Liczenie terminów na gruncie regulacji prawa konkurencji mającego za przedmiot koncentracje ma istotne znaczenie z punktu widzenia przedsiębiorców, na których spoczywa obowiązek zgłoszenia zamiaru dokonania transakcji, a także uzależnienia późniejszych działań od stanowiska prezesa UOKiK.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o OKiK, postępowanie antymonopolowe w sprawach koncentracji powinno być zakończone nie później niż w terminie dwóch miesięcy od dnia jego wszczęcia. Ustawa nie precyzuje sposobu, w jaki należy liczyć ww. termin, co oznacza, że należy w tym celu sięgnąć do Kodeksu postępowania administracyjnego, który za datę wszczęcia postępowania uznaje dzień doręczenia żądania (wniosku) organowi administracji publicznej. Datą uwzględnianą na potrzeby liczenia terminu będzie więc wpływ zgłoszenia zamiaru koncentracji do prezesa UOKiK. Termin będzie kończył swój bieg z upływem dnia, który swoją nazwą będzie odpowiadał początkowemu dniowi terminu.

Zgodnie z ogólną regułą, jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. W art. 96 ust. 2 ustawa stanowi ponadto, że w przypadku przedstawienia przez przedsiębiorcę warunków określonych w art. 19 ust. 2 tej ustawy (warunki umożliwiające koncentrację) termin ulega przedłużeniu o 14 dni. Co jednak istotne, do ww. terminów (dwa miesiące i 14 dni) nie wlicza się: okresów oczekiwania na dokonanie zgłoszenia przez pozostałych uczestników koncentracji, okresów na usunięcie braków lub uzupełnienie informacji, do których zgłaszający zamiar został wezwany przez prezesa urzędu, okresów na ustosunkowanie się do przedstawionych przez prezesa urzędu warunków oraz okresów oczekiwania na uiszczenie opłaty. Tym samym, nominalnie dwumiesięczny termin na zakończenie postępowania może w praktyce wydłużyć się nawet do kilku miesięcy.

Warto przy tym pamiętać, że termin, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy, ma nie tylko charakter procesowy, ale również materialno-prawny. Konsekwencją jego niedotrzymania jest brak możliwości wydania po jego upływie decyzji zakazującej koncentracji. Jeśli więc przedsiębiorcy dokonali prawidłowego zgłoszenia i odliczyli dwumiesięczny termin zgodnie z ww. regułami – wobec bezczynności prezesa urzędu – mogą dokonać koncentracji zgodnie z prawem.