, nazwę, rejestr oraz datę rejestracji.


do góry...


Выберите язык: PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Бюллетень 2010.11.02


Moskwa

Объект один, а налога два!?

        В российском налоговом праве давно обсуждается вопрос о необходимости или скорее о правомерности взимания двух налогов с одного объекта. Речь идет об автомобилях (в том числе большегрузных), а так же о водных и воздушных транспортных средствах, зарегистрированных на юридическое лицо. И так, рассмотрим эту ситуацию с правовой точки зрения.
        В соответствии с Налоговым кодексом Российской Федерации (далее по тексту НК РФ) налогоплательщиками налога на имущество признаются организации, имеющие движимое и недвижимое имущество, учитываемое на балансе в качестве основных средств, к таковым, помимо прочего, относятся транспортные средства, пока все логично. Однако, нормы обязывающие oрганизации уплачивать транспортный налог, также учитывают транспортные средства в качестве объекта налогообложения. Из этого следует, что одна и та же вещь рассматривается законодательством как основание взимания двух разных налогов, выражаясь юридическим языком владелец транспортного средства несет двойное налоговое бремя. Справедливости ради надо отметить, что методики расчета двух этих налогов различны и этим оперировал Конституционный суд, давая свое разъяснение, но об этом чуть позже. Возникает вопрос о том, как соотносятся эти положения с понятием о недопустимости двойного налогообложения. Следует отметить, что данный термин более применим в международной практике, тем не менее, заключаемые между государствами соглашения на этот счет входят в общую систему права и имеют приоритетное значение по сравнению с национальным законодательством. В ранее действующем законодательстве принцип однократности налогообложения был выражен следующим образом: один и тот же объект может облагаться налогом одного вида только один раз за определенный законом период налогообложения (статья 6 Закона РФ «Об основах налоговой системы в Российской Федерации»), в действующем Законе (статья 38 НК РФ) содержится положение о том, что каждый налог имеет самостоятельный объект налогообложения, определяемый в соответствии с частью второй Налогового кодекса Российской Федерации. Таким образом, формулировка «определяемый в соответствии с частью второй...» и дала возможность Конституционному суду Российской Федерации интерпретировать сложившуюся ситуацию не в пользу налогоплательщиков.
        Не так давно в Конституционный суд Российской Федерации обратились представители Законодательного собрания Свердловской области, которые пытались оспорить конституционность вышеуказанных положений Налогового кодекса. Суд решил, что оснований для удовлетворения требований заявителей нет, при этом руководствовался следующим. Налог на имущество организаций и транспортный налог имеют разные экономические и правовые характеристики. Это означает, что для расчета налога на имущество используется денежное выражение, а точнее его среднегодовая стоимость. При определении налоговой базы имущество учитывается по его остаточной стоимости. С учетом особенностей транспортного налога его налоговая база определяется в соответствии с критериями, позволяющими, например, определить степень воздействия транспортного средства на состояние дорог общего пользования. Для транспортных средств это мощность двигателя, выраженная в лошадиных силах. Хотя с такой методикой тоже можно поспорить. Понятно, что автомобиль с меньшей мощностью, но часто используемый нанесет больший вред дорогам, чем тот, котoрый имеет большую мощность, но используется владельцем от случая к случаю. Таким образом, суд считает, что налог на имущество организаций и транспортный налог имеют разные налогооблагаемые базы. А взимание за одно транспортное средство и налога на имущество и транспортного не может рассматриваться как двойное налогообложение одного и того же экономического объекта.
        Решением проблемы могло бы стать исключение транспортных средств из перечня объектов налогообложения по налогу на имущество, однако, это прерогатива местных законодательных органов и каждый субъект вправе самостоятельно решать нужно это им или нет. Однако, учитывая тот факт, что 100 % собранного налога на имущество поступает в региональный бюджет - ответ очевиден.


вверх...


Kijów

Налоговый Кодекс Украины — позитивные
и негативные аспекты

        Налоговый Кодекс Украины является едва ли не самым ожидаемым нормативным актом со времен принятия Конституции Украины, его разработка и попытки принятия длятся уже не один год, но через огромную важность этого нормативного акта, его беспрецедентное влияние на экономику, а также из-за политической нестабильности в стране предыдущие попытки потерпели фиаско.
        И вот, наконец, Верховная Рада Украины приняла проект... И есть надежда, или опасения, что с нового года он вступит в силу. Так бояться нам или надеяться? Попробуем разобраться. В целом проект Кодекса дублирует многие положения действующего налогового законодательства. Вместе с тем документ содержит много интересных новаций. Хорошей новостью является поэтапное снижение ставки налога на прибыль предприятий с 25% до 16% (в 2011 и 2012 годах - 19%, в 2013 и 2014 годах - 18%, в 2015 году - 17%, а с 2016 - 16%). Проектом Кодекса также предусмотрено применение к 1 января 2016 года ставки налога на прибыль в размере 0% для: новообразованных предприятий; действующих предприятий у которых в течение трех предыдущих лет объем доходов не превысил три миллиона гривен и количество работников в течение этого периода не превысило двадцати человек; предприятий которые были плательщиками единого налога, у которых за последний календарный год объем выручки составлял до 1 млн. грн., а количество работников составило до 50 человек. Однако, такими "налоговыми каникулами" смогут воспользоваться далеко не все предприятия, отвечающие вышеуказанным требованиям. В частности данная норма не касается предприятий, которые: осуществляют финансовую деятельность, операции с недвижимым имуществом; внешнеэкономическую деятельность (кроме деятельности в сфере информатизации); оптовую торговлю и посредничество в оптовой торговле; деятельность в сферах права, бухгалтерского учета, инжиниринга; предоставление услуг предпринимателям.
        Налоговые каникулы сроком на 10 лет также получат пяти, четырех и трехзвездочные гостиницы, некоторые предприятия легкой промышленности, судно и самолетостроительные предприятия. Налоговые каникулы до 2015 года получат издательства и полиграфические предприятия. Следующем положительным аспектом является снижение налога на добавленную стоимость (НДС) с 20% до 17% к 2014 году и введение автоматического возврата НДС. Сюрпризы ожидают также и физических лиц - налогоплательщиков. Общая ставка налога с доходов физических лиц остается на уровне 15%. В то же время, если сумма полученных налогоплательщиком доходов превышает десятикратный размер минимальной зарплаты - ставка налога составит 17% от такого превышения. На сегодняшний день введение в Украине такой нормы выглядит весьма сомнительным шагом, поскольку может стимулировать выплаты зарплат "в конвертах". Еще одной сомнительной нормой является введение 5-ти процентного налога на доходы граждан от депозитов. В условиях экономического кризиса, следует наоборот искать способы для стимулирования привлечения средств населения к банковской системе. Кроме того, такая норма может привести к раскрытию банковской тайны - банк будет вынужден показывать какую прибыль с депозита получило то или иное лицо, что позволит выяснить сколько данное лицо имеет средств на счете. Негативные для бизнеса изменения касаются упрощенной системы налогообложения. Предприниматель, желающий перейти на упрощенную систему налогообложения не вправе нанимать на работу одновременно более двух человек (включая членов его семьи), а объем его дохода не должен превышать 300 000 гривен (сегодня 500 000 грн.) Также, упрощенная система налогообложения не будет распространяться на целый ряд базовых для бизнеса видов деятельности, в частности на: финансовую деятельность, операции с недвижимым имуществом; оптовую торговлю и посредничество в оптовой торговле; деятельность в сфере права, бухгалтерского учета и аудита, консультирования по вопросам коммерческой деятельности и управления; рекламную деятельность; розничную торговлю через сеть Интернет и через торговые автоматы.
        Подытоживая сказанное, можем сделать вывод, что последняя редакция проекта Налогового Кодекса Украины, в целом, производит неоднозначное впечатление. На наш взгляд, документ содержит ряд удачных идей (например, снижение ставок налога на прибыль предприятий и НДС; налоговые каникулы, т.п.) и сомнительных решений (например, существенное ограничение видов деятельности на упрощенной системе налогообложения) и требует дальнейшей доработки.


вверх...


Astana

Изменения в налоговом законодательстве Казахстана
за 2010 год касательно налогообложения нерезидентов

        В Налоговый Кодекс Республики Казахстан вновь были внесены изменения и дополнения и сегодня мы остановимся на новшествах налогового законодательства в части налогообложения нерезидентов, поскольку количество иностранных компаний в стране растет с каждым годом и тем самым, возможно, требует изменений и в правовой среде. Одним из самых существенных изменений были изменения касательно сроков предоставления документа, подтверждающего резиденство иностранного юридического лица.
        До 2010 года международные договора в части освобождения от налогообложения или использования сниженной ставки налога применялись только при условии представления нерезидентом налоговому агенту документа, подтверждающего резидентство, причем не позднее дня выплаты дохода. Такой документ должен был заверяться компетентным органом иностранного государства. Теперь пункт 1 статьи 212 НК РК устанавливает порядок очередности по срокам предоставления сертификата резиденства, где четко указываются даты, в течение которых данный сертификат должен быть предоставлен. В прежних редакциях Налогового кодекса в указанной статье порядок очередности был не достаточно освещен, что в свою очередь вызывало массу интерпретаций со стороны практических работников. Теперь же, согласно новой редакции, сертификат резиденства предоставляется нерезидентом налоговому агенту не позднее одной из следующей дат, которая наступит первой:

1. 31 декабря календарного года, в котором произошла выплата дохода нерезиденту или невыплаченные доходы нерезидента отнесены на вычеты;
2. начала проведения налоговой проверки отчетного налогового периода по вопросу исполнения налогового обязательства по подоходному налогу у источника выплаты;
3. не позднее 5 рабочих дней до завершения внеплановой налоговой проверки отчетного налогового периода по вопросу исполнения налогового обязательства по подоходному налогу.

        Кроме того, были внесены некоторые изменения в пункт 3 статьи 212 касательно требований, предъявляемых к налоговому заявлению на возврат уплаченного подоходного налога из бюджета или условного банковского вклада на основании международного договора. Это изменение касается предоставления нотариально засвидетельствованных копий учредительных документов либо выписки из торгового реестра с указанием учредителей (участников) и мажоритарных акционеров юридического лица-нерезидента. Данное изменение дополняет список документов, необходимых для подачи заявления на возврат уплаченного подоходного налога из бюджета или условного банковского вклада на основании международного договора. То есть если выписку из торгового реестра предоставить налогоплательщику является проблематичным, он может к заявлению приложить альтернативный вариант, предлагаемый в статье 219 НК РК, это реестр акционеров или любой другой документ, который предусмотрен законодательством государства нерезидента. В 2009 году, налоговый агент имел право в момент выплаты доходов нерезиденту самостоятельно применить положения соответствующего международного договора, на основании представленного нерезидентом документа, подтверждающего резидентство, при условии, что такой нерезидент являлся окончательным получателем доходов и имел право на применение положений международного договора. Теперь же, в соответствии с изменениями и дополнениями в пункте 2 статьи 212 НК РК окончательным получателем доходов в целях применения сниженной ставки подоходного налога в соответствии с положениями международного договора к дивидендам, вознаграждениям и роялти нерезидента, полученным из источников в РК, является лицо, которое имеет право самостоятельно определять способы использования и распоряжения доходами.
        Изменения касательно налогообложения доходов представительств и филиалов юридических лиц-нерезидентов также были затронуты в налоговом законодательстве за 2010 год, в частности, тех юридических лиц-нерезидентов, у которых существуют более одного постоянного учреждения на территории РК. Так, согласно пункту 1 статьи 200 НК РК юридические лица-нерезиденты, у которых существуют более одного постоянного учреждения на территории РК, вправе уплачивать корпоративный подоходный налог совокупно по всей группе постоянных учреждений этого юридического лица-нерезидента через одно из его постоянных учреждений. В соответствии с пунктом 2 статьи 200 НК РК, налоговый агент, осуществляющий выплату доходов, указанных в подпункте 4) пункта 2 и пункте 3 статьи 198 Кодекса, производит исчисление, удержание и перечисление подоходного налога с указанных доходов без осуществления вычетов по ставке, установленной пунктом 1 статьи 194 Кодекса, при наличии одновременно следующих условий:

1. отсутствие контракта, заключенного с филиалом, представительством юридического лица-нерезидента, юридическим лицом-нерезидентом, осуществляющим деятельность в РК через постоянное учреждение без открытия филиала, представительства;
2. отсутствие счета-фактуры по реализованным товарам, работам, услугам, выписанного филиалом, представительством, постоянным учреждением юридического лица-нерезидента без открытия филиала, представительства.

        Подоходный налог у источника выплаты, удержанный налоговым агентом с доходов юридического лица-нерезидента, подлежит зачету в счет погашения налоговых обязательств постоянного учреждения указанного юридического лица-нерезидента. При этом юридическое лицо-нерезидент, осуществляющее деятельность в РК через постоянное учреждение, исчисляет корпоративный подоходный налог в ретроспективном порядке в соответствии со статьями 198 и 199 НК РК, т.е., начиная с даты образования постоянного учреждения и представляет декларацию по корпоративному подоходному налогу в налоговый орган по месту нахождения постоянного учреждения с включением указанных доходов.


вверх...


Зміна мови: PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Бюлетень 2010.11.02

Kijów

Податковий Кодекс України — позитивні
та негативні аспекти

        Податковий Кодекс України є чи не найбільш очікуваним нормативним актом з часів прийняття Конституції України, його розробка та спроби прийняття тривають вже не один рік, але через величезну важливість цього нормативного акту, його безпрецедентний вплив на економіку, а також через політичну нестабільність у країні попередні спроби зазнали фіаско.
        І ось, нарешті, Верховна Рада України прийняла проект... І є надія, або побоювання, що з нового року він вступить в силу. То боятися нам, чи сподіватися? Спробуємо розібратись. Загалом проект Кодексу дублює багато положень чинного податкового законодавства. Разом з тим, документ містить багато цікавих новацій. Гарною новиною є поетапне зниження ставки податку на прибуток підприємств з 25% до 16% (у 2011 та 2012 роках – 19%, у 2013 та 2014 роках – 18%, у 2015 році – 17%, а з 2016 – 16%). Проектом Кодексу також передбачено застосування до 1 січня 2016 року ставки податку на прибуток у розмірі 0% для: новостворених підприємств; діючих підприємств у яких протягом трьох попередніх років обсяг доходів не перевищує три мільйони гривень та кількість працівників протягом цього періоду не перевищувала двадцяти осіб; підприємств що були платниками єдиного податку, у яких за останній календарний рік обсяг виручки становив до 1 млн. грн. та кількість працівників становила до 50 осіб. Проте, такими „податковими канікулами” зможуть скористатися далеко не всі підприємства, що відповідають вищезазначеним вимогам. Зокрема, зазначена норма не стосується підприємств які: здійснюють фінансову діяльність; операції з нерухомим майном; зовнішньоекономічну діяльність (крім діяльності у сфері інформатизації);оптову торгівлю і посередництво в оптовій торгівлі; діяльність у сферах права, бухгалтерського обліку, інжинірингу; надання послуг підприємцям.
        Податкові канікули строком у 10 років також отримають п’яти, чотирьох та тризіркові готелі, деякі підприємства легкої промисловості, судно та літакобудівні підприємства. Податкові канікули до 2015 року отримають видавництва та поліграфічні підприємства. Наступним позитивним аспектом є зниження податку на додану вартість (ПДВ) з 20% до 17% до 2014 року та запровадження автоматичного повернення ПДВ. Сюрпризи чекають також і на фізичних осіб – платників податку. Загальна ставка податку з доходів фізичних осіб залишається на рівні 15%. У той же час, якщо сума отриманих платником податку доходів перевищує десятикратний розмір мінімальної зарплати – ставка податку становитиме 17% від такого перевищення. На сьогоднішній день введення в Україні такої норми виглядає дуже сумнівним кроком, оскільки може стимулювати виплати зарплат „у конвертах”. Ще однією сумнівною нормою є введення 5-ти відсоткового податку на доходи громадян від депозитів. В умовах економічної кризи варто навпаки шукати способів для стимулювання залучення коштів населення до банківської системи. Крім того, така норма може призвести до розкриття банківської таємниці – банк буде змушений показувати який та чи інша особа отримала прибуток з депозиту, що дасть змогу з’ясувати скільки дана особа має коштів на рахунку.
        Негативні для бізнесу зміни стосуються спрощеної системи оподаткування. Підприємець, що бажає перейти на спрощену систему оподаткування немає права наймати на роботу одночасно більше двох осіб (включаючи членів його сім’ї), а обсяг його доходу не повинен перевищувати 300 000 гривень (сьогодні 500 000 грн.). Також, спрощена система оподаткування не буде поширюватись на цілу низку базових для бізнесу видів діяльності, зокрема на: фінансову діяльність; операції з нерухомим майном; оптову торгівлю і посередництво в оптовій торгівлі; діяльність у сфері права, бухгалтерського обліку та аудиту, консультування з питань комерційної діяльності та управління; рекламну діяльність; роздрібну торгівлю через мережу Інтернет та через торгові автомати.
        Підсумовуючи зазначене, можемо зробити висновок, що остання редакція проекту Податкового Кодексу України, в цілому, справляє неоднозначне враження. На наш погляд, документ містить ряд вдалих ідей (наприклад, зниження ставок податку на прибуток підприємств та ПДВ; податкові канікули, тощо) та сумнівних рішень (наприклад, суттєве обмеження видів діяльності на спрощеній системі оподаткування) та потребує подальшого доопрацювання.


в гору...


Pakeisti kalbą : PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Naujienlaiškis 2010.11.02

Wilno

Bendrovių viešų pranešimų skelbimo elektroniniame
leidinyje tvarkos aprašą, nauji uždarosios akcinės
bendrovės steigimo dokumentų formos

        Siekiant palengvinti įmonių veiklą, 2010 m. liepos 21 d. Lietuvos Respublikos Vyriausybė, nutarimų patvirtino Juridinių asmenų, užsienio juridinių asmenų filialų ir atstovybių viešų pranešimų skelbimo elektroniniame leidinyje tvarkos aprašą (toliau tekste – Aprašas).
        Aprašas numato juridinių asmenų, kurių steigimo dokumentuose nurodytas viešų pranešimų skelbimo šaltinis – Juridinių asmenų registro tvarkytojo leidžiamas elektroninis leidinys, taip pat užsienio juridinių asmenų filialų ir atstovybių viešų pranešimų teikimo, skelbimo, naudojimo ir saugojimo elektroniniame leidinyje tvarką, elektroninio leidinio struktūrą ir kitus su viešų pranešimų skelbimų elektroniniame leidinyje susijusius klausimus. Taigi aukščiau minėti subjektai viešus pranešimus turės skelbti Registrų centro leidžiamame elektroniniame leidinyje „Juridinių asmenų vieši pranešimai“. Teikiamame viešame pranešime turės būti nurodytas viešą pranešimą teikiančio juridinio asmens, užsienio juridinio asmens filialo ir atstovybės pavadinimas, teisinė forma, kodas, buveinė, viešo pranešimo turinys. Įtvirtinta, kad elektroniniame leidinyje paskelbta informacija yra vieša, o visi suinteresuoti asmenys galės neatlygintinai ieškoti elektroniniame leidinyje paskelbtos informacijos ir ja naudotis. Taip pat nustatyta, kad visi elektroniniame leidinyje paskelbti pranešimai bus saugomi dešimt metų nuo jų paskelbimo. Aprašas įsigaliojo nuo š. m. spalio 1 d.

        2010 m. liepos 29 d. Lietuvos Respublikos ūkio ministras priėmė įsakymą, kurio iš dalies pakeitė 2009 m lapkričio 18 d. Lietuvos Respublikos ūkio ministro įsakymu patvirtintą pavyzdinę uždarosios akcinės bendrovės steigimo akto formą, pavyzdinius uždarosios akcinės bendrovės įstatus ir pavyzdinės uždarosios akcinės bendrovės steigiamo akto formos bei pavyzdinių uždarosios akcinės bendrovės įstatų pildymo rekomendacijas (toliau tekste – Pavyzdiniai dokumentai). Atsižvelgiant į Lietuvos Respublikos akcinių bendrovių įstatymo pakeitimus, numatančius galimybę steigimo akte nurodyti pagal įstatus visuotinio akcininkų susirinkimo renkamo organo narius ir remiantis tuo nešaukti steigiamojo susirinkimo, pavyzdinis steigimo aktas papildytas nauja dalimi dėl bendrovės vadovo išrinkimo.
        Įgyvendinant Civilinio kodekso pakeitimus, 2010 m. liepos 21 d. Lietuvos Respublikos Vyriausybė priėmė nutarimą, kuriuo iš dalies pakeitė Juridinių asmenų registro nuostatus (toliau tekste – Nuostatai). Nuostatuose įtvirtinti pakeitimai, panaikinantis Juridinių asmenų registro (toliau tekste – Registras) pareigą išduoti juridinio asmens registravimo pažymėjimą bei registruoti parašų pavyzdžius. Nustatyta, kad nurodant duomenis apie užsienio fizinį asmenį papildomai nurodoma gimimo data (jeigu pagal užsienio valstybės teisės aktus nesuteikiamas asmens kodas) ir valstybės, kurioje išduoti asmens dokumentai, pavadinimas. Pateikiant duomenis apie užsienio juridinį asmenį, papildomai nurodoma valstybės, kurioje jis registruotas, pavadinimas, įregistravimo data ir registras.


Į viršų...