zmień język: PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Biuletyn 2010.04.27


Moskwa

Kancelaria Prawna Chałas i Wspólnicy podbija Rynki Wschodnie

Dynamicznie rozwijające się Rynki Wschodnie mają ogromny potencjał i potężne możliwości rozwojowe i inwestycyjne dla zagranicznych przedsiębiorców. Kancelaria Prawna bierze aktywny udział we wszystkich poczynaniach, które wspierają rozwój przedsiębiorczości na danych rynkach.

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom naszych klientów Kancelaria otworzyła oddziały na Ukrainie (Kijów) i Litwie (Wilno), a także Departament prawa Rosyjskiego w siedzibie Kancelarii w Warszawie. Następnym etapem rozwoju jest planowane otwarcie oddziału w Kazachstanie (Ałmaty).

Lokalizacja nowych filii na Wschodzie jest efektem zapotrzebowań stałych klientów Kancelarii, którzy plany rozwoju spółek uzależniają od sytuacji prawnej na nowych, nieznanych rynkach.

Nasza znajomość rynków lokalnych, realiów kulturowo-obyczajowych i etyki biznesu charakteryzujących te kraje w połączeniu z wyżej wskazanymi oddziałami gwarantuje terminową i kompleksową obsługę prawną powierzonych przez Państwa projektów z różnych dziedzin prawa.



Юридическая фирма Халас и Партнеры завоевывает рынки стран СНГ

Динамично развивающийся рынок стран СНГ имеет огромный потенциал и большие возможности развития и инвестирования для иностранных предпринимателей. Юридическая фирма Халас и Партнеры принимает активное участие в мероприятиях, направленных на поддержку развития предпринимательства в данных регионах.

Идя на встречу ожиданиям наших клиентов, фирма открыла филиалы в Киеве (Украина) и в Вильнюсе (Литва). Также в головном офисе фирмы в Варшаве работает Департамент Российского Права. Следующим этапом развития фирмы в этом году будет открытие филиала в Алматы (Казахстан).

Местоположение новых филиалов в странах СНГ является результатом растущих потребностей рынка услуг для наших постоянных клиентов, которые связывают планы развития компаний с правовой ситуацией на новых, независимых рынках.

Наше знание местных рынков, их обычаев и культуры бизнеса гарантирует своевременное и комплексное юридическое сопровождение поверенных Вами проектов в разных сферах права.

Połączenia Rosji, Białorusi i Kazachstanu w ramach Unii Celnej stało się faktem więcej...
Kijów
Kwestia językowa. Pierwszą istotną sprawą, na którą polscy przedsiębiorcy powinni więcej...
Astana
Od 01 stycznia 2009 r. weszła w życie Ustawa Republiki Kazachstan więcej...
Wilno
Począwszy od dnia 5 stycznia 2010 roku weszły w życie zmiany w Ustawie więcej...


ARTYKUŁYWWWKONTAKT



Moskwa

Unia Celna - Rosja, Białoruś i Kazachstan

Połączenia Rosji, Białorusi i Kazachstanu w ramach Unii Celnej stało się faktem. Rodzi to szereg nowych możliwości dla przedsiębiorców ale pojawia się również dużo pytań i wątpliwości odnośnie jej funkcjonowania i oddziaływania na gospodarki krajowe oraz na poziom cen produktów importowanych.

Mało kto pomięta, że pierwsza Unia Celna na terenach byłych państw ZSRR powstała jeszcze w 1995 roku na podstawie Umowy pomiędzy Rosją a Białorusią. Później dołączyły do nich Kazachstan i Kirgizja. Jednakże, najbardziej skuteczną współpracę udało się wtedy osiągnąć tylko w relacjach pomiędzy Rosją a Republiką Białoruś.

Później 6 października 2007 roku, w wyniku dalszej współpracy pomiędzy Rosją, Białorusią i Kazachstanem została podpisana nowa Umowa o Utworzeniu wspólnego obszaru celnego i utworzeniu Unii Celnej. Tym razem Kirgizja nie weszła w skład sojuszu, jednakże jak podają media rosyjskie, nie wyklucza się możliwości późniejszego przyłączenia Kirgizji oraz Tadżykistanu.

Zgodnie z Umową z dnia 6 października 2007 r., podstawą Unii Celnej jest wspólny obszar celny, w którym w stosunku do towarów, wprowadzonych do wolnego obrotu na terytorium jednego z państw unii albo pochodzący z jednego z takich państw, zniesiono wszelkiego rodzaju cła oraz usunięto ograniczenia o charakterze ekonomicznym, z wyjątkiem środków antydumpingowych, środków antysubsydyjnych lub innych środków ochronnych.

Innymi słowy towar, wprowadzony do wolnego obrotu na terytorium jednego z państw unii albo pochodzący z jednego z takich państw, otrzymuje status towaru Unii Celnej. Nabycie takiego statusu daje możliwość wprowadzenia towaru do wolnego obrotu na obszarze całej Unii Celnej. W ramach Unii Celnej stosuję się Wspólną Taryfę Celną oraz inne środki regulacji stosunków handlowych z państwami trzecimi.

Tak więc, od 1 stycznia 2010 roku Decyzją Komisji Unii Celnej weszła w życie Wspólna Taryfa Celna. Unia Celna w pełni powinna ruszyć dopiero od 1 lipca 2010 roku wraz z wejściem w życie nowego wspólnego dla Rosji, Białorusi i Kazachstanu Kodeksu Celnego, pod warunkiem, że do tego czasu kodeks zostanie ratyfikowany przez kraje Unii.

Także do 1 lipca 2010 roku państwa – sygnatariusze muszą ujednolicić inne krajowe akty prawne zgodnie z postanowieniami Kodeksu Celnego Unii Celnej.

Wraz z wejściem w życie nowego Kodeksu Celnego zostanie zniesiona kontrola celna na granicy białorusko-rosyjskiej, a rok później na rosyjsko-kazachstańskiej.

Sojusz będzie sprzyjał rozwojowi biznesu i handlu w krajach oraz otworzy dla zagranicznych inwestorów rynek konsumencki dla ponad 170 milionów osób!

Znikną celne i administracyjne bariery w handlu pomiędzy stronami unii, takie jak formalności celne i kontrola celna. Przepływ towarów pomiędzy państwami – stronami sojuszu będzie więc o wiele szybszy.

Jak podaje Rosyjska Federalna Służba Celna na swojej stronie internetowej, zmiany w prawie celnym przyniosą wiele formalnych ułatwień celnych, w tym:

- skrócenie odprawy celnej z 3 do 2 dni,
- termin zapłaty należności celnych będzie do 4 miesięcy; do tej pory w Rosji ten termin wynosił do 15 dni;
- możliwość wprowadzenia korekt do deklaracji celnej zarówno przed, jak i po zakończeniu procedury odprawy celnej;
- zmniejszona kwota zabezpieczenia dla przewoźników celnych z około 470 tys. euro do 200 tys. euro.

Warto zwrócić uwagę, na poszczególne zmiany w stawkach celnych państw-sygnatariuszy, związane z wprowadzeniem Wspólnej Taryfy Celnej.

Pewnym problemem jest różnica, która istniała w stawkach celnych państw - stron sojuszu przed wprowadzeniem Wspólnej Taryfy Celnej.

Z porównania stawek celnych niektórych pozycji towarów w taryfach celnych Rosji, Białorusi i Kazachstanu, wynika, iż najniższe stawki celne były w Kazachstanie, potem na Białorusi i w Rosji.
Przy wprowadzeniu Wspólnej Taryfy Celnej stawki celne na niektóre kategorię towarów zostały skorygowane i powiększone, szczególnie w Kazachstanie i na Białorusi.

W związku z tym, ujednolicenie stawek celnych może spowodować wzrost kosztów celnych dla importerów poszczególnych kategorii towarów.

Niewątpliwie, przedsiębiorcy, wraz z wprowadzeniem nowych norm i zasad regulacji celnych oraz kontroli celnej, mogą napotykać przejściowe problemy. Jednak w perspektywie, powstanie Unii Celnej powinno przynieść korzyści państwom-stronom unii oraz zagranicznym eksporterom i inwestorom.


do góry...



Kijów

Jak zawierać umowy na Ukrainie?

Kwestia językowa
Pierwszą istotną sprawą, na którą polscy przedsiębiorcy powinni zwrócić uwagę, jest polityka językowa na Ukrainie. W stosunku do umów z przedsiębiorcami zagranicznymi, art. 24 ustawy Ukrainy z dnia 28 października 1989 r. o językach w USRR (nr 8312-XI) wyraźnie wskazuje, iż „językiem (…) umów zawieranych w obrocie zagranicznym pomiędzy przedsiębiorcami (...) Ukrainy i innych państw jest język ukraiński oraz język drugiej strony umowy.” Aby zrozumieć znaczenie tej zasady, sięgnąć należy do Kodeksu Cywilnego Ukrainy z dnia 16 stycznia 2003 r. (nr 435-IV, dalej zwanego „KCU”). Zgodnie z art. 203 KCU, „treść czynności prawnych nie może być sprzeczna z postanowieniami niniejszego Kodeksu i innych aktów ustawodawstwa cywilnego…”, natomiast stosownie do art. 215 KCU, jeżeli nieważność czynności prawnej wynika z ustawy, to czynność taka uznawana jest za nieważną ex lege i nie jest wymagane uznanie jej za taką przez sąd.

Kontrahenci
Zasadniczą kwestią jest również ocena umocowania do działania przez strony umowy. Zgodnie z art. 6 ustawy Ukrainy z dnia 16 kwietnia 1991 r. o działalności gospodarczej w obrocie zagranicznym, „uprawnienie przedstawiciela do zawarcia umowy handlowej (kontraktu) w obrocie zagranicznym może wynikać z udzielonego pełnomocnictwa, dokumentów służbowych, umów oraz innych aktów, które nie są sprzeczne z niniejszą ustawą”. W praktyce, strona ukraińska może dostarczyć - jako podstawę uprawniającą do zawarcia umowy - oryginał pełnomocnictwa. Jednakże dokument taki może okazać się niewystarczający. Na podstawie samego pełnomocnictwa nie ma bowiem możliwości potwierdzenia legitymacji mocodawcy do jego udzielenia. W takim przypadku należy sięgnąć do statutu spółki. W praktyce często przedstawiana jest jego kopia, a jeśli nawet okazywany jest oryginał (poświadczony przez organ państwowy, prowadzący rejestr przedsiębiorstw, instytucji i organizacji) lub kopia notarialnie poświadczona — nie ma gwarancji aktualności tego dokumentu. W takim przypadku, szczególnie przy zawieraniu umów kluczowych, warto z własnej inicjatywy sprawdzić swojego kontrahenta, sięgając do bazy danych EDRPOU (odpowiednika polskiego KRS).

Polskie dokumenty na terytorium Ukrainy
Od 1994 r. pomiędzy Ukrainą a Polską obowiązuje Umowa o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych i karnych. Zgodnie z tą Umową, dokument, który sporządził lub uwierzytelnił właściwy organ jednej ze stron, opatrzony pieczęcią urzędową i podpisem osoby uprawnionej, posiada moc na terytorium drugiej strony bez potrzeby legalizacji. Dotyczy to także odpisów i tłumaczeń dokumentów, które uwierzytelnił właściwy organ. Tu należy podkreślić, iż na Ukrainie poświadczenie tłumaczenia dokumentów jest dokonywane w nieco odmienny niż w Polsce sposób, bowiem na Ukrainie nie istnieje instytucja tłumacza przysięgłego. Dlatego też, w przypadku oficjalnych tłumaczeń należy korzystać z usług wyspecjalizowanych agencji do spraw tłumaczeń. W razie potrzeby, takie tłumaczenie można poświadczyć notarialnie po okazaniu oryginału dyplomu tłumacza, który sporządzał tłumaczenie danego dokumentu i który składa swój podpis w repertorium notarialnym.

Tryb i forma zawierania umów
W odniesieniu do formy umowy, w szczególności - w sprawach dotyczących obrotu towarem, należy zauważyć, że Ukraina, tak jak i Polska, jest stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych z dnia 11 kwietnia 1980 roku o umowach międzynarodowej sprzedaży towarów (tzw. Konwencji wiedeńskiej). Jednakże z uwagi na zastrzeżenia dokonane przez Ukrainę przy przystąpieniu do Konwencji, dotyczące stosowania art. 11 oraz art. 29 Konwencji, zawarcie umowy sprzedaży, jej zmiana lub porozumienie o jej rozwiązaniu wymaga zachowania formy pisemnej, jeśli choćby jedna ze stron umowy posiada siedzibę na terytorium Ukrainy.
Umowy handlowe należy zawierać w formie dokumentu z podpisami stron i pieczątkami (nie dotyczy to osób fizycznych). Z tej też racji polscy przedsiębiorcy powinni być świadomi ogromnej roli, jaką pełnią pieczątki na Ukrainie oraz tego, że kontrahent ukraiński może poprosić o pieczątkę. Co do formy składania ofert i ich akceptacji, to jeśli przepisy nie stanowią inaczej, możliwe jest zawarcie umowy, wymieniając treść oświadczeń w formie pisemnej, faksem, telegramem, a także przystępując do wykonania zamówienia. Ustawodawstwo Ukrainy nie wspomina o mailach (poczcie elektronicznej), jednakże jeżeli strony wyraziły zgodę na taką formę zawarcia umowy, to jest ona skuteczna w świetle zasad prawa cywilnego, o ile jednakże inna forma nie została zastrzeżona dla danego typu umów.


do góry...



Astana

Nowe ustawodawstwo Republiki Kazachstan w sprawie cen transferowych

Od 01 stycznia 2009 r. weszła w życie Ustawa Republiki Kazachstan "O cenach transferowych", która reguluje stosunki społeczne powstające przy kształtowaniu się cen transferowych. Najważniejszym punktem Ustawy jest kontrola transakcji eksportowych i importowych i w przypadku wykrycia faktów stosowania cen transferowych wykonanie korekty przedmiotu opodatkowania oraz doliczanie należnych podatków i opłat.

Ogólnie należy zauważyć, że przepisy nowej ustawy, w przeciwieństwie do poprzedniej ustawy, są bardziej przybliżone do międzynarodowych zasad kontroli cen transferowych opartych na rekomendacjach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) i obejmują znaczące pozytywne zmiany, związane z wprowadzeniem nowych metod i pojęć, takich jak "przedział cenowy", "zasada ceny rynkowej" (arm`s lenght principle) i inne.

Zgodnie z nową ustawą ceną transferową jest cena, kształtująca się między podmiotami powiązanymi, i różniąca się od ceny, która powstaje między niezależnymi stronami.

Nowa ustawa Republiki Kazachstan "O cenach transferowych":

- stosuje zasadę "arm`s lenght principle" do określenia ceny rynkowej z uwzględnieniem przedziału cenowego, na podstawie porównania warunków transakcji między podmiotami powiązanymi z warunkami transakcji między podmiotami niepowiązanymi, dokonującymi transakcje według cen rynkowych;

- nie zawiera dopuszczalnego 10-procentowego odchylenia - zgodnie z przepisami nowej ustawy przedmiot opodatkowania podlega korekcie przy dowolnym odchyleniu ceny od ceny rynkowej, z wyjątkiem eksporterów produktów rolnych;

- wprowadza monitoring transakcji – uczestnicy transakcji muszą corocznie przedstawiać do organów podatkowych dane, dotyczące transakcji (w tym transakcji z zastosowaniem cen transferowych) dokonanych w okresie sprawozdawczym;

- wprowadza pojęcie przedziału cenowego, oznaczającego dwie lub więcej ceny rynkowe, opublikowane w źródłach informacji w ciągu jednego dnia. W przypadku braku cen rynkowych w oficjalnych źródłach informacji przedział cenowy stanowią dwie i/lub więcej ceny rynkowe ustalone zgodnie z zasadą "arm's length principle";

- rozszerza pojęcie dyferencjału - które oznacza transportowe i towarzyszące koszty dostawy towarów na rynki światowe. Dyferencjał nie będzie liczony w przypadku nieterminowego i nieuzasadnionego podania informacji odnośnie monitoringu cen, a także w przypadku realizowania transakcji z podmiotami, zarejestrowanymi w państwie z ulgowym opodatkowaniem;

- rozszerza pojęcie powiązania – zgodnie z przepisami nowej ustawy, jeżeli uczestnicy stosują cenę transakcji odchyloną od ceny rynkowej, są one uznawane za strony powiązane. Ta norma pozwala organom kontrolującym na kontrolę cen transferowych praktycznie wszystkich uczestników transakcji międzynarodowych, niezależnie od występowania powiązania między stronami transakcji.

- przewiduje możliwość podpisania porozumienia w sprawie stosowania cen transferowych - teraz podatnicy będą mogli zawierać umowy z organami podatkowymi w części dotyczącej stosowania metod określenia ceny rynkowej i źródeł informacji, co pozwala uniknąć nieporozumień w trakcie przeprowadzenia kontroli cen transferowych. Nowa ustawa, zgodnie z zaleceniami OECD, wraz z istniejącymi tradycyjnymi metodami ustalania cen rynkowych, a mianowicie metodą porównywalnej ceny niekontrolowanej, metodą "koszty plus” i metodą odsprzedaży, wprowadza nowe metody podziału zysku i zysku netto. Metoda "podziału zysku" określa zysk z transakcji, który powinien być podzielony między uczestnikami transakcji. Metoda „zysku netto” jest ustalana w oparciu o dochód netto, który otrzymaliby z tej transakcji strony niezależne w porównywalnych warunkach ekonomicznych. Metody zysku umożliwiają ocenę nie każdej transakcji oddzielnie, ale w pełni rezultat przeprowadzenia całego rzędu transakcji między spółkami za ustalony okres czasu i pozwalają dokonać podziału zysku w zależności od realizowanych funkcji, przyjmowanych zobowiązań i ryzyka. W przypadku uniemożliwienia zastosowania metody porównywalnej ceny niekontrolowanej konsekwentnie stosowane są metody opisane wyżej.

Upoważnionymi organami kontroli cen transferowych są organy podatkowe i urzędy celne Republiki Kazachstanu.

Organy podatkowe wykonują kontrolę na podstawie porównania ceny rynkowej z ceną transakcji i w przypadku wykrycia różnicy, cena tej transakcji staje się ceną transferową, co oznacza, iż cena została zaniżona przy eksporcie lub zawyżona przy imporcie.

Przy wykryciu podobnych faktów organy podatkowe wykonują korektę dochodu oraz doliczają podatki i płatności. Korektę dochodu wykonuje się o różnicę między dochodem faktycznym (cena transakcji*objętość) i obliczeniowym (cena rynkowa* objętość).

Według niektórych ekspertów kazachstańskich nowa ustawa w znacznym stopniu zwiększa kontrolę państwową cen transferowych w międzynarodowych transakcjach biznesowych. Zgodnie z nową ustawą wszystkie transakcje międzynarodowe podpadają pod ceny transferowe. W takiej sytuacji zostaje ograniczona możliwość udowodnienia zgodności ceny transakcji z ceną rynkową.


do góry...



Wilno

Zmiany ustawy o spółkach akcyjnych

Począwszy od dnia 5 stycznia 2010 roku weszły w życie zmiany w Ustawie o spółkach akcyjnych. Większość zmian dotyczy założycielskich dokumentów spółek składanych do Rejestru osób prawnych, działalności organów spółek, przekazaniu akcji spółki itp. W październiku br. wejdą w życie normy zezwalające na składanie ogłoszeń publicznych spółki w elektronicznym informatorze prowadzonym przez Rejestr osób prawnych. Zmiany na mocy których kapitał zakładowy spółki z 10 000 litów miał być zmniejszony do 1000 litów zostały nieprzyjęte.

Zmiany istotne dla spółek akcyjnych i zamkniętych spółek akcyjnych.
Wskazanie siedziby spółki.
Zostało uchylone wymaganie wskazania w statucie spółki miejsca siedziby spółki. Natomiast miejsce siedziby spółki powinno być wskazane w umowie lub akcie założycielskim. Miejsce siedziby spółki pozostaje jedną z informacji którą trzeba wskazać Rejestrowi osób prawnych. A więc w przypadku zmiany siedziby spółki, należy niezwłocznie zawiadomić o tym Rejestr osób prawnych. Zmiana weszła w życie 5 stycznia 2010 roku.
Zmiana statutu spółki. Uchylono wymaganie w statucie spółki określania trybu zmiany statutu. Tryb zmiany statutu może być nie przewidziany w statucie, jeżeli on się nie różni od trybu przewidzianego w Ustawie o spółkach akcyjnych i jest to wskazane w statucie spółki. Zmiana weszła w życie 5 stycznia 2010 roku.
Pełnomocnictwa Zarządu i Rady nadzorczej. Członek Rady nadzorczej lub Zarządu ma prawo udzielić zwykłego pisemnego pełnomocnictwa (nie wymagana jest forma notarialna), innemu członkowi Rady nadzorczej, bądź odpowiednio członkowi Zarządu, który reprezentował by go podczas głosowania na posiedzeniu Rady nadzorczej lub odpowiednio na posiedzeniu Zarządu. Zmiana weszła w życie 1 marca 2010 roku.
Przyjmowanie decyzji przez Zarząd. Zmieniona Ustawa o spółkach akcyjnych przewiduje, że decyzja Zarządu jest przyjęta kiedy za nią przegłosowało więcej członków Zarządu niż przeciw, jeżeli w statucie spółki nie jest przewidziana inna wymagana większość głosów do podjęcia decyzji. Ten przepis zmienił zasadę, według której do podjęcia decyzji Zarządu wymagane było uzyskanie zgody ponad połowę wszystkich członków Zarządu. Zmiana weszła w życie 1 marca 2010 roku.

Zmiany istotne wyłącznie dla zamkniętych spółek akcyjnych.
Propozycja nabycia akcji spółki dla pracowników spółki, kredytorów.
Został precyzyjnie określony tryb przekazywania akcji spółki dla pracowników oraz kredytorów spółki, według którego propozycja nabycia akcji dla akcjonariuszy, pracowników lub kredytorów nie jest uznawana za publiczną propozycję nabycia papierów wartościowych. Zmiana weszła w życie 1 marca 2010 roku.
Skrócono terminy przekazywania akcji. Zmieniona Ustawa o spółkach akcyjnych określa krótsze terminy do przekazywania akcji, według których akcjonariusze spółki mogą realizować swe prawo do pierwokupu w nabywaniu akcji spółki.
Termin w którym akcjonariusz ma prawo zgłosić swą wolę nabycia sprzedawanych akcji spółki nie może być mniejszy niż 10 dni i dłuższy niż 21 dzień licząc od daty ogłoszenia o sprzedaży akcji lub od daty doręczenia listu poleconego. Wcześniejsza redakcja ustawy przewidywała 14 i 30 dni. Dzięki dokonanej zmianie, akcjonariusz spółki będzie mógł szybciej przekazać swe akcje dla osoby która zaoferowała najlepsze warunki transakcji. Zmiana weszła w życie 1 marca 2010 roku.



do góry...


Выберите язык: PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Бюллетень 2010.04.26

Moskwa

Таможенный союз - Россия, Беларусь и Казахстан

Россия, Беларусь и Казахстан объединились в Таможенный союз. Союз открывает ряд новых возможностей для предпринимателей, при этом возникает много вопросов и сомнений относительно его функционирования, воздействия на экономику стран-участниц и уровень цен на импортируемые продукты

Мало кто помнит, что первый Таможенный союз на территории бывшего СССР был образован еще в 1995 году на основании Соглашения между Россией и Белоруссией. Позднее к ним присоединились Казахстан и Кизгизия. При этом, наиболее эффективные взаимоотношения были достигнуты только между Россией и Республикой Беларусь.

Позднее 6 октября 2007 года в результате дальнейшего сотрудничества России, Беларуси и Казахстана был заключен Договор о Создании Единой таможенной территории и формировании Таможенного союза. На этот раз Киргизия не вошла в состав Союза, однако согласно информации в российской прессе, не исключается возможность позднейшего присоединения к ним Киргизии и Таджикистана.

Согласно Договору от 6 октября 2007 года под Таможенным союзом понимается единая таможенная территория, в пределах которой в отношении товаров, происходящих с данной территории либо выпущенных в свободное обращение на этой территории, не применяются таможенные пошлины и ограничения экономического характера, за исключением специальных антидемпинговых, компенсационных и иных защитных мер.

Иными словами товар, находящийся в свободном обращении в одной из стран союза, или происходящий с одной из таких стран, приобретает статус товара Таможенного союза. Приобретение данного статуса дает возможность введения в свободное обращение товара на всей территории Таможенного Союза. В рамах Таможенного союза применяется Единый Таможенный Тариф и другие единые меры регулирования торговли товарами с третьими странами.

C 1 января 2010 года Решением Комиссии Таможенного союза вступил в силу Единый Таможенный Тариф. Таможенный союз заработает в полную меру только с вступлением в силу нового общего для России, Беларуси и Казахстана Таможенного Кодекса, при условии его ратификации до этого времени странами-участницами союза.

Также к 1 июля 2010г. страны-участницы союза должны привести в соответствие с Таможенным Кодексом Таможенного Союза внутреннее законодательство.

Вместе с вступлением в силу нового Таможенного Кодекса будет отменен таможенный контроль на российско-белорусской границе, а год позднее на российско-казахской.

Таможенный союз будет содействовать развитию бизнеса и торговли стран-участниц и откроет для иностранных инвесторов потребительский рынок для более чем 170 млн. человек!

Будут ликвидированы таможенные и административные барьеры в торговле между странами-участницами союза, такие как таможенное оформление и таможенный контроль. Перемещение товаров внутри Таможенного союза будет осуществляться гораздо быстрее.

Согласно информации ФТС РФ опубликованной на официальной странице в Интернете, изменения в таможенном законодательстве значительно упростят процедуры таможенного администрирования, в том числе:

- сокращение сроков оформления таможенной декларации с 3 до 2 дней,
- срок уплаты таможенных пошлин, налогов будет составлять 4 месяца; до настоящего времени в России этот срок составлял 15 дней;
- возможность вненсения изменений в таможенную декларацию до и после выпуска товаров;
- уменьшена сумма обеспечения для таможенных перевозчиков с около 470 тыс. евро до 200 тысяч евро.

При этом, следует обратить внимание на определенные изменения в ставках таможенных пошлин стран-участниц, связанные с введением Единого Таможенного Тарифа (ЕТТ).

Определенной проблемой является разница, которая существовала между ставками в таможенных тарифах каждой из стран-участниц до введения ЕТТ.

При сравнении ставок таможенных пошлин на отдельные позиции товаров в таможенных тарифах Россиии, Беларуси и Казахстана, видно, что самый низкий уровень ставок был в Казахстане, затем в Беларуси, и в России.
После введения Единого Таможенного Тарифа ставки на отдельные категории товаров были скорретированы и увеличены, особенно в Казахстане и в Беларуси.

В этой связи, унифицирование ставок таможенных пошлин может привести к увеличению расходов на таможенное оформление товаров для импортеров определенных категорий товаров.

Несомненно, предприниматели, с введением новых норм и принципов таможенного регулирования и контроля, могут испытывать проблемы переходного периода. При этом, в перспективе, создание Таможенного союза должено принести пользу, как странам-участницам, так и иностранным экспортерам и инвесторам.


Вверх...


Kijów

Как в Украине заключать договора?

Языковой вопрос
Первый существенный вопрос на который польский предприниматели должны обратить внимание — это языковая политика в Украине. По отношению к договорам с иностранными предпринимателями, ст. 24 Закона Украины о языках в УССР (от 28 октября 1989 г., № 8312-XI) однозначно указывает, что «языком (…) договоров по внешнеэкономической деятельности, заключенных между предпринимателями (…) Украины и других стран, является украинский язык, а также язык второй стороны договора». Для того, чтобы понять значение этого принципа, следует сослаться на Гражданский кодекс Украины (от 16 января 2003 г., № 435-IV, ГКУ). Согласно ст. 203 ГКУ, „содержание сделки не должно противоречить нормам настоящего Кодекса и другим актам гражданского законодательства...», однако, относительно ст. 215 ГКУ, если недействительность сделки следует из закона, то ее недействительность признается ex lege и дополнительного обращения в суд по этому поводу не требуется.

Контрагенты
Принципиальным вопросом является также оценка полномочий сторон договора. В соответствии со ст. 6 Закона Украины «О внешнеэкономической деятельности» (от 16 апреля 1991 г.) «полномочия представителя на заключение внешнеэкономического договора (контракта) может вытекать из поручения, уставных документов, договоров и прочих оснований, которые не противоречат данному Закону». На практике украинская сторона может предъявить - в качестве полномочия на подписание договора - оригинал доверенности. Однако, может оказаться, что такого документа недостаточно, поскольку на основании только лишь доверенности нет возможности проверить полномочия самого доверителя на осуществление таких действий. В таком случае необходимо обратиться к уставу компании. Часто предоставляется его копия, а если и предъявляется оригинал (подтвержденный государственным органом, который администрирует реестр предприятий, учреждений и организаций) или нотариальная копия — нет уверенности относительно актуальности документа. В такой ситуации, в частности при заключении важных договоров, стоит по собственной инициативе проверить своего контрагента при помощи базы данных ЕГРПОУ (соответствие польского KRS).

Польские документы на территории Украины
С 1994 г. между Украиной и Польшей действует Соглашение о правовой помощи по гражданским и криминальным делам. В соответствии с Соглашением, документ, составленный или заверенный соответствующим государственным органом одной из сторон, скрепленный печатью такого органа и подписью уполномоченного лица, является действительным на территории другой страны без дополнительной легализации. Здесь следует подчеркнуть, что в Украине заверение перевода документов несколько отличается от практики распространенной в Польше, поскольку в Украине отсутствует институт авторизованного переводчика. Поэтому, для официальных переводов следует пользоваться услугами специальных агентств по переводу. В случае необходимости такой перевод можно заверить нотариально, при чем переводчик должен предъявить оригинал своего диплома и поставить подпись в журнале регистрации нотариальных актов.

Способ и форма заключения договоров
Относительно формы договора, а особенно в делах касающихся товарооборота, следует отметить, что Украина, как и Польша, является участником Конвенции ООН о договорах международной купли-продажи товаров (от 11 апреля 1980 г., так наз. Венская конвенция). Однако, учитывая оговорки высказанные Украиной в процессе присоединения к Конвенции относительно ст. 11, а также ст. 29 Конвенции, заключение соглашения о продаже, его изменение либо согласие на его прекращение требуют придерживаться письменной формы, если хотя бы одна из сторон имеет представительство на территории Украины.
Коммерческие договора следует заключать в виде документа в письменной форме с подписями сторон и печатями (кроме физических лиц). Учитывая это польские предприниматели должны быть готовы к тому какую важную роль играет печать в Украине, а также осознавать, что украинский контрагент может попросить скрепить подпись печатью. Что касается формы оферт и их акцептации, то если законодательством не установлено иначе, возможно заключение соглашения посредством корреспонденции, факса, телеграмм, а также посредством выполнения заказа. Законодательство Украины не упоминает электронную почту, однако, если стороны выражают согласие на такую форму заключения соглашения, то она становится действительной на основании норм гражданского права, если законом не требуется другой формы для данного вида договоров.


Вверх...


Astana

Новый закон Республики Казахстан о трансфертном ценообразовании

С 01 января 2009 г. вступил в силу Закон Республики Казахстан «О трансфертном ценообразовании», который регулирует общественные отношения, возникающие при трансфертном ценообразовани. Основным направлением Закона является контроль экспортных и импортных сделок и в случае выявления фактов применения трансфертных цен, осуществление корректировки объекта налогообложения и начисление соответствующих налогов и платежей.

В целом следует отметить, что положения нового закона, в отличие от норм старого Закона, более приближены к международным принципам контроля над трансфертным ценообразованием, основанным на Рекомендациях Организации экономического сотрудничества и развития (ОЭСР), и содержат значительные позитивные изменения, связанные с введением новых методов и понятий, таких как "диапазон цен", "принцип вытянутой руки" и т.д.

Согласно новому закону трансфертная цена (трансфертное ценообразование) - цена, которая формируется между взаимосвязанными сторонами если она отличается от цен, совершенных между независимыми сторонами.

Новый Закон Республики Казахстан «О трансфертном ценообразовании»:

- применяет принцип «вытянутой руки» - принцип, применяемый для определения рыночной цены с учетом диапазона цен, на основе сравнения условий сделок между взаимосвязанными сторонами с условиями сделок между независимыми сторонами, осуществляющими сделки по рыночной цене;

- не содержит допустимого 10 процентного отклонения, - согласно новому Закону корректировка объекта налогообложения будет осуществляться при любом отклонении цены от рыночной цены, за исключением экспортеров сельскохозяйственной продукции;

- вводит отчетность по мониторингу сделок – участники сделки должны ежегодно представлять в органы налоговой службы данные по сделкам, включая сделки с применением трансфертных цен, совершенным в течение отчетного периода;

- вводит понятие диапазона цен, представляющий собой две и более цены, опубликованные в источниках информации в течение одного дня. При отсутствии рыночных цен в официальных источниках информации диапазоном цен признаются две и (или) более рыночные цены, определенные в соответствии с принципом «вытянутой руки»;

- расширяет понятие дифференциала, под которым подразумеваются транспортные и сопутствующие расходы по доставке товара на мировые рынки. Дифференциал не учитывается в случае несвоевременного и необоснованного предоставления информации по мониторингу цен, а также в случае осуществления сделок с лицами, зарегистрированными в стране с льготным налогообложением;

- расширяет понятие взаимосвязанности – согласно положениям нового закона, если участники применяют цену сделки, имеющую отклонение от рыночной цены, то они признаются взаимосвязанными сторонами. Данная норма позволяет контролирующим органам осуществлять контроль над трасфертными ценами практически всех участников международных операций, вне зависимости от наличия взаимосвязанности сторон сделок.

- предоставляет возможность подписания соглашения по применению трансфертного ценообразования – теперь у налогоплательщиков появится возможность заключить договор с налоговыми органами в части применения методов определения рыночной цены и источников информации, что может избежать разногласий в ходе проведения проверок по трасфертному ценообразованию.

В новом законе в соответствии с рекомендациями ОЭСР, наряду с существующими традиционными методами определения рыночных цен, а именно метода сопоставимой неконтролируемой цены, метода "затраты плюс" и метода цены последующей реализации, введены новые методы распределения прибыли и чистой прибыли. Метод „распределения прибыли” определяет прибыль от сделки, которая должна быть распределена между участниками сделки. Метод „чистой прибыли” основывается на определении чистого дохода, который получили бы от этой сделки независимые стороны в сопоставимых экономических условиях. Методы прибыли позволяют оценивать не каждую сделку в отдельности, а в целом результат осуществления целого ряда сделок между компаниями за определенный период времени, и проводить распределение прибыли в зависимости от осуществляемых функций, принимаемых обязательств и рисков. При невозможности применения метода сопоставимой неконтролируемой цены последовательно применяется один из методов, указанных выше.

Уполномоченными органами по контролю над трансфертным ценообразованием являются органы налоговой службы и таможенные органы Республики Казахстан.

Контроль Налоговыми органами осуществляется на основе сравнения рыночной цены с ценой сделки и в случае выявления разницы, цена этой сделки становиться трансфертной, т.е. цена была занижена при экспорте или завышена при импорте.

При выявлении данных фактов Налоговые органы корректируют доход и доначисляют налоги и платежи. Корректировка дохода осуществляется на разницу между фактическим (цена сделки * объем) и расчетным (рыночная цена * объем) доходом.

По мнению ряда казахстанских экспертов данный закон в значительной степени повышает государственный контроль при применении трансфертных цен по международным деловым операциям. Согласно новому Закону все сделки по внешнеэкономической деятельности будут подпадать под трансфертное ценообразование. При этом, будет ограничена возможность доказать соответствие цены сделки с рыночной ценой.


Вверх...


Зміна мови: PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Бюлетень 2010.04.26

Kijów

Як укладати угоди в Україні?

Мовне питання
Найпершим істотним питанням, на яке польським підприємцям варто звернути увагу, є мовна політика в Україні. Що стосується зовнішньоекономічних договорів, ст. 24 Закону України “Про мови в Українській РСР” (від 28 жовтня 1989 р., № 8312-XI) виразно вказує, що «мовами (...) міжнародних договорів між підприємствами (...) України і підприємствами (...) інших держав є українська мова та мова іншої сторони договору чи угоди». Щоб зрозуміти значення цього правила слід звернутись до Цивільного кодексу України (від 16 січня 2003 р., №435-IV, ЦКУ). Згідно зі ст. 203 ЦКУ “зміст правочину не повинен суперечити цьому Кодексу, іншим актам цивільного законодавства...”, натомість відповідно до ст. 215 ЦКУ, якщо недійсність правочину виникає відповідно до приписів закону то її недійсність визнається ex lege і додаткового звернення до суду з цього приводу не потребується.

Контрагенти
Не менш важливим питанням є оцінка повноважності сторін договору. Відповідно до ст. 6 Закону України “Про зовнішньо-економічну діяльність” (від 16 квітня 1991 р.) “повноваження представника на укладення зовнішньоекономічного договору (контракту) може випливати з доручення, статутних документів, договорів та інших підстав, які не суперечать цьому Закону”. На практиці українська сторона може пред'явити — в якості повноваження на підписання угоди — оригінал довіреності. Однак такого документа може виявитись недостатньо. Адже на підставі самої лише довіреності немає можливості перевірити повноваження самого довірителя на вчинення таких дій. У такому випадку необхідно звернутись до статуту товариства. Часто подається його копія, а навіть якщо пред'являється оригінал (засвідчений державним органом, що адмініструє реєстр підприємств, установ і організацій) або нотаріальна копія — нема є певності щодо актуальності документу. У такій ситуації, зокрема при укладенні важливих угод, варто з власної ініціативи перевірити свого контрагента за допомогою бази даних ЄДРПОУ (відповідник польського KRS).

Польські документи на території України
З 1994 р. між Україною та Польщею діє Угода про правову допомогу в цивільних і кримінальних справах. Відповідно до Угоди документ, складений або засвідчений відповідним державним органом однієї зі сторін, скріплений печаткою такого органу і підписом уповноваженої особи, є дійсним на території іншої сторони без додаткової легалізації. Тут належить підкреслити, що в Україні засвідчення перекладу документів дещо відрізняється від практики, поширеної в Польщі. Адже в Україні немає інституту авторизованого перекладача. Тому для офіційних перекладів слід користуватись послугами спеціальних агентств перекладу. В разі необхідності такий переклад можна засвідчити нотаріально, при чому перекладач повинен пред'явити оригінал свого диплому і підписатись в журналі реєстрацій нотаріальних дій.

Спосіб і форма укладення угод
Щодо форми угоди, а надто в справах, що стосуються обороту товарами, слід зазначити, що Україна, як і Польща, є стороною Конвенції ООН про договори міжнародної купівлі-продажу товарів (від 11 квітня 1980 р., т. зв. Віденська конвенція). Однак, з огляду на застереження, висловлені Україною під час приєднання до Конвенції відносно ст. 11 а також ст. 29 Конвенції, укладення угоди продажу, її зміна або згода на її розірвання вимагають дотримання письмової форми, якщо хоча б одна зі сторін має представництво на території України.
Комерційні договори слід укладати в формі письмового документу з підписами сторін і печатками (окрім фізичних осіб). З огляду на це польські підприємці повинні бути готові до того, яку велику роль відіграє печатка в Україні а також бути свідомим того, що український контрагент може попросити скріпити підпис печаткою. Що стосується форми оферт а також їх прийняття, то якщо законодавством не встановлено інакше, можливим є укладення угоди шляхом обміну листами, факсами, телеграмами, а також шляхом виконання замовлення. Законодавство України не згадує про е-мейли (електронна пошта), однак, якщо сторони виражають згоду на таку форму укладення угоди, то вона набирає дійсності на підставі норм цивільного права, якщо законом не вимагається іншої формі для даного типу договорів.


В гору ...


Pakeisti kalbą : PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Naujienlaiškis 2010.04.26

Wilno

Akcinių bendrovių įstatymo pakeitimai

Nuo 2010 m. sausio 5 d. įsigaliojo Lietuvos Respublikos akcinių bendrovių įstatymo pakeitimai. Dauguma pakeitimų yra susiję su bendrovės steigimo dokumentuose nurodomais ir Juridinių asmenų registrui teikiamais dokumenimis, bendrovės organų veikla, akcijų perleidimų ir pan. Nuo spalio įsigaliojo normos, leidžiančios bendrovių viešus pranešimus skelbti Juridinių asmenų registro tvarkytojo leidžiamame elektroniniame leidinyje. Pakeitimams kurie numato sumažinti uždarosios bendrovės įstatinį kapitalą nuo 10 000 litų iki 1 000 litų nebuvo pritarta.

Akcinėms ir uždarosioms akcinėms bendrovėms aktualūs paketimai.
Bendrovės buveinės nurodymas.
Liko panaikintas reikalavimas bendrovės įstatuose nurodyti bendrovės buveinę. Tačiau buveinė turi būti nurodyta steigiant bendrovę steigimo sutartyje. Bendrovės buveinė ir toliau lieka vienu iš duomenų, kuris turi būti teikiamas Juridinių asmenų registrui. Pasikeitus buveinei, apie tai būtina informuoti Juridinių asmenų registrą. Pasikeitimai įsigaliojo 2010 m. sausio 5 d.
Įstaų keitimo tvarka. Panaikintas reikalavimas bendrovės įstatuose privalomai nurodyti įstatų keitimo tvarką. Įstatų keitimo tvarka gali būti nenurodyta, jeigu ji nesiskiria nuo nustatytosios Akcinių bendrovių įstatyme ir apie tai nurodoma pačiuose įstatuose. Pakeitimai įsigaliojo 2010 m. sausio 5 d.
Stebėtojų tarybos ir valdybos narių įgaliojimai. Stebėtojų tarybos ar valdybos narys turi teisę duoti paprastos rašytinės formos įgaliojimą kitam tos bendrovės stebėtojų tarybos arba, atitinkamai, valdybos nariui, kuris atstovautų jam balsuojant bendrovės stebėtojų tarybos arba, atitinkamai, valdybos posėdyje, jeigu įstatuose nenustatyta kitaip. Pakeitimai įsigaliojo 2010 m. kovo 1 d.
Valdybos sprendimų priėmimas. Pakeistas Akcinių bendrovių įstatymas numato, kad valdybos sprendimas yra piimtas, kai už jį gauta daugiau balsų negu prieš, jeigu bendrovės įstatai nenustato didesnės daugumos. Ši nuostata pakeis taisyklę, kad valdybos sprendimas yra piimtas, kai už jį balsuoja daugiau kaip pusė visų išrinktų valdybos narių. Pakeitimai įsigaliojo 2010 m. kovo 1 d.

Uždarosioms akcinėms bendrovėms aktualūs pakeitimai
Akcijų pasiūlymas bendrovės akcininkams, darbuotojams ir kreditoriams.
Detalizuota uždarųjų akcinių bendrovių akcijų perleidimo tvarka, nurodant, kad akcijų siūlymas tos uždarosios bendrovės akcininkams, darbuotojams ir kreditoriams nėra laikomas vertybinių popierių viešu siūlymu. Pakeitimai įsigaliojo 2010 m. kovo 1 d.
Sutrumpinti terminai, taikomi akcijų perleidimui. Pakeistas Akcinių bendrovių įstatymas nustato trumpiasnius terminus, per kuriuos uždarosios bendrovės akcininkai gali įgyvendinti pirmumo teisę įsigyti kito akcininko parduodamas bendrovės akcijas.
Terminas, per kurį akcininkas turi pranešti uždarajai akcinei bendrovei apie pageidavimą pirkti parduodamas akcijas negali būti trumpesnis kaip 10 dienų ir ilgesnis kaip 21 diena, skaičiuojant nuo bendrovės pranešimo ar registruoto laiško išsiuntimo tam akcininkui dienos. Ankstesnė įstatymo redakcija nustatė atitinkamai 14 ir 30 dienų.
Šių pakeitimų dėka bendrovės akcininkai galės greičiau perleisti savo akcijas aseniui kuris pasiūlė geriausias sandorio sąlygas. Pakeitimai įsigaliojo 2010 m. kovo 1 d.



Į viršų...


 Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna - Biuletyn Rynki Wschodnie 27.04.2010
zmień język: PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Biuletyn 2010.04.27


Moskwa

Kancelaria Prawna Chałas i Wspólnicy podbija Rynki Wschodnie

Dynamicznie rozwijające się Rynki Wschodnie mają ogromny potencjał i potężne możliwości rozwojowe i inwestycyjne dla zagranicznych przedsiębiorców. Kancelaria Prawna bierze aktywny udział we wszystkich poczynaniach, które wspierają rozwój przedsiębiorczości na danych rynkach.

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom naszych klientów Kancelaria otworzyła oddziały na Ukrainie (Kijów) i Litwie (Wilno), a także Departament prawa Rosyjskiego w siedzibie Kancelarii w Warszawie. Następnym etapem rozwoju jest planowane otwarcie oddziału w Kazachstanie (Ałmaty).

Lokalizacja nowych filii na Wschodzie jest efektem zapotrzebowań stałych klientów Kancelarii, którzy plany rozwoju spółek uzależniają od sytuacji prawnej na nowych, nieznanych rynkach.

Nasza znajomość rynków lokalnych, realiów kulturowo-obyczajowych i etyki biznesu charakteryzujących te kraje w połączeniu z wyżej wskazanymi oddziałami gwarantuje terminową i kompleksową obsługę prawną powierzonych przez Państwa projektów z różnych dziedzin prawa.



Юридическая фирма Халас и Партнеры завоевывает рынки стран СНГ

Динамично развивающийся рынок стран СНГ имеет огромный потенциал и большие возможности развития и инвестирования для иностранных предпринимателей. Юридическая фирма Халас и Партнеры принимает активное участие в мероприятиях, направленных на поддержку развития предпринимательства в данных регионах.

Идя на встречу ожиданиям наших клиентов, фирма открыла филиалы в Киеве (Украина) и в Вильнюсе (Литва). Также в головном офисе фирмы в Варшаве работает Департамент Российского Права. Следующим этапом развития фирмы в этом году будет открытие филиала в Алматы (Казахстан).

Местоположение новых филиалов в странах СНГ является результатом растущих потребностей рынка услуг для наших постоянных клиентов, которые связывают планы развития компаний с правовой ситуацией на новых, независимых рынках.

Наше знание местных рынков, их обычаев и культуры бизнеса гарантирует своевременное и комплексное юридическое сопровождение поверенных Вами проектов в разных сферах права.

Połączenia Rosji, Białorusi i Kazachstanu w ramach Unii Celnej stało się faktem więcej...
Kijów
Kwestia językowa. Pierwszą istotną sprawą, na którą polscy przedsiębiorcy powinni więcej...
Astana
Od 01 stycznia 2009 r. weszła w życie Ustawa Republiki Kazachstan więcej...
Wilno
Począwszy od dnia 5 stycznia 2010 roku weszły w życie zmiany w Ustawie więcej...


ARTYKUŁYWWWKONTAKT



Moskwa

Unia Celna - Rosja, Białoruś i Kazachstan

Połączenia Rosji, Białorusi i Kazachstanu w ramach Unii Celnej stało się faktem. Rodzi to szereg nowych możliwości dla przedsiębiorców ale pojawia się również dużo pytań i wątpliwości odnośnie jej funkcjonowania i oddziaływania na gospodarki krajowe oraz na poziom cen produktów importowanych.

Mało kto pomięta, że pierwsza Unia Celna na terenach byłych państw ZSRR powstała jeszcze w 1995 roku na podstawie Umowy pomiędzy Rosją a Białorusią. Później dołączyły do nich Kazachstan i Kirgizja. Jednakże, najbardziej skuteczną współpracę udało się wtedy osiągnąć tylko w relacjach pomiędzy Rosją a Republiką Białoruś.

Później 6 października 2007 roku, w wyniku dalszej współpracy pomiędzy Rosją, Białorusią i Kazachstanem została podpisana nowa Umowa o Utworzeniu wspólnego obszaru celnego i utworzeniu Unii Celnej. Tym razem Kirgizja nie weszła w skład sojuszu, jednakże jak podają media rosyjskie, nie wyklucza się możliwości późniejszego przyłączenia Kirgizji oraz Tadżykistanu.

Zgodnie z Umową z dnia 6 października 2007 r., podstawą Unii Celnej jest wspólny obszar celny, w którym w stosunku do towarów, wprowadzonych do wolnego obrotu na terytorium jednego z państw unii albo pochodzący z jednego z takich państw, zniesiono wszelkiego rodzaju cła oraz usunięto ograniczenia o charakterze ekonomicznym, z wyjątkiem środków antydumpingowych, środków antysubsydyjnych lub innych środków ochronnych.

Innymi słowy towar, wprowadzony do wolnego obrotu na terytorium jednego z państw unii albo pochodzący z jednego z takich państw, otrzymuje status towaru Unii Celnej. Nabycie takiego statusu daje możliwość wprowadzenia towaru do wolnego obrotu na obszarze całej Unii Celnej. W ramach Unii Celnej stosuję się Wspólną Taryfę Celną oraz inne środki regulacji stosunków handlowych z państwami trzecimi.

Tak więc, od 1 stycznia 2010 roku Decyzją Komisji Unii Celnej weszła w życie Wspólna Taryfa Celna. Unia Celna w pełni powinna ruszyć dopiero od 1 lipca 2010 roku wraz z wejściem w życie nowego wspólnego dla Rosji, Białorusi i Kazachstanu Kodeksu Celnego, pod warunkiem, że do tego czasu kodeks zostanie ratyfikowany przez kraje Unii.

Także do 1 lipca 2010 roku państwa – sygnatariusze muszą ujednolicić inne krajowe akty prawne zgodnie z postanowieniami Kodeksu Celnego Unii Celnej.

Wraz z wejściem w życie nowego Kodeksu Celnego zostanie zniesiona kontrola celna na granicy białorusko-rosyjskiej, a rok później na rosyjsko-kazachstańskiej.

Sojusz będzie sprzyjał rozwojowi biznesu i handlu w krajach oraz otworzy dla zagranicznych inwestorów rynek konsumencki dla ponad 170 milionów osób!

Znikną celne i administracyjne bariery w handlu pomiędzy stronami unii, takie jak formalności celne i kontrola celna. Przepływ towarów pomiędzy państwami – stronami sojuszu będzie więc o wiele szybszy.

Jak podaje Rosyjska Federalna Służba Celna na swojej stronie internetowej, zmiany w prawie celnym przyniosą wiele formalnych ułatwień celnych, w tym:

- skrócenie odprawy celnej z 3 do 2 dni,
- termin zapłaty należności celnych będzie do 4 miesięcy; do tej pory w Rosji ten termin wynosił do 15 dni;
- możliwość wprowadzenia korekt do deklaracji celnej zarówno przed, jak i po zakończeniu procedury odprawy celnej;
- zmniejszona kwota zabezpieczenia dla przewoźników celnych z około 470 tys. euro do 200 tys. euro.

Warto zwrócić uwagę, na poszczególne zmiany w stawkach celnych państw-sygnatariuszy, związane z wprowadzeniem Wspólnej Taryfy Celnej.

Pewnym problemem jest różnica, która istniała w stawkach celnych państw - stron sojuszu przed wprowadzeniem Wspólnej Taryfy Celnej.

Z porównania stawek celnych niektórych pozycji towarów w taryfach celnych Rosji, Białorusi i Kazachstanu, wynika, iż najniższe stawki celne były w Kazachstanie, potem na Białorusi i w Rosji.
Przy wprowadzeniu Wspólnej Taryfy Celnej stawki celne na niektóre kategorię towarów zostały skorygowane i powiększone, szczególnie w Kazachstanie i na Białorusi.

W związku z tym, ujednolicenie stawek celnych może spowodować wzrost kosztów celnych dla importerów poszczególnych kategorii towarów.

Niewątpliwie, przedsiębiorcy, wraz z wprowadzeniem nowych norm i zasad regulacji celnych oraz kontroli celnej, mogą napotykać przejściowe problemy. Jednak w perspektywie, powstanie Unii Celnej powinno przynieść korzyści państwom-stronom unii oraz zagranicznym eksporterom i inwestorom.


do góry...



Kijów

Jak zawierać umowy na Ukrainie?

Kwestia językowa
Pierwszą istotną sprawą, na którą polscy przedsiębiorcy powinni zwrócić uwagę, jest polityka językowa na Ukrainie. W stosunku do umów z przedsiębiorcami zagranicznymi, art. 24 ustawy Ukrainy z dnia 28 października 1989 r. o językach w USRR (nr 8312-XI) wyraźnie wskazuje, iż „językiem (…) umów zawieranych w obrocie zagranicznym pomiędzy przedsiębiorcami (...) Ukrainy i innych państw jest język ukraiński oraz język drugiej strony umowy.” Aby zrozumieć znaczenie tej zasady, sięgnąć należy do Kodeksu Cywilnego Ukrainy z dnia 16 stycznia 2003 r. (nr 435-IV, dalej zwanego „KCU”). Zgodnie z art. 203 KCU, „treść czynności prawnych nie może być sprzeczna z postanowieniami niniejszego Kodeksu i innych aktów ustawodawstwa cywilnego…”, natomiast stosownie do art. 215 KCU, jeżeli nieważność czynności prawnej wynika z ustawy, to czynność taka uznawana jest za nieważną ex lege i nie jest wymagane uznanie jej za taką przez sąd.

Kontrahenci
Zasadniczą kwestią jest również ocena umocowania do działania przez strony umowy. Zgodnie z art. 6 ustawy Ukrainy z dnia 16 kwietnia 1991 r. o działalności gospodarczej w obrocie zagranicznym, „uprawnienie przedstawiciela do zawarcia umowy handlowej (kontraktu) w obrocie zagranicznym może wynikać z udzielonego pełnomocnictwa, dokumentów służbowych, umów oraz innych aktów, które nie są sprzeczne z niniejszą ustawą”. W praktyce, strona ukraińska może dostarczyć - jako podstawę uprawniającą do zawarcia umowy - oryginał pełnomocnictwa. Jednakże dokument taki może okazać się niewystarczający. Na podstawie samego pełnomocnictwa nie ma bowiem możliwości potwierdzenia legitymacji mocodawcy do jego udzielenia. W takim przypadku należy sięgnąć do statutu spółki. W praktyce często przedstawiana jest jego kopia, a jeśli nawet okazywany jest oryginał (poświadczony przez organ państwowy, prowadzący rejestr przedsiębiorstw, instytucji i organizacji) lub kopia notarialnie poświadczona — nie ma gwarancji aktualności tego dokumentu. W takim przypadku, szczególnie przy zawieraniu umów kluczowych, warto z własnej inicjatywy sprawdzić swojego kontrahenta, sięgając do bazy danych EDRPOU (odpowiednika polskiego KRS).

Polskie dokumenty na terytorium Ukrainy
Od 1994 r. pomiędzy Ukrainą a Polską obowiązuje Umowa o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych i karnych. Zgodnie z tą Umową, dokument, który sporządził lub uwierzytelnił właściwy organ jednej ze stron, opatrzony pieczęcią urzędową i podpisem osoby uprawnionej, posiada moc na terytorium drugiej strony bez potrzeby legalizacji. Dotyczy to także odpisów i tłumaczeń dokumentów, które uwierzytelnił właściwy organ. Tu należy podkreślić, iż na Ukrainie poświadczenie tłumaczenia dokumentów jest dokonywane w nieco odmienny niż w Polsce sposób, bowiem na Ukrainie nie istnieje instytucja tłumacza przysięgłego. Dlatego też, w przypadku oficjalnych tłumaczeń należy korzystać z usług wyspecjalizowanych agencji do spraw tłumaczeń. W razie potrzeby, takie tłumaczenie można poświadczyć notarialnie po okazaniu oryginału dyplomu tłumacza, który sporządzał tłumaczenie danego dokumentu i który składa swój podpis w repertorium notarialnym.

Tryb i forma zawierania umów
W odniesieniu do formy umowy, w szczególności - w sprawach dotyczących obrotu towarem, należy zauważyć, że Ukraina, tak jak i Polska, jest stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych z dnia 11 kwietnia 1980 roku o umowach międzynarodowej sprzedaży towarów (tzw. Konwencji wiedeńskiej). Jednakże z uwagi na zastrzeżenia dokonane przez Ukrainę przy przystąpieniu do Konwencji, dotyczące stosowania art. 11 oraz art. 29 Konwencji, zawarcie umowy sprzedaży, jej zmiana lub porozumienie o jej rozwiązaniu wymaga zachowania formy pisemnej, jeśli choćby jedna ze stron umowy posiada siedzibę na terytorium Ukrainy.
Umowy handlowe należy zawierać w formie dokumentu z podpisami stron i pieczątkami (nie dotyczy to osób fizycznych). Z tej też racji polscy przedsiębiorcy powinni być świadomi ogromnej roli, jaką pełnią pieczątki na Ukrainie oraz tego, że kontrahent ukraiński może poprosić o pieczątkę. Co do formy składania ofert i ich akceptacji, to jeśli przepisy nie stanowią inaczej, możliwe jest zawarcie umowy, wymieniając treść oświadczeń w formie pisemnej, faksem, telegramem, a także przystępując do wykonania zamówienia. Ustawodawstwo Ukrainy nie wspomina o mailach (poczcie elektronicznej), jednakże jeżeli strony wyraziły zgodę na taką formę zawarcia umowy, to jest ona skuteczna w świetle zasad prawa cywilnego, o ile jednakże inna forma nie została zastrzeżona dla danego typu umów.


do góry...



Astana

Nowe ustawodawstwo Republiki Kazachstan w sprawie cen transferowych

Od 01 stycznia 2009 r. weszła w życie Ustawa Republiki Kazachstan "O cenach transferowych", która reguluje stosunki społeczne powstające przy kształtowaniu się cen transferowych. Najważniejszym punktem Ustawy jest kontrola transakcji eksportowych i importowych i w przypadku wykrycia faktów stosowania cen transferowych wykonanie korekty przedmiotu opodatkowania oraz doliczanie należnych podatków i opłat.

Ogólnie należy zauważyć, że przepisy nowej ustawy, w przeciwieństwie do poprzedniej ustawy, są bardziej przybliżone do międzynarodowych zasad kontroli cen transferowych opartych na rekomendacjach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) i obejmują znaczące pozytywne zmiany, związane z wprowadzeniem nowych metod i pojęć, takich jak "przedział cenowy", "zasada ceny rynkowej" (arm`s lenght principle) i inne.

Zgodnie z nową ustawą ceną transferową jest cena, kształtująca się między podmiotami powiązanymi, i różniąca się od ceny, która powstaje między niezależnymi stronami.

Nowa ustawa Republiki Kazachstan "O cenach transferowych":

- stosuje zasadę "arm`s lenght principle" do określenia ceny rynkowej z uwzględnieniem przedziału cenowego, na podstawie porównania warunków transakcji między podmiotami powiązanymi z warunkami transakcji między podmiotami niepowiązanymi, dokonującymi transakcje według cen rynkowych;

- nie zawiera dopuszczalnego 10-procentowego odchylenia - zgodnie z przepisami nowej ustawy przedmiot opodatkowania podlega korekcie przy dowolnym odchyleniu ceny od ceny rynkowej, z wyjątkiem eksporterów produktów rolnych;

- wprowadza monitoring transakcji – uczestnicy transakcji muszą corocznie przedstawiać do organów podatkowych dane, dotyczące transakcji (w tym transakcji z zastosowaniem cen transferowych) dokonanych w okresie sprawozdawczym;

- wprowadza pojęcie przedziału cenowego, oznaczającego dwie lub więcej ceny rynkowe, opublikowane w źródłach informacji w ciągu jednego dnia. W przypadku braku cen rynkowych w oficjalnych źródłach informacji przedział cenowy stanowią dwie i/lub więcej ceny rynkowe ustalone zgodnie z zasadą "arm's length principle";

- rozszerza pojęcie dyferencjału - które oznacza transportowe i towarzyszące koszty dostawy towarów na rynki światowe. Dyferencjał nie będzie liczony w przypadku nieterminowego i nieuzasadnionego podania informacji odnośnie monitoringu cen, a także w przypadku realizowania transakcji z podmiotami, zarejestrowanymi w państwie z ulgowym opodatkowaniem;

- rozszerza pojęcie powiązania – zgodnie z przepisami nowej ustawy, jeżeli uczestnicy stosują cenę transakcji odchyloną od ceny rynkowej, są one uznawane za strony powiązane. Ta norma pozwala organom kontrolującym na kontrolę cen transferowych praktycznie wszystkich uczestników transakcji międzynarodowych, niezależnie od występowania powiązania między stronami transakcji.

- przewiduje możliwość podpisania porozumienia w sprawie stosowania cen transferowych - teraz podatnicy będą mogli zawierać umowy z organami podatkowymi w części dotyczącej stosowania metod określenia ceny rynkowej i źródeł informacji, co pozwala uniknąć nieporozumień w trakcie przeprowadzenia kontroli cen transferowych. Nowa ustawa, zgodnie z zaleceniami OECD, wraz z istniejącymi tradycyjnymi metodami ustalania cen rynkowych, a mianowicie metodą porównywalnej ceny niekontrolowanej, metodą "koszty plus” i metodą odsprzedaży, wprowadza nowe metody podziału zysku i zysku netto. Metoda "podziału zysku" określa zysk z transakcji, który powinien być podzielony między uczestnikami transakcji. Metoda „zysku netto” jest ustalana w oparciu o dochód netto, który otrzymaliby z tej transakcji strony niezależne w porównywalnych warunkach ekonomicznych. Metody zysku umożliwiają ocenę nie każdej transakcji oddzielnie, ale w pełni rezultat przeprowadzenia całego rzędu transakcji między spółkami za ustalony okres czasu i pozwalają dokonać podziału zysku w zależności od realizowanych funkcji, przyjmowanych zobowiązań i ryzyka. W przypadku uniemożliwienia zastosowania metody porównywalnej ceny niekontrolowanej konsekwentnie stosowane są metody opisane wyżej.

Upoważnionymi organami kontroli cen transferowych są organy podatkowe i urzędy celne Republiki Kazachstanu.

Organy podatkowe wykonują kontrolę na podstawie porównania ceny rynkowej z ceną transakcji i w przypadku wykrycia różnicy, cena tej transakcji staje się ceną transferową, co oznacza, iż cena została zaniżona przy eksporcie lub zawyżona przy imporcie.

Przy wykryciu podobnych faktów organy podatkowe wykonują korektę dochodu oraz doliczają podatki i płatności. Korektę dochodu wykonuje się o różnicę między dochodem faktycznym (cena transakcji*objętość) i obliczeniowym (cena rynkowa* objętość).

Według niektórych ekspertów kazachstańskich nowa ustawa w znacznym stopniu zwiększa kontrolę państwową cen transferowych w międzynarodowych transakcjach biznesowych. Zgodnie z nową ustawą wszystkie transakcje międzynarodowe podpadają pod ceny transferowe. W takiej sytuacji zostaje ograniczona możliwość udowodnienia zgodności ceny transakcji z ceną rynkową.


do góry...



Wilno

Zmiany ustawy o spółkach akcyjnych

Począwszy od dnia 5 stycznia 2010 roku weszły w życie zmiany w Ustawie o spółkach akcyjnych. Większość zmian dotyczy założycielskich dokumentów spółek składanych do Rejestru osób prawnych, działalności organów spółek, przekazaniu akcji spółki itp. W październiku br. wejdą w życie normy zezwalające na składanie ogłoszeń publicznych spółki w elektronicznym informatorze prowadzonym przez Rejestr osób prawnych. Zmiany na mocy których kapitał zakładowy spółki z 10 000 litów miał być zmniejszony do 1000 litów zostały nieprzyjęte.

Zmiany istotne dla spółek akcyjnych i zamkniętych spółek akcyjnych.
Wskazanie siedziby spółki.
Zostało uchylone wymaganie wskazania w statucie spółki miejsca siedziby spółki. Natomiast miejsce siedziby spółki powinno być wskazane w umowie lub akcie założycielskim. Miejsce siedziby spółki pozostaje jedną z informacji którą trzeba wskazać Rejestrowi osób prawnych. A więc w przypadku zmiany siedziby spółki, należy niezwłocznie zawiadomić o tym Rejestr osób prawnych. Zmiana weszła w życie 5 stycznia 2010 roku.
Zmiana statutu spółki. Uchylono wymaganie w statucie spółki określania trybu zmiany statutu. Tryb zmiany statutu może być nie przewidziany w statucie, jeżeli on się nie różni od trybu przewidzianego w Ustawie o spółkach akcyjnych i jest to wskazane w statucie spółki. Zmiana weszła w życie 5 stycznia 2010 roku.
Pełnomocnictwa Zarządu i Rady nadzorczej. Członek Rady nadzorczej lub Zarządu ma prawo udzielić zwykłego pisemnego pełnomocnictwa (nie wymagana jest forma notarialna), innemu członkowi Rady nadzorczej, bądź odpowiednio członkowi Zarządu, który reprezentował by go podczas głosowania na posiedzeniu Rady nadzorczej lub odpowiednio na posiedzeniu Zarządu. Zmiana weszła w życie 1 marca 2010 roku.
Przyjmowanie decyzji przez Zarząd. Zmieniona Ustawa o spółkach akcyjnych przewiduje, że decyzja Zarządu jest przyjęta kiedy za nią przegłosowało więcej członków Zarządu niż przeciw, jeżeli w statucie spółki nie jest przewidziana inna wymagana większość głosów do podjęcia decyzji. Ten przepis zmienił zasadę, według której do podjęcia decyzji Zarządu wymagane było uzyskanie zgody ponad połowę wszystkich członków Zarządu. Zmiana weszła w życie 1 marca 2010 roku.

Zmiany istotne wyłącznie dla zamkniętych spółek akcyjnych.
Propozycja nabycia akcji spółki dla pracowników spółki, kredytorów.
Został precyzyjnie określony tryb przekazywania akcji spółki dla pracowników oraz kredytorów spółki, według którego propozycja nabycia akcji dla akcjonariuszy, pracowników lub kredytorów nie jest uznawana za publiczną propozycję nabycia papierów wartościowych. Zmiana weszła w życie 1 marca 2010 roku.
Skrócono terminy przekazywania akcji. Zmieniona Ustawa o spółkach akcyjnych określa krótsze terminy do przekazywania akcji, według których akcjonariusze spółki mogą realizować swe prawo do pierwokupu w nabywaniu akcji spółki.
Termin w którym akcjonariusz ma prawo zgłosić swą wolę nabycia sprzedawanych akcji spółki nie może być mniejszy niż 10 dni i dłuższy niż 21 dzień licząc od daty ogłoszenia o sprzedaży akcji lub od daty doręczenia listu poleconego. Wcześniejsza redakcja ustawy przewidywała 14 i 30 dni. Dzięki dokonanej zmianie, akcjonariusz spółki będzie mógł szybciej przekazać swe akcje dla osoby która zaoferowała najlepsze warunki transakcji. Zmiana weszła w życie 1 marca 2010 roku.



do góry...


Выберите язык: PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Бюллетень 2010.04.26

Moskwa

Таможенный союз - Россия, Беларусь и Казахстан

Россия, Беларусь и Казахстан объединились в Таможенный союз. Союз открывает ряд новых возможностей для предпринимателей, при этом возникает много вопросов и сомнений относительно его функционирования, воздействия на экономику стран-участниц и уровень цен на импортируемые продукты

Мало кто помнит, что первый Таможенный союз на территории бывшего СССР был образован еще в 1995 году на основании Соглашения между Россией и Белоруссией. Позднее к ним присоединились Казахстан и Кизгизия. При этом, наиболее эффективные взаимоотношения были достигнуты только между Россией и Республикой Беларусь.

Позднее 6 октября 2007 года в результате дальнейшего сотрудничества России, Беларуси и Казахстана был заключен Договор о Создании Единой таможенной территории и формировании Таможенного союза. На этот раз Киргизия не вошла в состав Союза, однако согласно информации в российской прессе, не исключается возможность позднейшего присоединения к ним Киргизии и Таджикистана.

Согласно Договору от 6 октября 2007 года под Таможенным союзом понимается единая таможенная территория, в пределах которой в отношении товаров, происходящих с данной территории либо выпущенных в свободное обращение на этой территории, не применяются таможенные пошлины и ограничения экономического характера, за исключением специальных антидемпинговых, компенсационных и иных защитных мер.

Иными словами товар, находящийся в свободном обращении в одной из стран союза, или происходящий с одной из таких стран, приобретает статус товара Таможенного союза. Приобретение данного статуса дает возможность введения в свободное обращение товара на всей территории Таможенного Союза. В рамах Таможенного союза применяется Единый Таможенный Тариф и другие единые меры регулирования торговли товарами с третьими странами.

C 1 января 2010 года Решением Комиссии Таможенного союза вступил в силу Единый Таможенный Тариф. Таможенный союз заработает в полную меру только с вступлением в силу нового общего для России, Беларуси и Казахстана Таможенного Кодекса, при условии его ратификации до этого времени странами-участницами союза.

Также к 1 июля 2010г. страны-участницы союза должны привести в соответствие с Таможенным Кодексом Таможенного Союза внутреннее законодательство.

Вместе с вступлением в силу нового Таможенного Кодекса будет отменен таможенный контроль на российско-белорусской границе, а год позднее на российско-казахской.

Таможенный союз будет содействовать развитию бизнеса и торговли стран-участниц и откроет для иностранных инвесторов потребительский рынок для более чем 170 млн. человек!

Будут ликвидированы таможенные и административные барьеры в торговле между странами-участницами союза, такие как таможенное оформление и таможенный контроль. Перемещение товаров внутри Таможенного союза будет осуществляться гораздо быстрее.

Согласно информации ФТС РФ опубликованной на официальной странице в Интернете, изменения в таможенном законодательстве значительно упростят процедуры таможенного администрирования, в том числе:

- сокращение сроков оформления таможенной декларации с 3 до 2 дней,
- срок уплаты таможенных пошлин, налогов будет составлять 4 месяца; до настоящего времени в России этот срок составлял 15 дней;
- возможность вненсения изменений в таможенную декларацию до и после выпуска товаров;
- уменьшена сумма обеспечения для таможенных перевозчиков с около 470 тыс. евро до 200 тысяч евро.

При этом, следует обратить внимание на определенные изменения в ставках таможенных пошлин стран-участниц, связанные с введением Единого Таможенного Тарифа (ЕТТ).

Определенной проблемой является разница, которая существовала между ставками в таможенных тарифах каждой из стран-участниц до введения ЕТТ.

При сравнении ставок таможенных пошлин на отдельные позиции товаров в таможенных тарифах Россиии, Беларуси и Казахстана, видно, что самый низкий уровень ставок был в Казахстане, затем в Беларуси, и в России.
После введения Единого Таможенного Тарифа ставки на отдельные категории товаров были скорретированы и увеличены, особенно в Казахстане и в Беларуси.

В этой связи, унифицирование ставок таможенных пошлин может привести к увеличению расходов на таможенное оформление товаров для импортеров определенных категорий товаров.

Несомненно, предприниматели, с введением новых норм и принципов таможенного регулирования и контроля, могут испытывать проблемы переходного периода. При этом, в перспективе, создание Таможенного союза должено принести пользу, как странам-участницам, так и иностранным экспортерам и инвесторам.


Вверх...


Kijów

Как в Украине заключать договора?

Языковой вопрос
Первый существенный вопрос на который польский предприниматели должны обратить внимание — это языковая политика в Украине. По отношению к договорам с иностранными предпринимателями, ст. 24 Закона Украины о языках в УССР (от 28 октября 1989 г., № 8312-XI) однозначно указывает, что «языком (…) договоров по внешнеэкономической деятельности, заключенных между предпринимателями (…) Украины и других стран, является украинский язык, а также язык второй стороны договора». Для того, чтобы понять значение этого принципа, следует сослаться на Гражданский кодекс Украины (от 16 января 2003 г., № 435-IV, ГКУ). Согласно ст. 203 ГКУ, „содержание сделки не должно противоречить нормам настоящего Кодекса и другим актам гражданского законодательства...», однако, относительно ст. 215 ГКУ, если недействительность сделки следует из закона, то ее недействительность признается ex lege и дополнительного обращения в суд по этому поводу не требуется.

Контрагенты
Принципиальным вопросом является также оценка полномочий сторон договора. В соответствии со ст. 6 Закона Украины «О внешнеэкономической деятельности» (от 16 апреля 1991 г.) «полномочия представителя на заключение внешнеэкономического договора (контракта) может вытекать из поручения, уставных документов, договоров и прочих оснований, которые не противоречат данному Закону». На практике украинская сторона может предъявить - в качестве полномочия на подписание договора - оригинал доверенности. Однако, может оказаться, что такого документа недостаточно, поскольку на основании только лишь доверенности нет возможности проверить полномочия самого доверителя на осуществление таких действий. В таком случае необходимо обратиться к уставу компании. Часто предоставляется его копия, а если и предъявляется оригинал (подтвержденный государственным органом, который администрирует реестр предприятий, учреждений и организаций) или нотариальная копия — нет уверенности относительно актуальности документа. В такой ситуации, в частности при заключении важных договоров, стоит по собственной инициативе проверить своего контрагента при помощи базы данных ЕГРПОУ (соответствие польского KRS).

Польские документы на территории Украины
С 1994 г. между Украиной и Польшей действует Соглашение о правовой помощи по гражданским и криминальным делам. В соответствии с Соглашением, документ, составленный или заверенный соответствующим государственным органом одной из сторон, скрепленный печатью такого органа и подписью уполномоченного лица, является действительным на территории другой страны без дополнительной легализации. Здесь следует подчеркнуть, что в Украине заверение перевода документов несколько отличается от практики распространенной в Польше, поскольку в Украине отсутствует институт авторизованного переводчика. Поэтому, для официальных переводов следует пользоваться услугами специальных агентств по переводу. В случае необходимости такой перевод можно заверить нотариально, при чем переводчик должен предъявить оригинал своего диплома и поставить подпись в журнале регистрации нотариальных актов.

Способ и форма заключения договоров
Относительно формы договора, а особенно в делах касающихся товарооборота, следует отметить, что Украина, как и Польша, является участником Конвенции ООН о договорах международной купли-продажи товаров (от 11 апреля 1980 г., так наз. Венская конвенция). Однако, учитывая оговорки высказанные Украиной в процессе присоединения к Конвенции относительно ст. 11, а также ст. 29 Конвенции, заключение соглашения о продаже, его изменение либо согласие на его прекращение требуют придерживаться письменной формы, если хотя бы одна из сторон имеет представительство на территории Украины.
Коммерческие договора следует заключать в виде документа в письменной форме с подписями сторон и печатями (кроме физических лиц). Учитывая это польские предприниматели должны быть готовы к тому какую важную роль играет печать в Украине, а также осознавать, что украинский контрагент может попросить скрепить подпись печатью. Что касается формы оферт и их акцептации, то если законодательством не установлено иначе, возможно заключение соглашения посредством корреспонденции, факса, телеграмм, а также посредством выполнения заказа. Законодательство Украины не упоминает электронную почту, однако, если стороны выражают согласие на такую форму заключения соглашения, то она становится действительной на основании норм гражданского права, если законом не требуется другой формы для данного вида договоров.


Вверх...


Astana

Новый закон Республики Казахстан о трансфертном ценообразовании

С 01 января 2009 г. вступил в силу Закон Республики Казахстан «О трансфертном ценообразовании», который регулирует общественные отношения, возникающие при трансфертном ценообразовани. Основным направлением Закона является контроль экспортных и импортных сделок и в случае выявления фактов применения трансфертных цен, осуществление корректировки объекта налогообложения и начисление соответствующих налогов и платежей.

В целом следует отметить, что положения нового закона, в отличие от норм старого Закона, более приближены к международным принципам контроля над трансфертным ценообразованием, основанным на Рекомендациях Организации экономического сотрудничества и развития (ОЭСР), и содержат значительные позитивные изменения, связанные с введением новых методов и понятий, таких как "диапазон цен", "принцип вытянутой руки" и т.д.

Согласно новому закону трансфертная цена (трансфертное ценообразование) - цена, которая формируется между взаимосвязанными сторонами если она отличается от цен, совершенных между независимыми сторонами.

Новый Закон Республики Казахстан «О трансфертном ценообразовании»:

- применяет принцип «вытянутой руки» - принцип, применяемый для определения рыночной цены с учетом диапазона цен, на основе сравнения условий сделок между взаимосвязанными сторонами с условиями сделок между независимыми сторонами, осуществляющими сделки по рыночной цене;

- не содержит допустимого 10 процентного отклонения, - согласно новому Закону корректировка объекта налогообложения будет осуществляться при любом отклонении цены от рыночной цены, за исключением экспортеров сельскохозяйственной продукции;

- вводит отчетность по мониторингу сделок – участники сделки должны ежегодно представлять в органы налоговой службы данные по сделкам, включая сделки с применением трансфертных цен, совершенным в течение отчетного периода;

- вводит понятие диапазона цен, представляющий собой две и более цены, опубликованные в источниках информации в течение одного дня. При отсутствии рыночных цен в официальных источниках информации диапазоном цен признаются две и (или) более рыночные цены, определенные в соответствии с принципом «вытянутой руки»;

- расширяет понятие дифференциала, под которым подразумеваются транспортные и сопутствующие расходы по доставке товара на мировые рынки. Дифференциал не учитывается в случае несвоевременного и необоснованного предоставления информации по мониторингу цен, а также в случае осуществления сделок с лицами, зарегистрированными в стране с льготным налогообложением;

- расширяет понятие взаимосвязанности – согласно положениям нового закона, если участники применяют цену сделки, имеющую отклонение от рыночной цены, то они признаются взаимосвязанными сторонами. Данная норма позволяет контролирующим органам осуществлять контроль над трасфертными ценами практически всех участников международных операций, вне зависимости от наличия взаимосвязанности сторон сделок.

- предоставляет возможность подписания соглашения по применению трансфертного ценообразования – теперь у налогоплательщиков появится возможность заключить договор с налоговыми органами в части применения методов определения рыночной цены и источников информации, что может избежать разногласий в ходе проведения проверок по трасфертному ценообразованию.

В новом законе в соответствии с рекомендациями ОЭСР, наряду с существующими традиционными методами определения рыночных цен, а именно метода сопоставимой неконтролируемой цены, метода "затраты плюс" и метода цены последующей реализации, введены новые методы распределения прибыли и чистой прибыли. Метод „распределения прибыли” определяет прибыль от сделки, которая должна быть распределена между участниками сделки. Метод „чистой прибыли” основывается на определении чистого дохода, который получили бы от этой сделки независимые стороны в сопоставимых экономических условиях. Методы прибыли позволяют оценивать не каждую сделку в отдельности, а в целом результат осуществления целого ряда сделок между компаниями за определенный период времени, и проводить распределение прибыли в зависимости от осуществляемых функций, принимаемых обязательств и рисков. При невозможности применения метода сопоставимой неконтролируемой цены последовательно применяется один из методов, указанных выше.

Уполномоченными органами по контролю над трансфертным ценообразованием являются органы налоговой службы и таможенные органы Республики Казахстан.

Контроль Налоговыми органами осуществляется на основе сравнения рыночной цены с ценой сделки и в случае выявления разницы, цена этой сделки становиться трансфертной, т.е. цена была занижена при экспорте или завышена при импорте.

При выявлении данных фактов Налоговые органы корректируют доход и доначисляют налоги и платежи. Корректировка дохода осуществляется на разницу между фактическим (цена сделки * объем) и расчетным (рыночная цена * объем) доходом.

По мнению ряда казахстанских экспертов данный закон в значительной степени повышает государственный контроль при применении трансфертных цен по международным деловым операциям. Согласно новому Закону все сделки по внешнеэкономической деятельности будут подпадать под трансфертное ценообразование. При этом, будет ограничена возможность доказать соответствие цены сделки с рыночной ценой.


Вверх...


Зміна мови: PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Бюлетень 2010.04.26

Kijów

Як укладати угоди в Україні?

Мовне питання
Найпершим істотним питанням, на яке польським підприємцям варто звернути увагу, є мовна політика в Україні. Що стосується зовнішньоекономічних договорів, ст. 24 Закону України “Про мови в Українській РСР” (від 28 жовтня 1989 р., № 8312-XI) виразно вказує, що «мовами (...) міжнародних договорів між підприємствами (...) України і підприємствами (...) інших держав є українська мова та мова іншої сторони договору чи угоди». Щоб зрозуміти значення цього правила слід звернутись до Цивільного кодексу України (від 16 січня 2003 р., №435-IV, ЦКУ). Згідно зі ст. 203 ЦКУ “зміст правочину не повинен суперечити цьому Кодексу, іншим актам цивільного законодавства...”, натомість відповідно до ст. 215 ЦКУ, якщо недійсність правочину виникає відповідно до приписів закону то її недійсність визнається ex lege і додаткового звернення до суду з цього приводу не потребується.

Контрагенти
Не менш важливим питанням є оцінка повноважності сторін договору. Відповідно до ст. 6 Закону України “Про зовнішньо-економічну діяльність” (від 16 квітня 1991 р.) “повноваження представника на укладення зовнішньоекономічного договору (контракту) може випливати з доручення, статутних документів, договорів та інших підстав, які не суперечать цьому Закону”. На практиці українська сторона може пред'явити — в якості повноваження на підписання угоди — оригінал довіреності. Однак такого документа може виявитись недостатньо. Адже на підставі самої лише довіреності немає можливості перевірити повноваження самого довірителя на вчинення таких дій. У такому випадку необхідно звернутись до статуту товариства. Часто подається його копія, а навіть якщо пред'являється оригінал (засвідчений державним органом, що адмініструє реєстр підприємств, установ і організацій) або нотаріальна копія — нема є певності щодо актуальності документу. У такій ситуації, зокрема при укладенні важливих угод, варто з власної ініціативи перевірити свого контрагента за допомогою бази даних ЄДРПОУ (відповідник польського KRS).

Польські документи на території України
З 1994 р. між Україною та Польщею діє Угода про правову допомогу в цивільних і кримінальних справах. Відповідно до Угоди документ, складений або засвідчений відповідним державним органом однієї зі сторін, скріплений печаткою такого органу і підписом уповноваженої особи, є дійсним на території іншої сторони без додаткової легалізації. Тут належить підкреслити, що в Україні засвідчення перекладу документів дещо відрізняється від практики, поширеної в Польщі. Адже в Україні немає інституту авторизованого перекладача. Тому для офіційних перекладів слід користуватись послугами спеціальних агентств перекладу. В разі необхідності такий переклад можна засвідчити нотаріально, при чому перекладач повинен пред'явити оригінал свого диплому і підписатись в журналі реєстрацій нотаріальних дій.

Спосіб і форма укладення угод
Щодо форми угоди, а надто в справах, що стосуються обороту товарами, слід зазначити, що Україна, як і Польща, є стороною Конвенції ООН про договори міжнародної купівлі-продажу товарів (від 11 квітня 1980 р., т. зв. Віденська конвенція). Однак, з огляду на застереження, висловлені Україною під час приєднання до Конвенції відносно ст. 11 а також ст. 29 Конвенції, укладення угоди продажу, її зміна або згода на її розірвання вимагають дотримання письмової форми, якщо хоча б одна зі сторін має представництво на території України.
Комерційні договори слід укладати в формі письмового документу з підписами сторін і печатками (окрім фізичних осіб). З огляду на це польські підприємці повинні бути готові до того, яку велику роль відіграє печатка в Україні а також бути свідомим того, що український контрагент може попросити скріпити підпис печаткою. Що стосується форми оферт а також їх прийняття, то якщо законодавством не встановлено інакше, можливим є укладення угоди шляхом обміну листами, факсами, телеграмами, а також шляхом виконання замовлення. Законодавство України не згадує про е-мейли (електронна пошта), однак, якщо сторони виражають згоду на таку форму укладення угоди, то вона набирає дійсності на підставі норм цивільного права, якщо законом не вимагається іншої формі для даного типу договорів.


В гору ...


Pakeisti kalbą : PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Naujienlaiškis 2010.04.26

Wilno

Akcinių bendrovių įstatymo pakeitimai

Nuo 2010 m. sausio 5 d. įsigaliojo Lietuvos Respublikos akcinių bendrovių įstatymo pakeitimai. Dauguma pakeitimų yra susiję su bendrovės steigimo dokumentuose nurodomais ir Juridinių asmenų registrui teikiamais dokumenimis, bendrovės organų veikla, akcijų perleidimų ir pan. Nuo spalio įsigaliojo normos, leidžiančios bendrovių viešus pranešimus skelbti Juridinių asmenų registro tvarkytojo leidžiamame elektroniniame leidinyje. Pakeitimams kurie numato sumažinti uždarosios bendrovės įstatinį kapitalą nuo 10 000 litų iki 1 000 litų nebuvo pritarta.

Akcinėms ir uždarosioms akcinėms bendrovėms aktualūs paketimai.
Bendrovės buveinės nurodymas.
Liko panaikintas reikalavimas bendrovės įstatuose nurodyti bendrovės buveinę. Tačiau buveinė turi būti nurodyta steigiant bendrovę steigimo sutartyje. Bendrovės buveinė ir toliau lieka vienu iš duomenų, kuris turi būti teikiamas Juridinių asmenų registrui. Pasikeitus buveinei, apie tai būtina informuoti Juridinių asmenų registrą. Pasikeitimai įsigaliojo 2010 m. sausio 5 d.
Įstaų keitimo tvarka. Panaikintas reikalavimas bendrovės įstatuose privalomai nurodyti įstatų keitimo tvarką. Įstatų keitimo tvarka gali būti nenurodyta, jeigu ji nesiskiria nuo nustatytosios Akcinių bendrovių įstatyme ir apie tai nurodoma pačiuose įstatuose. Pakeitimai įsigaliojo 2010 m. sausio 5 d.
Stebėtojų tarybos ir valdybos narių įgaliojimai. Stebėtojų tarybos ar valdybos narys turi teisę duoti paprastos rašytinės formos įgaliojimą kitam tos bendrovės stebėtojų tarybos arba, atitinkamai, valdybos nariui, kuris atstovautų jam balsuojant bendrovės stebėtojų tarybos arba, atitinkamai, valdybos posėdyje, jeigu įstatuose nenustatyta kitaip. Pakeitimai įsigaliojo 2010 m. kovo 1 d.
Valdybos sprendimų priėmimas. Pakeistas Akcinių bendrovių įstatymas numato, kad valdybos sprendimas yra piimtas, kai už jį gauta daugiau balsų negu prieš, jeigu bendrovės įstatai nenustato didesnės daugumos. Ši nuostata pakeis taisyklę, kad valdybos sprendimas yra piimtas, kai už jį balsuoja daugiau kaip pusė visų išrinktų valdybos narių. Pakeitimai įsigaliojo 2010 m. kovo 1 d.

Uždarosioms akcinėms bendrovėms aktualūs pakeitimai
Akcijų pasiūlymas bendrovės akcininkams, darbuotojams ir kreditoriams.
Detalizuota uždarųjų akcinių bendrovių akcijų perleidimo tvarka, nurodant, kad akcijų siūlymas tos uždarosios bendrovės akcininkams, darbuotojams ir kreditoriams nėra laikomas vertybinių popierių viešu siūlymu. Pakeitimai įsigaliojo 2010 m. kovo 1 d.
Sutrumpinti terminai, taikomi akcijų perleidimui. Pakeistas Akcinių bendrovių įstatymas nustato trumpiasnius terminus, per kuriuos uždarosios bendrovės akcininkai gali įgyvendinti pirmumo teisę įsigyti kito akcininko parduodamas bendrovės akcijas.
Terminas, per kurį akcininkas turi pranešti uždarajai akcinei bendrovei apie pageidavimą pirkti parduodamas akcijas negali būti trumpesnis kaip 10 dienų ir ilgesnis kaip 21 diena, skaičiuojant nuo bendrovės pranešimo ar registruoto laiško išsiuntimo tam akcininkui dienos. Ankstesnė įstatymo redakcija nustatė atitinkamai 14 ir 30 dienų.
Šių pakeitimų dėka bendrovės akcininkai galės greičiau perleisti savo akcijas aseniui kuris pasiūlė geriausias sandorio sąlygas. Pakeitimai įsigaliojo 2010 m. kovo 1 d.



Į viršų...