zmień język: PL RU UA PL RU UA KZ
CHWP PL CHWP RU

Biuletyn 2011.06.16


Moskwa

Zatrudnienie obywatela polskiego na stanowisku prezesa
zarządu rosyjskiej spółki może być skomplikowane.
Aby polski przedsiębiorca prowadzący działalność na terytorium Federacji Rosyjskiej, mógł powierzyć zarządzanie swą rosyjską spółką obywatelowi polskiemu, musi uzyskać wiele dokumentów i pozwoleń. Procedura ta może zająć nawet kilka miesięcy. więcej...

Lepiej prościej czy też nie? Na Ukrainie trwają prace nad reformą ulgowego systemu opodatkowania przedsiębiorców. Władze pracują również nad projektem zmian do Kodeksu Podatkowego, regulującego zasady opodatkowania przedsiębiorców podatkiem liniowym oraz jednolitym. Jeszcze podczas uchwalania Kodeksu Podatkowego zrodziło się pytanie o konieczność przeprowadzenia takiej reformy, zważywszy na niepewne losy uproszczonego systemu podatkowego.więcej...

Jak skutecznie chronić znak towarowy? Przed wprowadzeniem towaru na nowy rynek producenci zagraniczni często zastanawiają się jak skutecznie ochronić swój znak towarowy na terytorium obcego państwa. Zważywszy na to, że znak towarowy pełni niezwykle istotną rolę w promocji towaru, takie podejście przedsiębiorcy wydaje się być całkowicie uzasadnione i prawidłowe. więcej...



Kijów
Astana


ARTYKUŁYWWWKONTAKT


Moskwa

Zatrudnienie obywatela polskiego na stanowisku prezesa
zarządu rosyjskiej spółki może być skomplikowane

Aby polski przedsiębiorca prowadzący działalność na terytorium Federacji Rosyjskiej, mógł powierzyć zarządzanie swą rosyjską spółką obywatelowi polskiemu, musi uzyskać wiele dokumentów i pozwoleń. Procedura ta może zająć nawet kilka miesięcy.

Stosownie do obowiązujących przepisów prawa rosyjskiego objęcie stanowiska prezesa zarządu, tzw. dyrektora generalnego spółki przez obcokrajowca jest, co do zasady, dopuszczalne. Zgodnie z przepisami regulującymi tę kwestię, zatrudniając w rosyjskiej spółce obcokrajowca, na przykład obywatelstwa polskiego, należy uzyskać szereg zezwoleń przewidzianych w Ustawie Federalnej z dnia 25.07.2002 roku nr 115 – FZ O stanie prawnym cudzoziemców w Federacji Rosyjskiej, określającej warunki podjęcia pracy przez cudzoziemca na terenie Federacji Rosyjskiej. Na mocy jej przepisów spółka, jako pracodawca, jest obowiązana uzyskać zezwolenie na prawo zatrudnienia obcokrajowca. Natomiast pracownik cudzoziemiec jest obowiązany uzyskać zezwolenie na pracę oraz wizę z prawem do pracy na terytorium Federacji Rosyjskiej. Niestety, uzyskanie tych dokumentów jest procedurą pracochłonną i czasochłonną i może zając około trzech miesięcy, a czasem nawet dłużej. W związku z tym spółki załatwianie powyższych formalności najczęściej wolą powierzać prawnikom lub innym specjalizującym się w tym podmiotom, funkcjonującym na rynku rosyjskim.

Zatrudnienie na podstawie umowy o pracę

Istotna z punktu widzenia zatrudnienia prezesa zarządu w spółce rosyjskiej jest forma stosunku prawnego, łączącego go ze spółką. Jak wynika z postanowień Kodeksu pracy FR oraz stosownych ustaw regulujących te kwestie, prezes zarządu spółki jest zatrudniany na podstawie umowy o pracę. Umowę o pracę z takim pracownikiem można zawsze zawierać na czas określony, na przykład na termin wskazany w statucie spółki lub ustalony za porozumieniem stron w umowie. Pozwalają na to szczególne uregulowania Kodeksu Pracy FR. Przedterminowo można rozwiązać stosunek pracy z prezesem zarządu m. in. na podstawie decyzji właściwego organu spółki, na przykład walnego zgromadzenia wspólników. Spółka będąca pracodawcą decyzji tej nie musi dodatkowo uzasadniać, co stanowi dla niej pewne ułatwienie przy rozwiązaniu stosunku pracy z prezesem zarządu. W przypadku przedterminowego rozwiązania stosunku pracy z osoba zarządzającą spółką prawo przewiduję gwarancje dla takiego pracownika, a mianowicie spółka w przypadku przedterminowego rozwiązania stosunku pracy - jeżeli takie rozwiązanie umowy nie jest związane z jakimkolwiek naruszeniem ze strony pracownika - powinna wypłacić pracownikowi odszkodowanie w wysokości ustalonej w umowie o pracę, nie mniej jednak niż trzy średnie miesięczne wynagrodzenia.

Zakres uprawnień

Kwestie uprawnień prezesa zarządu spółki rosyjskiej należy szczegółowo uregulować w jej statucie oraz w umowie o pracę z takim pracownikiem, aby wspólnicy mogli zachować kontrolę nad zarządzaniem sprawami spółki. Przykładowo, należy wprowadzić do postanowień statutu spółki wykaz transakcji finansowych wymagających uchwały walnego zgromadzenia wspólników lub rady nadzorczej, ograniczyć kompetencję z zakresu ustalenia zasad wynagradzania pracowników spółki itp.

Zakaz konkurencji

Istotne jest wprowadzenie do umowy o pracę klauzuli o „zakazie konkurencji” dla prezesa zarządu spółki rosyjskiej. Wprowadzenie zakazu konkurencji dla pracowników jest rzeczą stosunkowo nową w Rosji i nie do końcu uregulowaną na gruncie prawnym, choć coraz bardziej interesującą dla przedsiębiorców. W przypadku zatrudnienia osoby zarządzającej spółką – zgodnie z postanowieniami Kodeksu Pracy – akcjonariusze/wspólnicy spółki mogą zakazać lub ograniczyć działalność dyrektora generalnego w innych spółkach. Ponadto zgodnie z zatwierdzonym przez Federalną Komisję ds. Rynku Papierów Wartościowych Kodeksem Ładu Korporacyjnego, mającym charakter zalecenia, należy wprowadzać do statutu spółki akcyjnej zapis, na mocy którego stanowiska dyrektora generalnego spółki nie może obejmować osoba świadcząca jednocześnie pracę na rzecz innego podmiotu prowadzącego działalność konkurencyjną w stosunku do spółki.


do góry...



Kijów

Lepiej prościej czy też nie?

Na Ukrainie trwają prace nad reformą ulgowego systemu opodatkowania przedsiębiorców. Władze pracują również nad projektem zmian do Kodeksu Podatkowego, regulującego zasady opodatkowania przedsiębiorców podatkiem liniowym oraz jednolitym. Jeszcze podczas uchwalania Kodeksu Podatkowego zrodziło się pytanie o konieczność przeprowadzenia takiej reformy, zważywszy na niepewne losy uproszczonego systemu podatkowego.

W projekcie Ustawy „O wprowadzeniu zmian do Kodeksu Podatkowego Ukrainy oraz innych ustaw Ukrainy” Gabinet Ministrów złożył swą propozycję reformy ulgowego systemu podatkowego. Rząd przyjął ten dokument. Obecnie czeka on na opinię komisji parlamentarnych.

W oparciu o wspomniany projekt ustawy 18 września 2011r. Ministerstwo Finansów również przedstawiło swą propozycję ulgowego systemu opodatkowania.

Powyższe projekty zakładają podział przedsiębiorców na 3 grupy oraz wprowadzenie obowiązku prowadzenia księgowości. Na przedsiębiorcach objętych przepisami nowego ulgowego systemu opodatkowania spoczywać będzie większy ciężar zobowiązań podatkowych. Dodatkowo będą oni zobowiązani do prowadzenia szczegółowej sprawozdawczości obejmującej wszelkie dokumenty od początku prowadzenia działalności, tj. zawartych umów, ponoszonych kosztów i, najprawdopodobniej, rozliczeń bezgotówkowych. Obrót gotówką wymagać będzie teraz prowadzenia kasy. Wspomniany projekt Ustawy bezpośrednio o tym nie mówi, ale rozdział Kodeksu Podatkowego o prowadzeniu księgowości stanowi, że gotówka może być przyjmowana tylko przez kasę. Ponadto, Rząd powołuje się na Kodeks Podatkowy i ustawę o podmiotach rejestrujących operacje rozliczeniowe stanowiące, że podatnicy podatku liniowego nie są zobowiązani do prowadzenia kasy. Dodatkowego wyjaśnienia wymagają również sprzeczności wynikające z określonych przepisów. Dlatego też powyższy projekt Ustawy powinien wskazywać jednolite stanowisko w kwestii kas lub wprowadzić stosowne przepisy do części końcowej Kodeksu Podatkowego. Niewątpliwą zaletą wspomnianego projektu ustawy jest to, że proponuje ona wykreślenie z Kodeksu Podatkowego przepisu, wprowadzającego zakaz zaliczania przez osoby prawne kosztów z tytułu nabycia towarów i usług od osób fizycznych, prowadzących działalność i rozliczających się według ulgowego systemu podatkowego, do kosztów uzyskania przychodu, przy określeniu kwoty, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od zysku. Skorzystają z tego jednak tylko ci, którzy wybrali tak zwaną trzecią kategorię systemu opodatkowania.

Jak już wspomniano wyżej, propozycja Rządu zakłada podział na trzy kategorie – dwie z nich stanowią odpowiednik istniejącego podatku liniowego, którego stawki ustalane są przez samorządy lokalne, a ustawa określa jedynie ich przedziały. Trzecia kategoria jest odpowiednikiem istniejącego systemu ulgowego dla osób prawnych i odnosi się do procentu od przychodu ze sprzedaży.

Do pierwszej kategorii zaliczane będą osoby nie zatrudniające pracowników, których dochody nie przekraczają równowartości 150 wynagrodzeń minimalnych (około 150 tysięcy hrywien). Takie przedsiębiorstwa obowiązywać będzie stawka w przedziale od 1 do 10 % minimalnego wynagrodzenia (10-100 hrywien).

Drugą kategorię stanowić będą osoby zatrudniające nie więcej niż 10 pracowników, których dochód nie przekracza tysiąckrotności minimalnych wynagrodzeń (około 1 mln. hrywien). W tym przypadku stawka wynosić będzie od 2 do 20 % minimalnego wynagrodzenia (20-200 hrywien).

Warto zauważyć, że stawkę obowiązującą trzecią kategorię określono na poziomie 3% od wypracowanego zysku dla przedsiębiorców płacących podatek VAT lub na poziomie 5 % dal tych, którzy VAT-u nie płacą.

Do kategorii tej należeć będą osoby zatrudniające nie więcej niż 10 pracowników, których dochód nie przekracza dwóch tysięcy wynagrodzeń minimalnych (około 2 mln. hrywien).

W świetle powyższego, kwota podatku zależeć będzie od wynagrodzenia minimalnego. Podatek liniowy obowiązywał będzie zatem, na przykład, do 20 % wynagrodzenia minimalnego – obecnie wynosi mniej niż 200 hrywien. Wraz ze wzrostem wynagrodzeń minimalnych będą jednak rosnąć i podatki dla osób objętych systemem uproszczonym. Zdaniem poseł Ksenii Lapinej przedstawionym w artykule opublikowanym na łamach „Ekonomicznej Prawdy” z dn. 26.05.2011 roku, „minimalne wynagrodzenie jako wskaźnikiem socjalnym, a więc nie jest do końca obiektywny. Dlatego też uzależnienie stawek od wynagrodzenia minimalnego może stanowić ryzyko dla przedsiębiorców. Jak się zdaje, uzasadnione byłoby zwrócenie się do rządu z wnioskiem o określenie tej stawki w liczbach naturalnych”.

W przypadku, gdy w stosunku do otrzymanego dochodu stwierdzono naruszenia przepisów ulgowego systemu podatkowego, podatek naliczany będzie według stawki w wysokości 15 % - dla płatników należących do pierwszej i drugiej kategorii oraz według podwójnej stawki podatku – w przypadku kategorii trzeciej.

Ponadto, projekt ustawy reguluje przypadki unieważnienia przez Urząd skarbowy certyfikatu płatnika podatku liniowego, zwłaszcza, w sytuacji zalegania ze spłatą podatku, prowadzenia działalności gospodarczej nie objętej systemem ulgowym, czy tez przekroczenia górnego progu dochodowego.

Jak poinformowano, w pracach nad projektem ustawy wzięli udział eksperci Ministerstwa Finansów Ukrainy, Państwowego Urzędu Skarbowego Ukrainy (ДПСУ) oraz innych organów władzy wykonawczej, jednak jak podają inne źródła, ДПСУ nie brał udziału w tym projekcie. Obecnie przed wprowadzeniem stosownych zmian do Kodeksu Podatkowego, który wszedł w życie 1 stycznia 2011 roku, do ulgowego systemu opodatkowania stosuje się obowiązujące Rozporządzenie prezydenta „O uproszczonym systemie opodatkowania, księgowości i sprawozdawczości małych przedsiębiorstw” № 727/98 od 3 lipca 1998 roku. Ponadto, od 1 kwietnia 2011 roku zgodnie z przepisami rozdziału 3 Kodeksu Podatkowego, regulującym podatek od dochodu przedsiębiorstw, obowiązuje zakaz zaliczania przez osoby prawne kosztów z tytułu nabycia towarów i usług od osób fizycznych, rozliczających się w ulgowym systemie podatkowym, do kosztów uzyskania przychodu, przy określeniu kwoty, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od zysku. Wątpliwości budzi jeszcze jeden zapis we wspomnianym projekcie Ustawy wprowadzający zmiany do Ustawy o jednolitej składce na ubezpieczenie społeczne. Propozycja ta ma być kompromisem. W rzeczywistości jednak sytuacja nie jest aż tak prosta: od jedynej składki na ubezpieczenie społeczne zwolnione będą tylko osoby niepełnosprawne oraz emeryci. Według danych Ministerstwa polityki społecznej liczba osób niepełnosprawnych pod koniec roku 2010 wynosiła 2,6 mln., czyli prawie 6% ogółu społeczeństwa. Liczba osób niepełnosprawnych w wieku pracującym przekracza 1,5 mln. osób. Liczba emerytów niemal dorównuje liczbie osób zatrudnionych. Wysokość składki na ubezpieczenie społeczne dla przedsiębiorców – młodzieży i innych osób pracujących – jest bardzo wysoka. Co w takiej sytuacji powinni zrobić przedsiębiorcy, którzy nie są ani emerytami ani osobami niepełnosprawnymi? Najprawdopodobniej wzrośnie niezadowolenie socjalne, co w konsekwencji może doprowadzić do starć w środowisku przedsiębiorców.


do góry...



Astana

Jak skutecznie chronić znak towarowy?

Przed wprowadzeniem towaru na nowy rynek producenci zagraniczni często zastanawiają się jak skutecznie ochronić swój znak towarowy na terytorium obcego państwa. Zważywszy na to, że znak towarowy pełni niezwykle istotną rolę w promocji towaru, takie podejście przedsiębiorcy wydaje się być całkowicie uzasadnione i prawidłowe.

Podczas zakupów przeciętny konsument zapamiętuje bowiem właśnie oznaczoną dużymi literami nazwę produktu, kształt butelki lub opakowania i kolor etykiety, czyli wszystkie elementy znaku towarowego, często nawet nie zwracając uwagi na nazwę producenta. W konsekwencji u konsumentów wykształca się przyzwyczajenie nabywania różnych produktów rozpoznawalnej, ulubionej marki. Dlatego właśnie rejestracja znaku towarowego jest niezwykle istotna dla pomyślnego debiutu na nowym rynku.

Przedsiębiorcy takich państw jak Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Indie czy inne, w których prawo do znaku towarowego (w przeciwieństwie do marki) uzyskuje się z chwilą jego wprowadzenia do obrotu, powinni pamiętać o tym, że w Kazachstanie zarówno prawo do znaku towarowego, jak i znaku usługowego powstaje z chwilą jego rejestracji w państwowym rejestrze znaków towarowych.

W przypadku, gdy znak towarowy, którym oznaczone będą produkty przeznaczone do sprzedaży w Kazachstanie nie został wcześniej zarejestrowany, to aby mógł on być w pełni prawnie chroniony i używany na terytorium Republiki Kazachstanu należy go zarejestrować zgodnie z przepisami prawa RK. Jeżeli zaś dana marka handlowa lub znak towarowy zostały zarejestrowane przez przedsiębiorcę zagranicznego jako międzynarodowy znak towarowy jeszcze przed wprowadzeniem towaru na rynek kazachstański, wówczas marka ta podlega ochronie bez konieczności dodatkowej rejestracji pod warunkiem jednak, że w ramach międzynarodowej rejestracji zgłaszający wnioskował o ochronę znaku towarowego na terytorium Kazachstanu. Jeżeli taki wniosek nie został złożony, zgłaszający powinien dodatkowo wnioskować o ochronę znaku na terytorium RK w ramach rejestracji międzynarodowej.

Na podstawie Konwencji Paryskiej oraz Porozumienia Madryckiego „O międzynarodowej rejestracji znaków towarowych" z dnia 14 kwietnia 1891r., podpisanych i ratyfikowanych przez RK, w Republice Kazachstanu prawna ochrona międzynarodowych znaków towarowych, w szczególności tych powszechnie znanych, obejmuje je w takim samym zakresie, jak znaki towarowe zarejestrowane na terytorium Kazachstanu.

Należy zaznaczyć i to, że z ochroną powszechnie znanych znaków towarowych nie tylko w Kazachstanie, ale i innych krajach, wiąże się więcej problemów ze względu na ich szczególną atrakcyjność dla producentów towarów podrobionych. By rozwiązać problem niesankcjonowanego używania znaku towarowego oraz używania nie zarejestrowanego znaku towarowego, za takie działania prawo RK przewiduje odpowiedzialność cywilną, administracyjną oraz karną. W przypadku powyższych naruszeń właściciel znaku towarowego może dochodzić odszkodowania za poniesione straty - rzeczywistą szkodę lub utracone korzyści, a także konfiskaty towarów oznaczonych danym znakiem towarowym bez zgody jego właściciela. Konfiskata takich towarów polega na ich zniszczeniu lub przekazaniu ich właścicielowi znaku towarowego, na jego prośbę. Ponadto, osoby naruszające prawo autorskie podlegają odpowiedzialności administracyjnej i karnej. Ostatnia przewiduje takie środki jak prace społecznie użyteczne w wymiarze 240 godzin, areszt do 6 miesięcy i lub prace poprawcze do 2 lat.

Właściciel znaku towarowego posiada wyłączne prawo do swej marki na terytorium RK. Może on na podstawie umowy licencyjnej udzielić prawa odpłatnego używania znaku przez określony czas innej spółce lub sprzedać swój znak towarowy.

Należy podkreślić, że tylko te zarejestrowane znaki towarowe, które są używane podlegają ochronie prawnej. Nie używanie marki może skutkować wygaśnięciem prawa z jej rejestracji oraz/lub jego unieważnieniem, przy czym należy zaznaczyć, że są to dwa odrębne pojęcia. Zgodnie z art. 12 Ustawy „O znakach towarowych, usługowych oraz nomenklaturze miejsc wytwarzania towarów” każdy może złożyć do Rady apelacyjnej sprzeciw dotyczący wygaśnięcia prawa z rejestracji znaku towarowego wskutek jego trwałego nie używania przez okres trzech lat od momentu jego rejestracji lub przez okres trzech lat poprzedzających złożenie takiego sprzeciwu. Należy podkreślić, że okres, w którym dany znak towarowy nie podlegał użyciu w wyniku nastąpienia okoliczności niezależnych od właściciela znaku, nie jest uwzględniany.

Jednocześnie, zgodnie z art. 1028 Kodeksu Cywilnego RK, jeżeli trwałe nieużywanie znaku przez okres pięciu lat od momentu jego rejestracji nie wynika z ważnych przyczyn, to każdy może zażądać unieważnienia prawa z rejestracji tegoż znaku towarowego. Przykładem może być następująca sytuacja: Zagraniczne przedsiębiorstwo „A” zarejestrowało swój znak towarowy w klasie 33 („napoje alkoholowe”) oraz klasie 21 („opakowania”) w styczniu 1997r., przy czym od 9 lipca 1996r. klasa 33 stanowi klasę nadrzędną. Sprzeciw, złożony przez kazachstańską firmę „B” w przedmiocie wykorzystania przez firmę „A” danego znaku towarowego tylko w zakresie klasy 21 został przez Radę apelacyjną przyjęty, wskutek czego rejestracja tegoż znaku w klasie 33 została unieważniona. Podczas rozprawy przedstawiciel firmy „A” oświadczył, że ponieważ firma nie posiadała licencji na wytwarzanie produktów alkoholowych, dostarczała ona butelki w opakowaniach oznaczonych znakiem towarowym do firmy „C”, zajmującej się produkcją oraz dystrybucją gotowych produktów alkoholowych, pakowanych w butelki oraz opakowania firmy „A”. Jednocześnie firmy „A” oraz „C” nie zawarły między sobą umowy licencyjnej. W opinii sądu używanie znaku w klasie 33 obejmuje produkcję butelkowanych produktów zawierających alkohol, oznaczonych znakiem towarowym. Sąd uznał więc, że firma „A” w rzeczywistości nie używała znaku towarowego w zakresie klasy 33.

Prócz umieszczenia na produkcie znaku towarowego właściciel znaku może dodatkowo oznakować produkt łacińską literą R lub znakiem słownym "znak towarowy" ("tauar tanbasy” /„товарный знак”) czy też "zarejestrowany znak towarowy", wskazując na to, że dana marka została zarejestrowana.


do góry...



Выберите язык: PL RU UA PL RU UA KZ
CHWP PL CHWP RU

Бюллетень 2011.06.16


Moskwa

Может ли иностранец занимать должность
генерального директора в российской компании?

Польские предприниматели, осуществляющие деятельность на территории Российской Федерации, как правило, желают доверить управление своим российским обществом гражданину Польши. для этого им необходимо получить ряд документов и разрешений. Такая процедура может занять даже несколько месяцев.

Согласно действующему законодательству РФ, исполнение иностранцем функций генерального директора общества - допустимо. При этом в соответсвии с положениями регулирующими указанный вопрос, при принятии на работу иностранца, напр. гражданина Польши, необходимо получить ряд разрешений, предусмотренных Федеральным Законом РФ «О правовом положении иностранных граждан в Российской Федерации» № 115-ФЗ от 25 июля 2002г., определяющим условия участия иностранных граждан в трудовых отношениях в РФ. Согласно положениям указанного закона общество, выступающее в качестве работодаетеля, обязано получить разрешение на привлечение иностранной рабочей силы, а иностранец , в свою очередь, - разрешение на работу и рабочую визу. К сожалению, оформление вышеуказанных документов является процедурой трудоемкой и длительной, и может затянуться до трех-четырех месяцев. В этой связи, предприниматели часто поручают оформление указанных документов юристам или другим специализированным компаниям, функционирующим на российском рынке.

Заключение договора с генеральным директором

Очередным существенным вопросом является форма правовых отношений между обществом и генеральным директором. Согласно положениям законодательства об ООО, АО, Трудового кодекса РФ, а также правоприменительной практики следует, что с генеральным директором заключается трудовой договор. Трудовой договор с руководителем организации может быть срочным и заключаться на срок, указанный в уставе общества или согласованный сторонами в договоре. Такую возможность предоставляют специальные положения трудового законодательства. Досрочное прекращение трудовых отношений с генеральным директором возможно, в том числе, по решению соответствующего органа общества, например Общего собрания участников общества. В этом случае работодатель не обязан дополнительно обосновывать причину увольнения работника, что упрощает для общества процедру смены генерального директора и предоставляет собственникам общества возможность сохранения контроля над управлением обществом. При досрочном прекращении трудовых отношений с руководителем организации по инициативе работодателя, если расторжение договора не связано с нарушением со стороны руководителя организации, он имеет право на получение на компенсации в размере, определяемым трудовым договором, однако не ниже трехкратного среднего месячного заработка.

Полномочия генерального директора

Для обеспечения возможности осуществления участниками общества контроля над руководством текущей деятельностью общества, перечень полномочий генерального директора следует внимательно определить в уставе и в трудовом договоре. Например, в устав общества необходимо внести перечень финансовых сделок, для осуществление которых необходимо получить одобрение Общего собрания участников или Совета директоров, внести положения, ограничивающие полномочия в области определения условий вознаграждений работников общества и т.д.

Запрет на ведение конкурентной деятельности

Важным вопросом является установление «условия о неконкуренции» в договоре с генеральным директором. Установление для работников положений об ограничении конкуренции не урегулировано еще должным образом в положениях российского законодательства, хотя данный вопрос становиться все более интересным для российских предпринимателей. При этом, если речь идет о работнике – руководителе организации трудовой кодекс предоставляет участникам/акционерам общества возможность запретить или ограничить участие генерального директора в деятельности иных организаций. Также, согласно положениям Кодекса корпоративного поведения, утвержденного распоряжением ФКЦБ РФ, и носящего рекомендательный характер, в устав акционерного общества рекомендуется включить положения о том, что генеральным директором общества не может быть назначено лицо, работающее для иного юридического лица, конкурирующего с обществом.


Вверх...


Astana

Как защитить товарный знак

Иностранные компании, прежде чем войти со своим товаром на рынок задумываются о том, как защитить свой знак на территории той или иной страны. Это абсолютно верный подход, ведь товарный знак несет на себе максимальную рекламную функцию.

Рядовой потребитель, делая покупку, запоминает прежде всего название продукта, обозначенное на упаковке крупными буквами, форму бутылки, упаковки и т.п., а также цвета этикетки – то есть все составляющие товарного знака. При этом потребитель может не знать названия фирмы, выпускающей эту продукцию. В дальнейшем клиенты будут психологически настроены покупать и другой товарный ассортимент, но с узнаваемым и полюбившимся брендом. Вот почему трудно переоценить важность регистрации товарного знака для успешного построения бизнеса.

Прежде всего, бизнесменам из таких стран как США, Великобритания, Индия и другие, где право на товарный знак (в отличие от торговой марки) возникает при его использовании в торговле, важно знать, что в Казахстане право на товарный знак, как и на знак обслуживания, возникает с момента его регистрации в государственном реестре товарных знаков.

Таким образом, если товарный знак, под которым компания хочет реализовать свой продукт в Казахстане, не был ранее зарегистрирован, то для правомерного использования на территории страны его необходимо зарегистрировать в порядке, предусмотренном законодательством республики. В случае же если торговая марка либо товарный знак уже имеют регстрацию в качестве международного товарного знака, то бренд в Казахстане будет охраняться без дополнительной регистрации - при условии, что заявитель запрашивал ранее, при международной регистрации, охрану товарного знака на территории РК. Если такого не произошло, необходимо дополнительно запросить охрану на территории Казахстана в рамках международной регистрации.

Поскольку республика подписала и ратифицировала Парижскую конвенцию и Мадридское соглашение О международной регистрации знаков от 14 апреля 1891 года, она предоставляет правовую охрану международным товарным знакам, в частности общеизвестным, в том же объеме, что и товарным знакам, зарегистрированным на территории государства.

Нельзя не отметить того факта, что охрана общеизвестных товарных знаков в Казахстане, равно как и в других странах, вызывает больше проблем. Известные бренды особенно привлекательны для изготовителей контрафактной продукции.

В казахстанском законодательстве для решения проблемы неправомерного использования чужого товарного знака, а также использования незарегистрированного товарного знака, предусмотрена гражданская, административная и уголовная ответственность. Владелец товарного знака в этом случае вправе добиваться возмещения всех убытков, в том числе реального ущерба и упущенной выгоды, а также требовать конфискации контрафактной продукции. Конфискация производится с последующим уничтожением или передачей поддельного товара собственнику товарного знака - по его просьбе. Помимо этого, нарушители авторских прав могут быть наказаны как в административном, так и уголовном порядке. Уголовные санкции предусматривают привлечение к общественным работам на срок до 240 часов, арест до 6 месяцев либо исправительные работы сроком до двух лет.

Владелец товарного знака имеет исключительное право использовать свой брэнд на территории Казахстана. Он может предоставить право его возмездного временного использования другой компании в рамках лицензионного договора или продать знак.

Необходимо подчеркнуть, что правовая охрана товарного знака предоставляется в случае, если зарегистрированный товарный знак использовался. Неиспользование брэнда влечет прекращение действия регистрации и/или аннулирование таковой. Это не тождественные понятия. Так, согласно ст. 19 Закона «О товарных знаках, знаках обслуживания и наименованиях мест происхождения товаров», любое заинтересованное лицо может подать возражение в апелляционный совет о прекращении действия регистрации товарного знака в связи с его неиспользованием непрерывно в течение трех лет с даты регистрации или трех лет, предшествующих подаче возражения. При этом период, когда «застой» товарного знака был связан с независящими от его владельца обстоятельствами, не засчитывается.

В то же время аннулирование регистрации товарного знака, согласно ст. 1028 Гражданского Кодекса РК может потребовать любое заинтересованное лицо, если товарный знак не использовался без уважительной причины непрерывно в течение пяти лет после его регистрации. Приведу один пример из судебной практики. Иностранная компания «А», зарегистрировавшая товарный знак по классу 33 - «алкогольные напитки» и классу 21 - «тара, упаковка» в январе 1997 года с приоритетом от 9 июля 1996 года в отношении класса 33. Апелляционный совет удовлетворил возражение некой казахстанской фирмы «В» о том, что фирмой «А» данный товарный знак используется только по классу 21 и отменил регистрацию по классу 33. В ходе судебного заседания представитель фирмы «А» пояснил, что поскольку компания не имела лицензии на выпуск алкогольной продукции, она поставляла бутылки в коробках с нанесенным товарным знаком в казахстанскую компанию «С», которая занималась выпуском и поставкой готовой алкогольной продукции в бутылках и коробках компании «А». При этом между «А» и «С» не был заключен лицензионный договор. Суд в свою очередь посчитал, что использование по классу 33 подразумевает выпуск бутылок с алкогольным содержимым, маркированным товарным знаком, и пришел к выводу, что компания «А» все же не использовала регистрацию по классу 33.

Также владелец свидетельства на товарный знак может производить рядом с товарным знаком предупредительную маркировку в виде латинской буквы R, либо словесных обозначений "тауар танбасы", "товарный знак" или "зарегистрированный товарный знак", указывающую на то, что данный брэнд зарегистрирован.


Вверх...


Зміна мови: PL RU UA PL RU UA KZ
CHWP PL CHWP UA

Бюлетень 2011.06.16


Kijów

“Спрощенцям” — бути чи не бути?

На сьогодні існує процес реформування спрощеної системи оподаткування підприємців, владою ведеться робота над змінами до Податкового кодексу, які стосуються підприємців на фіксованому та єдиному податку. Ще під час прийняття Податкового кодексу постало питання про необхідність проведення такої реформи, коли взагалі підіймалося питання про можливість подальшого існування спрощеної системи оподаткування.

На сьогодні Кабінетом Міністрів України була запропонована ініціатива щодо реформування спрощеної системи оподаткування, викладена в законопроекті «Про внесення змін до Податкового кодексу України та деяких інших законодавчих актів України”

Документ вже затверджений Урядом і розглядається в парламентських комітетах.

18 березня 2011 року Міністерство фінансів також запропонувало побудовану на вказаному законопроекті Концепцію спрощеної системи оподаткування.

Згідно вищезазначених документів підприємців-“спрощенців” поділять на три групи та зобов'яжуть вести облік. Для підприємців-”спрощенців” збільшується згідно з запропонованими документами податкове навантаження. Підприємцям доведеться вести докладний облік на підставі первинних документів, тобто укладати і фіксувати договори, рух коштів і, швидше за все, робити безготівкові розрахунки. Готівка - це встановлення касового апарата. У даному законопроекті про це не йдеться, але в розділі Податкового кодексу про ведення обліку зазначено: приймання готівки потребує застосування касового апарата. При цьому, уряд посилається на Податковий кодекс і закон про реєстраторів розрахункових операцій, де зазначено, що платники єдиного податку не зобов'язані використовувати касові апарати.

Протиріччя деяких норм вимагають роз'яснень з цього питання. Тому в законопроекті варто чітко зафіксувати позицію щодо касових апаратів або внести відповідні норми у прикінцеві положення Податкового кодексу.

Позитивним моментом є те, що законопроектом пропонується скасувати норму Податкового кодексу, якою запроваджено заборону юридичним особам відносити закупівлі товарів і послуг у «спрощенців»-фізичних осіб на валові витрати при визначенні об’єкта обкладення податком на прибуток, тобто фактично обкладати їх за ставкою податку на прибуток. Однак не для всіх, а лише у тих, які застосовують так звану, третю категорію спрощеної системи оподаткування.

Як зазначено вище, запропонований урядом поділ на три категорії: дві з них - аналог існуючого фіксованого і єдиного податку, коли ставки встановлюють місцеві ради, а закон визначає лише граничні розміри. Третя категорія - аналог існуючої спрощеної системи для юридичних осіб, що передбачає прив'язку до відсотка від обсягу реалізації.

До першої категорії будуть віднесені особи, які не використовують працю найманих працівників, і обсяг доходів яких не перевищує 150 мінімальних заробітних плат (близько 150 тисяч гривень.) Для таких підприємств встановлюється ставка податку в межах від 1 до 10% мінімальної заробітної плати (10-100 гривень).

Друга категорія — особи, які використовують працю не більше 10 найманих осіб, а обсяг доходу не перевищує 1 тисяч мінімальних заробітних плат (близько 1 млн гривень).

Ставка — від 2 до 20% мінімальної заробітної плати (20-200 гривень).

У свою чергу, ставка для третьої категорії встановлюється на рівні 3% від отриманої виручки за умови сплати ПДВ або 5% без сплати ПДВ.

До неї належать особи, які мають не більше 10 найманих осіб та обсяг доходу не перевищує 2 тис. мінімальних заробітних плат (близько 2 млн гривень).

Як видно, платежі планують прив'язати до мінімальної зарплати. Тобто єдиний податок буде, наприклад, до 20% від мінімальної зарплати - на сьогодні це менше 200 гривень. Проте, разом зі збільшенням мінімальної зарплати будуть збільшуватися і податки для “спрощенців”. Як було влучно зазначено народним депутатом Ксенією Ляпіною в статті в “Економічній правді” від 26.05.2011 року “мінімальна зарплата є соціальним показником, а тому не зовсім об'єктивним. Тому прив'язка розмірів ставок до мінімальної зарплати є ризиком для підприємців. Можливо, слід звертатися до уряду з тим, щоб встановити цю ставку у натуральних показниках”.

У разі отримання доходу з порушенням вимог застосування спрощеної системи передбачено оподаткування за ставкою податку у розмірі 15% — для платників першої і другої категорії та за подвійною ставкою податку — для платників третьої категорії.

Крім того, законопроект також визначає випадки анулювання органами податкової служби свідоцтва платника єдиного податку, зокрема, у разі виникнення податкової заборгованості по сплаті податку, здійснення господарської діяльності, на яку не поширюється спрощена система, понад граничного обсягу доходу тощо.

Як повідомляється в одних джерелах, у розробці проекту закону взяли участь фахівці Міністерства фінансів України, ДПСУ та інших центральних органів виконавчої влади. Але згідно інформації з інших джерел ДПСУ не приймала участі у розробці даного законопроекту.

В даний час щодо спрощеної системи оподаткування до внесення відповідних змін до Податкового кодексу, який вступив в силу з 1 січня 2011 року, продовжує діяти указ президента «Про спрощену систему оподаткування, обліку та звітності суб‘єктів малого підприємництва» № 727/98 від 3 липня 1998 року.

Крім того, з 1 квітня 2011 розділом III Податкового кодексу, який регулює оподаткування прибутку підприємств, зокрема, введено заборону юридичним особам відносити закупівлі товарів і послуг у «спрощенців»-фізичних осіб на валові витрати при визначенні об’єкта обкладення податком на прибуток, тобто фактично обкладати їх за ставкою податку на прибуток.

Ще один неоднозначний момент. Законопроект вносить зміни до закону про єдиний соціальний внесок. Запропонований нібито компроміс. Насправді ситуація не проста: від сплати єдиного соціального внеску звільняються лише інваліди і пенсіонери. По даним Міністерства соціальної політики кількість інвалідів на кінець 2010 року в Україні становить 2,6 млн., майже 6% загальної кількості населення. Кількість інвалідів працездатного віку перевищує 1,5 млн осіб. Кількість пенсіонерів майже дорівнює кількості працюючих. При цьому, розмір соціального внеску для підприємців — молоді та інших працездатних осіб — непомірно великий. Що робити підприємцям, які не є ні пенсіонерами, ні інвалідами? Ймовірно, зростатиме соціальна напруга, що може призвести до зіткнень всередині підприємницького середовища.


Вверх...