Drugie logo
MENU ×
KANCELARIA ×
USŁUGI ×
ZESPÓŁ ×
PUBLIKACJE ×
DLA PRZEDSIĘBIORCÓW ×

marzec 2023

Blog

Umowa wdrożeniowa w IT – o dzieło czy zlecenie?

Rosnące potrzeby cyfrowe klientów i rozwój technologii stawiają branżę IT przed dynamicznymi wyzwaniami. Tymczasem podstawy prawne, na których opiera się umowa wdrożeniowa w IT, to nadal przepisy Kodeksu cywilnego z 1964 roku oraz ustawy o prawach autorskich z 1994 roku. Czy tak stare regulacje nadążają za cyfrową rzeczywistością? W praktyce to strony kontraktu decydują o jego treści. Swoboda umów pozwala precyzyjnie określić obowiązki i odpowiedzialność, co zmniejsza ryzyko nieporozumień i sporów. W branży IT mamy do czynienia z różnymi rodzajami umów – dzieła, zlecenia, najmu sprzętu, licencyjnymi czy umowami o pracę. Kiedy wdrożenie to dzieło? Umowa wdrożeniowa w IT może mieć charakter umowy o dzieło, jeżeli jej efektem jest osiągnięcie konkretnego, zindywidualizowanego rezultatu – np. wdrożenie oprogramowania. Kluczowe jest, by rezultat ten był możliwy do zweryfikowania i ocenienia pod kątem zgodności z oczekiwaniami stron. Dzieło powinno mieć cechy indywidualne i wyodrębniony byt – materialny lub niematerialny. Kiedy to zlecenie? Jeżeli jednak czynności wykonywane w ramach wdrożenia nie prowadzą do konkretnego rezultatu, a wykonawca odpowiada za staranne działanie, mówimy o umowie zlecenia. To typowe np. w sytuacjach, gdy prace mają charakter ciągły lub wsparciowy. Różnice w odpowiedzialności Dla umowy o dzieło kluczowy jest efekt – rezultat wdrożenia. W zleceniu liczy się należyta staranność. Odpowiedzialność wykonawcy w obu przypadkach jest inna. W dziele bierze on na siebie ryzyko wykonania projektu, w zleceniu jedynie zobowiązuje się do starannego działania. Wyzwania praktyczne W rzeczywistości umowa wdrożeniowa często ma charakter mieszany. To, czy zostanie uznana za dzieło, zlecenie, czy umowę mieszaną, zależy od treści kontraktu i konkretnego projektu. Dlatego tak ważne jest, by umowę dopasować do realnych potrzeb stron oraz jasno określić zakres obowiązków i oczekiwanych efektów. Konkluzja jest taka, że umowa wdrożeniowa w IT wymaga szczególnej uwagi na etapie jej tworzenia. Nie tylko ze względu na specyfikę projektów informatycznych, ale także z powodu ryzyk prawnych wynikających z błędnej kwalifikacji umowy. Starannie doprecyzowane postanowienia mogą uchronić obie strony przed nieporozumieniami i sporami sądowymi. Autorka: r. pr. Anna Zabielska   Potrzebujesz profesjonalnej porady prawnej? Skontaktuj się z nami Sprawdź inne wpisy na blogu Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy

Blog

Akt o usługach cyfrowych – nowe obowiązki dla dostawców usług cyfrowych

Nowe obowiązki usług cyfrowych wynikają z Aktu o usługach cyfrowych (Digital Services Act – DSA), czyli rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 z dnia 19 października 2022 r. Przepisy będą obowiązywać od 17 lutego 2024 r. i już teraz nazywane są „Konstytucją Internetu”. Rozporządzenie będzie stosowane bezpośrednio – nie wymaga implementacji do polskiego prawa. Nowe regulacje odpowiadają na realne potrzeby społeczeństwa informacyjnego i rosnącą rolę usług cyfrowych, zwłaszcza pośrednich, w życiu codziennym obywateli i gospodarce UE. Sprawdźmy, co obejmuje przyjęty Akt i kogo ustawodawca nim objął. Akt będzie stosowany do przedsiębiorców rozumianych nie tylko jako duże korporacje czy platformy (co do zasady osoby prawne). Podobne zastosowanie będzie również wobec osób fizycznych, o ile działają w celach związanych z działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub zawodową. Akt będzie dotyczył nie tylko podmiotów prywatnych, ale i podmiotów publicznych.  Zakresem Aktu objęte są internetowe usługi pośrednictwa, które obejmują usługę polegającą na transmisji w sieci telekomunikacyjnej informacji przekazanych przez odbiorcę usługi: –  lub na zapewnianiu dostępu do sieci telekomunikacyjnej (zwykły przekaz); –  obejmującą automatyczne, pośrednie i krótkotrwałe przechowywanie tej informacji, dokonywane wyłącznie w celu usprawnienia późniejszej transmisji informacji na żądanie innych odbiorców (caching), –  oraz na jego żądanie (hosting). Ta definicja w sposób szeroki ujmuje zakres usług objętych nowymi regulacjami. Będą one w szczególności dotyczyć dostawców usług dostępu do sieci Internet, rejestrów domen internetowych, przetwarzania w chmurze i usług hostingowe. Poza tym obejmą również sklepy z aplikacjami, internetowe platformy handlowe, a także media społecznościowe. Jakie obowiązki wynikają z DSA? Zakres obowiązków będzie zależał od wielkości i wpływu danego dostawcy. Wśród kluczowych założeń znajdują się: przeciwdziałanie nielegalnym treściom, zapobieganie dezinformacji i manipulacjom algorytmicznym, zwiększenie przejrzystości i odpowiedzialności platform, ochrona użytkowników – także przez prawo do wyjaśnienia decyzji automatycznych systemów moderujących treści. Co warto zrobić już teraz? Firmy świadczące usługi cyfrowe powinny już teraz przeanalizować nowe przepisy. Następnie zastanowić się, jakie zmiany będą konieczne w ich działalności operacyjnej, regulaminach i systemach informatycznych. Autor: Radczyni Prawna Anna Zabielska, Kancelaria Prawna Chałas i Wspólnicy   Potrzebujesz profesjonalnej porady prawnej? Skontaktuj się z nami Sprawdź inne wpisy na blogu Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy

Blog

Zmiany w Kodeksie karnym 2023 – co warto wiedzieć?

Zmiany w Kodeksie karnym, które pierwotnie miały wejść w życie 14 marca 2023 r., zostały przesunięte na 1 października 2023 r. To obszerna nowelizacja, która wprowadza m.in. nowy katalog okoliczności łagodzących i obciążających, nowe typy przestępstw oraz zaostrzenie kar za niektóre czyny. Co dokładnie się zmieni i jakie skutki mogą wywołać nowe regulacje? Krótko mówiąc dotychczasowe 25 lat pozbawienia wolności zostaje zastąpione nowym rozwiązaniem – sąd będzie mógł orzec karę od 15 do 30 lat więzienia lub karę dożywotniego pozbawienia wolności. W konsekwencji ma to zwiększyć elastyczność wymiaru sprawiedliwości w przypadku poważnych przestępstw. Zakaz warunkowego zwolnienia Sąd zyska możliwość orzekania zakazu warunkowego przedterminowego zwolnienia wobec sprawcy, który po wcześniejszym skazaniu dopuścił się kolejnego poważnego przestępstwa. To znaczy czynów przeciwko życiu, zdrowiu czy wolności seksualnej. Katalog okoliczności łagodzących i obciążających Nowelizacja wprowadza przykładowy, ustawowy katalog okoliczności łagodzących (np. pojednanie się z pokrzywdzonym, działanie pod wpływem silnych emocji). Poza tym obciążających (np. działanie ze szczególnym okrucieństwem, uprzednia karalność, przestępstwo z nienawiści). Nowe przestępstwa Dodano m.in. nowy typ przestępstwa – przyjęcie zlecenia zabójstwa za korzyść majątkową lub osobistą (art. 148a § 1 k.k.). Sprawcy, którzy dobrowolnie ujawnią zleceniodawcę i szczegóły czynu, będą mogli uniknąć odpowiedzialności (czynny żal). Zmiany przewidują zaostrzenie kar m.in. za: zabójstwo i jego kwalifikowane typy, zgwałcenie (w tym gwałt na małoletnim), udział w bójce ze skutkiem śmiertelnym, handel ludźmi, prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu, finansowanie terroryzmu. Kontrowersje i krytyka Nowelizacja budzi sprzeczne opinie. Część ekspertów wskazuje na jej potencjalny konflikt z Konstytucją RP oraz międzynarodowymi przepisami o prawach człowieka, szczególnie w kontekście zakazu warunkowego zwolnienia. Tymczasem pojawiają się również argumenty o utrudnionej resocjalizacji i zagrożeniu dla współosadzonych.   Autor: adw. Jacek Jaruchowski, Kancelaria Prawna Chałas i Wspólnicy   Potrzebujesz profesjonalnej porady prawnej? Skontaktuj się z nami Sprawdź inne wpisy na blogu Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy  

Przewijanie do góry