zmień język: PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Biuletyn 2010.09.02


Moskwa

Ochrona praw własności intelektualnej przez urzędy celne Federacji Rosyjskiej. W Federacji Rosyjskiej, w warunkach współczesnej gospodarki bardzo istotną kwestię stanowi ochrona praw autorskich i pokrewnych, praw ochronnych na znaki towarowe, znaki usługowe i oznaczenia geograficzne. więcej...



Likwidacja spółki. Zagadnienie likwidacji przedsiębiorców zyskało znacznie na aktualności w ciągu ostatnich kilku lat. Z powodu kryzysu, mali i średni przedsiębiorcy częstokroć nie wytrzymują konkurencji, wskutek czego są oni zmuszeni do rozważania zakończenia działalności gospodarczej. więcej...

Czym różni się umowa sprzedaży przedsiębiorstwa od umowy sprzedaży udziałów w kapitale założycielskim spółki? W praktyce zawodowej często spotykamy się z przerejestrowaniem przedsiębiorstwa na osobę trzecią drogą zbycia udziałów w kapitale założycielskim spółki. więcej...

Zmiany dotyczące rejestracji osób prawnych. W celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorców, zostały przyjęte zmiany w regulaminie Rejestru Osób Prawnych. Zmiany przewidują, że od następnego roku, podczas rejestracji osób prawnych nie będą wydawane papierowe zaświadczenia potwierdzające dokonanie rejestracji osoby prawnej. więcej...



Kijów
Astana
Wilno


ARTYKUŁYWWWKONTAKT


Moskwa

Ochrona praw własności intelektualnej
przez urzędy celne Federacji Rosyjskiej

W Federacji Rosyjskiej, w warunkach współczesnej gospodarki bardzo istotną kwestię stanowi ochrona praw autorskich i pokrewnych, praw ochronnych na znaki towarowe, znaki usługowe i oznaczenia geograficzne. Niestety, na dzień dzisiejszy poziom importu towarów naruszających własność intelektualną oraz wprowadzenia ich do obrotu na terytorium Rosji jest bardzo wysoki. Zjawisko to wywołuje szkody ekonomiczne w gospodarce, negatywnie wpływa na konsumenta, oraz niewątpliwie negatywnie oddziałuje na uprawnionego. Wielu przedsiębiorców, zamierzających wprowadzić do obrotu na rynku rosyjskim swój produkt, jest zaniepokojonych dużą skalą podróbek, które niewątpliwie są „konkurencją” w stosunku do towaru oryginalnego. Ostatnio coraz częściej przedsiębiorcy zwracają się do urzędów celnych z prośbą o pomoc w zakresie ochrony praw własności intelektualnej przy imporcie na terytorium FR. Przedmiotowa metoda walki z naruszeniem praw własności intelektualnej staje się coraz bardziej popularna wśród przedsiębiorców tak w Rosji, jak i na terenie państw członkowskich Unii Europejskiej. W przypadku, kiedy uprawniony ma podstawy aby przypuszczać, że na terytorium FR jest importowany towar naruszający prawa własności intelektualnej, może on złożyć do urzędu celnego wniosek o zatrzymanie towaru. W przypadku podmiotów zagranicznych, wniosek może zostać złożony przez rosyjską osobę prawną albo fizyczną na podstawie pełnomocnictwa. Do wniosku należy dołączyć dokumenty potwierdzające posiadanie prawa do przedmiotów własności intelektualnej (świadectwo, umowę (w tym licencyjną) o przekazaniu praw do przedmiotów własności intelektualnej) oraz inne dokumenty. Uprawniony ma prawo dołączyć również wzory towarów, będące potwierdzeniem faktu naruszenia praw własności intelektualnej. Wniosek oraz załączniki należy przedstawiać w języku rosyjskim. W przypadku załączenia dokumentów w języku obcym, należy załączyć tłumaczenie na język rosyjski. Na podstawie przedmiotowego wniosku urząd celny zatrzyma towar, potencjalnie naruszający prawa własności intelektualnej, na okres nie przekraczający 20 dni. Na podstawie pisemnej zgody urzędu celnego uprawniony, zgłaszający lub ich przedstawiciele mają prawo pobierać próbki i wzory towarów, w stosunku do których została podjęta decyzja o zatrzymaniu, przeprowadzać badania tych towarów, robić zdjęcia albo utrwalać informacje w inny sposób. Przedmiotowa informacja może okazać się bardzo pomocna przy późniejszym udowadnianiu swoich racji w sądzie.

Włączenie do rejestru urzędu celnego przedmiotów własności intelektualnej

Po podjęciu decyzji o zatrzymaniu towaru, przedmiotowy towar zostanie włączony do Rejestru Celnego Przedmiotów Własności Intelektualnej, który jest prowadzony przez Główny Urząd Nomenklatury Towarowej Federalnej Służby Celnej Rosji. Włączenie do rejestru jest nieodpłatne. Towar jest włączany do rejestru na okres do 2 lat. Ten okres może zostać przedłużony na podstawie wniosku uprawnionego, ale nie dłużej niż okres wygaśnięcia prawa na przedmiot własności intelektualnej. Po włączeniu do rejestru przeprowadzana jest kontrola wszystkich towarów przekraczających granicę, zawierających określony przedmiot własności intelektualnej w celu ujawnienia naruszenia praw własności intelektualnej. Przez przepisy o Unii Celnej Rosji, Kazachstanu i Białorusi została przewidziana możliwość włączenia do Wspólnego Rejestru Celnego Przedmiotów Własności Intelektualnej państw członków Unii Celnej. Procedura włączenia do rejestru jest bardzo podobna, przy czym ochrona przewidziana jest na terenie całej Unii Celnej.

Zobowiązanie do naprawienia szkody

Podejmując decyzję o skorzystaniu z przedmiotowego sposobu ochrony swoich praw, przedsiębiorca powinien zwrócić uwagę na obowiązek przedstawienia jednocześnie z wnioskiem o zatrzymaniu towaru, pisemnego zobowiązania do naprawienia szkody, którą druga strona może potencjalnie ponieść wskutek nieuzasadnionego złożenia wniosku o zatrzymanie towaru. Przedmiot własności intelektualnej może być włączony do rejestru tylko pod warunkiem, iż uprawniony zobowiązuje się do naprawienia szkody, na przykład przedstawiając gwarancję bankową. Zamiast zabezpieczenia realizacji zobowiązania do naprawienia szkody, przedsiębiorca może przedstawić umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, stanowiącą podstawę do zapłaty odszkodowania na rzecz zgłaszającego lub właściciela towarów. Przy czym kwota zobowiązania lub ubezpieczenia powinna wynosić 500.000 rubli (około 12.500 euro).

System ochrony praw własności intelektualnej

W czasie trwania zatrzymania towaru, potencjalnie naruszającego prawa własności intelektualnej, uprawniony ma prawo skorzystać ze wszystkich środków prawnych mających na celu ochronę naruszonego prawa. Rozpatrywanie spraw o naruszenie praw własności intelektualnej w różnych przypadkach może być dokonywane w trybie postępowania administracyjnego, cywilnego oraz karnego. Mając podstawy uważać, że towary będące przedmiotem wniosku o zatrzymanie naruszają prawa własności intelektualnej, urząd celny powinien wszcząć postępowanie w sprawie wykroczenia administracyjnego z powodu nielegalnego korzystania ze znaku towarowego, znaku usługowego, oznaczenia geograficznego lub naruszenia praw autorskich i pokrewnych oraz praw patentowych. Dla tej kategorii spraw przewidziane jest zajęcie towaru do zakończenia sprawy. Istnieje również możliwość wszczęcia postępowania karnego, w przypadku, gdy naruszenie praw własności intelektualnej spowodowało dużą szkodę autorowi albo uprawnionemu. Biorąc pod uwagę orzecznictwo, najbardziej korzystnym momentem powstrzymania naruszenia jest moment wwozu towaru. W związku z tym, współpraca urzędu celnego i uprawnionego w procesie o wykroczenie administracyjne, na przykład z powodu nielegalnego korzystania ze znaku towarowego, jest bardzo korzystna dla przedsiębiorcy. Ze strony uprawnionego wymagane jest przedstawienie urzędowi celnemu dowodów i wyjaśnień w sprawie oraz uczestnictwo w charakterze strony trzeciej w postępowaniu sądowym (arbitrażowym) w sprawie o pociągnięcie do odpowiedzialności za wykroczenie administracyjne. Po zakończeniu sprawy, jeżeli osoba naruszająca prawa własności intelektualnej zostanie pociągnięta do odpowiedzialności, towar z kolei zostanie skonfiskowany. Ponadto, powstrzymanie naruszenia przez ograny celne nie stoi na przeszkodzie wniesienia pozwu w sprawie cywilnej do sądu i żądania odszkodowania lub rekompensaty.


do góry...



Kijów

Likwidacja spółki

Zagadnienie likwidacji przedsiębiorców zyskało znacznie na aktualności w ciągu ostatnich kilku lat. Z powodu kryzysu, mali i średni przedsiębiorcy częstokroć nie wytrzymują konkurencji, wskutek czego są oni zmuszeni do rozważania zakończenia działalności gospodarczej.
Obecnie w Republice Ukrainy likwidacja przedsiębiorców jest procesem dość skomplikowanym, co wiąże się zarówno z koniecznością przeprowadzenia różnorodnych postępowań, jak i z długotrwałością etapów procedury likwidacyjnej.
Procedura likwidacji przedsiębiorców ma charakter kompleksowy i oprócz samej likwidacji obejmuje także wybór odpowiedniego sposobu likwidacji oraz przygotowywanie przedsiębiorcy do likwidacji.
Wyboru sposobu likwidacji dokonuje się adekwatnie do przyczyny i celu likwidacji, stanu aktywów i pasywów, stanu zaległości. Najistotniejsze w fazie przygotowania do likwidacji jest zapewnienie, aby była ona przeprowadzona przez odpowiednich specjalistów, co pozwala na uniknięcie wielu „pułapek” towarzyszących omawianej procedurze.
Istota likwidacji polega na wykreśleniu spółki z ukraińskiego rejestru przedsiębiorców. Po zakończeniu procedury likwidacji, przedsiębiorstwo przestaje istnieć zarówno w sensie faktycznym, jak i prawnym, co oznacza, iż ustają wszelkie prawa i obowiązki uczestników (wspólników) przedsiębiorstwa.
Odpowiednie przygotowanie procesu likwidacji jest niezbędne w celu właściwego przeprowadzenia procedury zakończenia działalności gospodarczej przedsiębiorcy, a także w celu uniknięcia problemów ze strony organów władzy publicznej po zakończeniu likwidacji. Faza przygotowawcza likwidacji obejmuje następujące aspekty: poprawne rozwiązanie stosunków pracy i wypłata wynagrodzenia pracownikom, rozwiązanie umów z kontrahentami, analiza stanu rachunków bankowych, analiza stanu aktywów i pasywów; spłata zobowiązań i wyegzekwowanie wierzytelności przedsiębiorcy, dochowywanie obowiązków sprawozdawczych na różnych etapach likwidacji.
Ogólne zasady likwidacji przedsiębiorców zostały sformułowane w art. 60 Kodeksu Gospodarczego Ukrainy. Likwidację spółki może przeprowadzić albo specjalnie utworzona w ww. celu komisja likwidacyjna, albo zarząd likwidowanej spółki. Organ, który podjął decyzję o likwidacji, wyznacza regulamin i terminarz likwidacji, a ponadto także termin na zgłaszanie wierzytelności w stosunku do likwidowanej spółki. Warto zaznaczyć, że wspomniany termin musi wynosić co najmniej dwa miesiące, począwszy od momentu ogłoszenia o otwarciu procedury likwidacyjnej. Ogłoszenie o otwarciu likwidacji ze wskazaniem terminów na zgłaszanie wierzytelności powinno nastąpić publicznie. Komisja likwidacyjna jest obowiązana zastosować wszystkie niezbędne środki w celu wyegzekwowania wierzytelności likwidowanej spółki, jak również oszacować majątek likwidowanej spółki.
Powyższa procedura, choć skomplikowana, jest w pełni uzasadniona, gdyż zmierza do maksymalnego zaspokojenia wierzycieli oraz do ochrony przedsiębiorców przed nieuczciwymi partnerami. Równocześnie, ogromny nakład pracy towarzyszący likwidacji stwarza istotne problemy przedsiębiorcom, którzy z różnych powodów zdecydowali się wszcząć procedurę likwidacyjną. Skuteczność procedury likwidacyjnej jest uzależniona od zastosowanych wariantów jej realizacji. Jednym ze stosowanych wariantów jest likwidacja standardowa, tj. dobrowolna. Za bolączkę tego sposobu likwidacji postrzegana jest konieczność poddania się wnikliwej procedurze kontrolnej ze strony Urzędu Skarbowego. Dlatego czasem za korzystniejszy wariant zakończenia działalności gospodarczej uważa się ogłoszenie upadłości spółki. Każdy jednakże konkretny przypadek charakteryzuje się wieloma odmiennościami i niuansami.
Podsumowując powyższe rozważania należy dojść do wniosku, iż likwidacja spółek stanowi procedurę skomplikowaną, wymagającą indywidualnej i właściwej oceny każdego przypadku. Rozpoczynając procedurę likwidacyjną przedsiębiorcy znajdują się w odmiennych sytuacjach, dlatego każda konkretna sprawa wymaga zastosowania właściwych i optymalnych rozwiązań. Należy także mieć świadomość, iż błędy popełnione w toku procedury likwidacji spółki mogą doprowadzić do nieprzewidzianych, negatywnych skutków, w tym niekiedy skutkować odpowiedzialnością administracyjną, cywilnoprawną lub karną.


do góry...



Astana

Czym różni się umowa sprzedaży przedsiębiorstwa
od umowy sprzedaży udziałów w kapitale założycielskim spółki?

W praktyce zawodowej często spotykamy się z przerejestrowaniem przedsiębiorstwa na osobę trzecią drogą zbycia udziałów w kapitale założycielskim spółki. Czym jest więc ów udział w kapitale założycielskim spółki? Naszym zdaniem jest to przedmiot prawa cywilnego/obrotu cywilnego, który można zbyć w drodze transakcji cywilnoprawnych w trybie przewidzianym przepisami prawa cywilnego Republiki Kazachstanu. Kodeks cywilny RK nie reguluje owej kwestii, jednak obecnie umowy kupna-sprzedaży udziałów w kapitale założycielskim przedsiębiorstw zawierane są bardzo często i rozumiane są właściwie jako umowy sprzedaży przedsiębiorstwa. W celu stwierdzenia czy opisana wyżej umowa jest w rzeczywistości umową sprzedaży przedsiębiorstwa przeprowadziliśmy analizę Kodeksu cywilnego RK. Kodeks Cywilny RK (dalej – K.c. RK) nie ustanawia żadnych norm prawnych dotyczących określenia „udział w kapitale założycielskim spółki osobowej” lub stosunków cywilnoprawnych w zakresie zbywania udziałów w kapitale założycielskim spółki osobowej.
Rozdział 3 „Przedmiot prawa cywilnego” K.c. RK (art. 115-128) w żadnym miejscu nie wskazuje na to, iż udział w kapitale założycielskim spółki osobowej jest, podobnie jak „przedsiębiorstwo”, przedmiotem prawa cywilnego. Ponadto, art. 493-500 K.c. RK regulują możliwość sprzedaży przedsiębiorstwa, jednak w ich rozumieniu, przedsiębiorstwo stanowi zespół składników majątkowych. Naszym zdaniem przepisy te wskazują również na to, iż umowa sprzedaży przedsiębiorstwa winna być zarejestrowana w Centrum nieruchomości właściwym dla miejsca położenia zespołu składników majątkowych, a prawo własności do przedsiębiorstwa przekazywane jest w momencie rejestracji tego prawa we właściwym Centrum nieruchomości.
Zgodnie z art. 493 K.c. RK „Umowa sprzedaży przedsiębiorstwa” na mocy umowy sprzedaży przedsiębiorstwa „sprzedający zobowiązuje się do przekazania kupującemu prawa własności do przedsiębiorstwa jako całego zespołu składników majątkowych, za wyjątkiem tych praw i obowiązków, do których przekazania nie jest uprawniony”.
Ponadto, „prawa i obowiązki sprzedającego wobec pracowników przedsiębiorstwa przekazywane są kupującemu w trybie przewidzianym przepisami praca pracy Republiki Kazachstanu”.
Wobec powyższego, przedmiotem umowy sprzedaży przedsiębiorstwa jest zespół składników majątkowych, przy czym sprzedający przedsiębiorstwo powinien także przekazać wszelkie prawa i obowiązki wobec pracowników przedsiębiorstwa nowemu właścicielowi. Nie jasnym pozostaje jednak to, co w tym przypadku podlega sprzedaży – „zespół składników majątkowych” czy też „prawa i obowiązki”.
Idąc dalej napotykamy: „prawo do posługiwania się nazwą firmy, znakami towarowymi, znakami usługowymi i pozostałymi oznaczeniami indywidualizującymi sprzedawcę, jego towary, świadczone prace i usługi, jak również posiadane przez sprzedającego prawo do posługiwania się oznaczeniami indywidualizującymi przekazywane jest kupującemu, jeżeli umowa nie stanowi inaczej”. A zatem nazwa firmy, znaki towarowe, pozostałe oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorcę oraz wytwarzane produkty, uważane są również za przedmiot sprzedaży przedsiębiorstwa, podobnie jak zespół składników majątkowych”. Nasuwa się więc pytanie – jeżeli za sprzedaż przedsiębiorstwa uważa się sprzedaż zespołu składników majątkowych wraz z prawami i obowiązkami przedsiębiorstwa oraz pozostałymi oznaczeniami indywidualizującymi sprzedawcę, dlaczego więc w części pierwszej artykułu pada określenie, iż sprzedający zobowiązuje się przekazać przedsiębiorstwo jako całość zespołu składników majątkowych?
Niżej – „udzielone na podstawie specjalnego pozwolenia (licencji) prawo do prowadzenia właściwej działalności nie podlega przekazaniu kupującemu przedsiębiorstwo, jeśli przepisy prawa nie stanowią inaczej”, jednak na mocy umowy kupna-sprzedaży przedsiębiorstwa strony ustalają, że sprzedaży podlega udział w kapitale założycielskim przedsiębiorstwa, podczas gdy jego nazwa może pozostać niezmieniona. Wobec powyższego, licencje udzielone przedsiębiorstwu mogą być przekazane kupującemu, jako nowemu właścicielowi przedsiębiorstwa, które zachowuje licencje i pozwolenia na prowadzenie określonej działalności.
„Włączenie do składników sprzedawanego na podstawie umowy przedsiębiorstwa zobowiązań, których kupujący nie może wykonać z uwagi na brak odpowiedniego pozwolenia (licencji), nie zwalnia sprzedającego ze zobowiązań wobec wierzycieli. Niewykonanie zobowiązań przez sprzedającego i kupującego skutkuje ich wspólną odpowiedzialnością wobec wierzycieli”- ów zapis K.c. RK potwierdza nasze twierdzenie o tym, iż w tym przypadku mowa właśnie o sprzedaży praw i obowiązków przedsiębiorstwa, a nie zespołu składników majątkowych.
W kolejnym punkcie traktującym o obowiązku państwowej rejestracji umowy sprzedaży przedsiębiorstwa, uważanej za zawartą z chwilą jej rejestracji, według naszej opinii mowa jest o państwowej rejestracji w Centrum nieruchomości w trybie przewidzianym przez ustawę o rejestracji prawa do majątku nieruchomego. Ustawodawstwo RK dotyczące państwowej rejestracji osób prawnych, w żaden sposób nie reguluje kwestii państwowej rejestracji umowy sprzedaży przedsiębiorstwa w organach sądownictwa.
Po zapoznaniu się z przepisami paragrafu 6 K.c. RK można stwierdzić, że umowa sprzedaży przedsiębiorstwa ma wyraźny kształt umowy sprzedaży udziału w kapitale założycielskim przedsiębiorstwa.

1. Składniki i wartość przedsiębiorstwa podlegającego sprzedaży, określane są w porozumieniu obu stron umowy, jeżeli przepisy prawa nie stanowią inaczej.

2. Przed zawarciem umowy strony powinny sporządzić i zaakceptować następujące dokumenty: inwentaryzację majątku, bilans rachunkowy, raport z audytu przeprowadzonego przez firmę audytową o składnikach i wartości przedsiębiorstwa oraz wykaz wszystkich zobowiązań finansowych, będących składnikiem majątku przedsiębiorstwa, z wyszczególnieniem wierzycieli, wielkości oraz rodzaju długu, a także terminu jego spłaty.

3. Majątek, a także prawa i obowiązki określone w wyżej wymienionych dokumentach, przekazywane są przez sprzedającego kupującemu, jeżeli art. 493 K.c. RK oraz umowa sprzedaży nie stanowią inaczej.

4. Wierzyciele zadłużonego przedsiębiorstwa, którego dług stanowi składnik majątku, powinni zostać powiadomieni przez sprzedającego w formie pisemnej o sprzedaży przedsiębiorstwa przed jego przekazaniem kupującemu.

5. Prawo własności do przedsiębiorstwa uważa się za przekazane kupującemu z chwilą państwowej rejestracji tegoż prawa.

6. Państwowej rejestracji prawa własności kupującego do przedsiębiorstwa dokonuje się zaraz po przekazaniu przedsiębiorstwa kupującemu.

7. W przypadku, gdy umowa przewiduje zachowanie przez sprzedającego prawa własności do przekazywanego przedsiębiorstwa, do momentu dokonania zapłaty za przedsiębiorstwo lub nastąpienia innych zobowiązań, kupujący może dysponować majątkiem i prawami będącymi składnikami majątku przekazywanego przedsiębiorstwa w wymiarze koniecznym dla działania przedsiębiorstwa jako zespołu składników majątku do momentu przekazania kupującemu prawa własności.

W świetle powyższego, zgodnie z przepisami Kodeksu Cywilnego RK umowa sprzedaży przedsiębiorstwa nosi znamiona umowy kupna-sprzedaży udziału w kapitale założycielskim przedsiębiorstwa, przy czym nie jest uznawana za umowę kupna-sprzedaży udziału w kapitale założycielskim przedsiębiorstwa.
Wobec powyższego, w naszej opinii należałoby zdefiniować stosunki cywilnoprawne w projekcie ustawy „O wniesieniu zmian i uzupełnień do Kodeksu Cywilnego Republiki Kazachstan” w odniesieniu do takich określeń, jak „udział w kapitale założycielskim spółki osobowej”, „umowa zbycia udziału w kapitale założycielskim”, „sprzedaż udziału w kapitale założycielskim spółki osobowej”.


do góry...


Wilno

Zmiany dotyczące rejestracji osób prawnych

W celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorców, zostały przyjęte zmiany w regulaminie Rejestru Osób Prawnych. Zmiany przewidują, że od następnego roku, podczas rejestracji osób prawnych nie będą wydawane papierowe zaświadczenia potwierdzające dokonanie rejestracji osoby prawnej, lecz osobom prawnym zostanie umożliwiony nieodpłatny dostęp do certyfikowanego elektronicznego wypisu z rejestru.
Informacja dotycząca rejestracji osób prawnych jest zbierana i przechowywana w systemie informacyjnym Centrum Rejestrów. Zgodnie z aktualnymi danymi w systemie informacyjnym, zostanie sporządzony i będzie przechowywany w formie elektronicznej wypis, odzwierciedlający rzeczywistą informację o osobie prawnej. Każda osoba prawna lub osoba trzecia będzie mogła nieodpłatnie sprawdzić dane w rejestrze przy pomocy udzielonego osobie prawnej elektronicznego klucza dostępu.
Zmiany przewidują również ujednolicenie systemu kodów osób prawnych. Obecnie kody osób prawnych składają się z siedmiu lub dziewięciu znaków. W celu ujednolicenia systemu kodów, od dnia 1 stycznia 2011 roku wszystkim osobom prawnym, filiom i przedstawicielstwom osób prawnych, których kody złożone były z siedmiu znaków, zostaną nieodpłatnie nadane nowe kody zawierające dziewięć znaków.
Zgodnie ze zmianami dokonanymi w ustawie o spółkach akcyjnych, zobowiązującymi do ujawnienia akcjonariuszy zamkniętych spółek akcyjnych, w celu zapewnienia większej przejrzystości działania takich spółek, prezesi spółek będą musieli złożyć do Rejestru Osób Prawnych listę akcjonariuszy.
W celu zapewnienia prezesowi spółki, jako pracownikowi spółki, prawa do rozwiązania umowy o pracę z inicjatywy pracownika ustalono, iż prezes spółki osobiście może złożyć do Centrum Rejestrów dokumenty o wyrejestrowaniu prezesa z Rejestru Osób Prawnych nawet wówczas, gdy kompetentny organ spółki nie podjął decyzji w sprawie odwołania prezesa ze stanowiska.
Celem zapewnienia praw inwestorów oraz wspierania inwestycji, w Centrum Rejestrów trzeba będzie wskazać dane funduszu inwestycyjnego, jak i dane o spółce władającej funduszem inwestycyjnym, jeżeli akcje spółki bądź spółki europejskiej zostaną nabyte przez udziałowców jednego funduszu inwestycyjnego.
Wraz ze zmianami wchodzą w życie prawidła na podstawie których, właściciel lokalu w którym mieści się siedziba osoby prawnej, będzie mógł jednostronnie złożyć wniosek do Rejestru Osób Prawnych o wyrejestrowaniu spółki z zajmowanych pomieszczeń. Jeżeli osoba prawna w ciągu 6 miesięcy od otrzymania zawiadomienia o wyrejestrowaniu nie podejmie żadnych działań związanych ze zmianą danych w rejestrze, Centrum Rejestrów dokona wyrejestrowania spółki oraz wyśle do niej zawiadomienie o wszczęciu procedury likwidacyjnej.
Ustalono również, iż nie będzie wolno dokonać rejestracji spółki w lokalu, którego siedzibą ma być lokal obciążony prawami rzeczowymi (hipoteką).


do góry...


Выберите язык: PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Бюллетень 2010.09.02


Moskwa

Охрана объектов интеллектуальной собственности таможенными органами Российской Федерации

В Российской Федерации в условиях современной экономики особое значение имеют вопросы защиты права на объекты авторского права и смежных прав, на товарные знаки, знаки обслуживания, наименования места происхождения товара (далее - объекты интеллектуальной собственности). К сожалению, на сегодняшний день уровень поставок и распространения в России «контрафактной» продукции (от франц. «contrefacon» - нарушение прав интеллектуальной собственности) очень высокий. Данное явление наносит экономический ущерб государству, отражается на конечном потребителе товара, а также несомненно оказывает негативное влияние на деятельность самого обладателя прав на объекты интеллектуальной собственности. Многие предприниматели, желающие ввести в оборот на российском рынке свою продукцию, обеспокоены количеством подделок, которые являются «конкуренцией» по отношению к оригинальному товару. В последнее время правообладатели все чаще обращаются к таможенным органам за помощью в охране прав на объекты интеллектуальной собственности при их ввозе на территорию РФ. Подобный метод борьбы с контрафактом становится все более популярным как в Российской Федерации, так и на территории стран Европейского Союза. В ситуации, когда предприниматель имеет основания полагать, что на территорию РФ ввозится контрафактный товар, он может подать в таможеный орган заявление о приостановлении выпуска такого товара. Если правообладатель, является иностранным лицом, заявление может быть подано через российских юридических или физических лиц на основании доверенности. К заявлению также прилагаются документы, подтверждающие наличие права на объект интеллектуальной собственности (свидетельство, договор (в том числе лицензионный) о передаче исключительных прав) и другие документы. Правообладатель может приложить к заявлению образцы товаров, которые могут служить подтверждением имеющегося факта нарушения его прав. Заявление и прилагаемые к нему документы предоставляются на русском языке. В случае предоставления документов на иностранном языке, прилагается их перевод. На основании указанного заявления таможенный орган приостановит выпуск предположительно контрафактного товара на период максимально до 20 дней. С письменного разрешения таможенного органа правообладатель, декларант или их представители имеют право отбирать пробы и образцы товаров, в отношении которых принято решение о приостановлении выпуска, проводить их исследование, а также осматривать, фотографировать или иным образом фиксировать такие товары. Что в последствии может быть полезным для обоснования своей позиции в суде.

Включение в таможенный реестр объектов интеллектуальной собственности

После принятия решения о приостановлении выпуска, товар также вносится в таможенный Реестр объектов интеллектуальной собственности, ведение которого осуществляет Главное управление товарной номенклатуры и торговых ограничений ФТС России. За включение в реестр плата не взимается. Внесение товаров в таможенный реестр осуществляется на срок до 2 лет. Этот срок может быть продлен по заявлению правообладателя, но не может превышать срока действия прав на соответствующий объект интеллектуальной собственности. После этого при ввозе осуществляется контроль всех товаров, содержащих данный объект интеллектуальной собственности с целью выявления возможного контрафакта. Законодательством о таможенном союзе России, Казахстана и Беларуссии предусмотрена возможность включения в Единый реестр таможенный реестр объектов интеллектуальной собственности государств-членов таможенного союза. Процедура включения в реестр практически эдентичная, при этом охрана предоставляется на всей территории Таможенного союза.

Обязательство о возмещении вреда

Выбирая такой способ защиты своих прав, предпринимателю следует обратить внимание на обязательство представить одновременно с заявлением о приостановлении выпуска товара, письменное заявление о возмещении имущественного вреда, который может быть причинен декларанту, собственнику, получателю товаров в связи с необоснованным приостановлением выпуска товаров. Объект интеллектуальной собственности включается в реестр при условии, что правообладатель обеспечивает исполнение обязательства о возмещении вреда, например путем предоставления банковской гарантии. Вместо обеспечения исполнения обязательства о возмещении вреда предприниматель вправе предоставить договор страхования риска ответственности за причинение вреда в пользу декларанта или собственника товара. При этом сумма обеспечения обязательства или страховая сумма должна быть не менее 500 тысяч рублей (около 12 500 Евро).

Способы защиты нарушенных прав

В течение времени, на которое был приостановлен выпуск предположительно контрафактного товара правообладатель имеет возможность прибегать к любым предусмотренными законодательством средствам защиты своих прав. Рассмотрение дел о нарушении прав на объекты интеллектуальной собственности может рассматриваться в порядке административного, гражданского или уголовного производства. При наличии оснований полагать, что права правообладателя были нарушены при ввозе контрафактной продукции и последующим ее введении в оборот на территории РФ, таможенный орган обязан возбудить дело об административном правонарушении по факту незаконного использования чужого товарного знака, знака обслуживания, наименования места проихождения товара, нарушения авторских и смежных прав, изобретательских и патентных прав. При данной категории дел предусмотрено изъятие такого товара и наложение ареста до принятия решения по делу. Также существует возможность обращения в органы милиции для возбуждение дела об административном правонарушении или даже уголовного дела, в случае если нарушение прав на объекты интеллектуальной собственности причинило крупный ущерб автору или правообладателю. Основываясь на практике, наиболее удобным моментом пресечения нарушения является именно момент ввоза товара. В этой связи сотрудничество таможни и правообладателя в процессе рассмотрения дела об административном нарушении, например в области незаконного использования чужого товарного знака является очень выгодным решением для предпринимателя. Со стороны правообладателя требуется предоставление таможне доказательств и пояснений по делу, а также участие в качестве третьего лица в судебном разбирательстве (арбитражном) по делам о привлечении к административной ответственности. По результатам рассмотрения, если нарушитель будет привлечен к ответственности, то контрафактный товар конфискуется. Пресечение нарушения таможенным органом не препятствует правообладателю обратиться с гражданским иском и потребовать у нарушителя возмещения убытков или компенсации


вверх...


Kijów

Ликвидация компании

Тема ликвидации особенно остро поднимается в последние несколько лет. Грянул кризис, малые и средние предприятия не выдерживают конкуренции в следствии чего собственники вынуждены задумываться о закрытии бизнеса. На данный момент в Украине ликвидация предприятий является достаточно сложным процессом. Связано это, как с необходимостью выполнения различных процедур, так и с длительностью самих этапов закрытия предприятия.
Сама процедура ликвидации предприятия носит комплексный характер и предполагает наравне с самой ликвидационной процедурой решение таких вопросов, как правильный выбор способа ликвидации и подготовку к закрытию предприятия.
Выбор способа определяется причиной закрытия, целью закрытия, состоянием активов и пассивов предприятия, наличием дебиторской и кредиторской задолженности. И самое главное, выбор способа и подготовку к ликвидации целесообразно осуществлять с помощью специалистов в данной сфере дабы избежать столкновения с подводными камнями.
По сути, ликвидация это исключение фирмы из Единого государственного реестра, то есть удаление записи о ее регистрации. После официальной ликвидации предприятие перестает существовать как фактически, так и юридически, все права и обязанности участников завершаются.
Подготовка к закрытию необходима для корректного завершения хозяйственной деятельности и отсутствия в дальнейшем проблем с контролирующими органами. Она включает решение следующих проблем: правильное увольнение и выплата заработной платы сотрудникам; рассторжение договоров с контрагентами; состояние банковских счетов; работа с активами и дебиторской задолженностью; работа с кредиторской задолженностью и активными кредиторами; особенности отчетности на различных этапах ликвидации.
Общий порядок ликвидации субъекта хозяйствования определен в ст. 60 Хозяйственного кодекса Украины. Ликвидацию предприятия может осуществлять либо специально созданная ликвидационная комиссия, либо орган управления ликвидируемого субъекта. Орган, который принял решение о ликвидации, устанавливает порядок и определяет сроки проведения ликвидации, а также срок для заявления своих претензий кредиторами.
Важно отметить, что этот срок должен быть не менее двух месяцев с момента объявления о начале ликвидационной процедуры. Само объявление о начале ликвидации с указанием сроков приема претензий кредиторов должно быть опубликовано в официальных изданиях. Ликвидационная комиссия обязана применить все необходимые меры для взыскания дебиторской задолженности должника, а также оценить имущество ликвидируемого субъекта хозяйственной деятельности.
Такая сложная процедура вполне обоснована. Она направлена на максимальное удовлетворение требований кредиторов и защиту бизнеса от недобросовестных партнеров. В то же время, огромное количество рутинной работы создает изрядные проблемы предпринимателям, которые по тем, или иным причинам решили ликвидировать предприятие. Эффективность процедуры во многом зависит от того, насколько правильными методами она реализуется. В ряде случаев ликвидировать предприятие нужно стандартными средствами. Но у процедуры добровольной ликвидации есть довольно серьезный недостаток - в ее ходе проводится обязательная налоговая проверка. Поэтому порой логично использовать процедуру ликвидации через банкротство. Но в каждом случае есть огромное количество нюансов.
Подводя итоги, можно сделать вывод, что ликвидация предприятий - сложная процедура, требующая индивидуального подхода. Вариантов состояний дел, в которых находятся предприятия перед ликвидацией, много, поэтому в каждом конкретном случае должен быть найден самый оптимальный вариант (способ) ликвидации предприятия.
Ошибки, допущенные при завершении деятельности фирмы, могут привести к непредвиденным последствиям и наступлению ответственности: административной, гражданской, уголовной.


вверх...


Astana

Чем отличается договор продажи предприятия от договора продажи доли в уставном капитале предприятия?

В нашей практике часто происходит оформление предприятия на третье лицо путем продажи доли в уставном капитале предприятия. Что такое доля в уставном капитале предприятия? На наш взгляд, это объект гражданских прав/гражданского оборота, который может отчуждаться путем проведения гражданско-правовых сделок в порядке, установленном гражданским законодательством РК. В Гражданском кодексе РК данная категория не раскрыта, но на сегодняшний день договоры купли-продажи доли в уставном капитале предприятий оформляются постоянно и по своему содержанию подразумевают под собой «договор продажи предприятия». Мы решили провести правовой анализ норм ГК РК, чтобы определиться, является ли такой договор - договором продажи предприятия.
В Гражданском кодексе РК (далее – ГК РК) отсутствуют какие-либо правовые нормы относительно понятия «доля в уставном капитале хозяйственного товарищества» и гражданского правоотношения при отчуждении долей в уставном капитале хозяйственных товариществ.
По содержанию главы 3 «Объекты гражданских прав» ГК РК (статьи 115-128) нигде не указано, что доля в уставном капитале хозяйственного товарищества также является объектом гражданских прав, как «предприятие». При этом, согласно статьям 493-500 ГК РК определена возможность продажи предприятия, однако по данным статьям, предприятие рассматривается как имущественный комплекс. Также, на наш взгляд, здесь указано, что договор продажи предприятия должен быть зарегистрирован в Центре по недвижимости по месту нахождения имущественного комплекса, право собственности на предприятие переходит с момента государственной регистрации этого права в соответствующем Центре по недвижимости.
Согласно статье 493 ГК РК «Договор продажи предприятия», по договору продажи предприятия «продавец обязуется передать в собственность покупателя предприятие в целом как имущественный комплекс, за исключением прав и обязанностей, которые продавец не вправе передавать другим лицам».
При этом, - «права и обязанности по отношению к работникам предприятия переходят от продавца к покупателю предприятия в порядке, предусмотренном трудовым законодательством Республики Казахстан.».


Таким образом, предметом договора продажи предприятия является имущественный комплекс, при этом, продавец предприятия также должен передать свои права и обязательства перед работниками предприятия новому собственнику предприятия. Не совсем понятно, что продается в данном случае, - «имущественный комплекс» или «права и обязательства предприятия».

Читаем далее, - «права на использование фирменного наименования, товарных знаков, знаков обслуживания и других средств индивидуализации продавца и его продукции, выполняемых им работ или услуг, а также принадлежащие продавцу на основе лицензии права использования средств индивидуализации переходят к покупателю, если иное не предусмотрено договором.». Следовательно, фирменное наименование, товарные знаки и другие средства индивидуализации продавца, как и продукция предприятия, также признаются предметом продажи предприятия, как и имущественный комплекс. Тогда возникает вопрос, - если продажа предприятия – это продажа имущественного комплекса вместе с правами и обязательствами предприятия и иными средствами индивидуализации продавца, тогда в силу каких причин в первой части статьи определено, что продавец обязуется передать предприятие в целом как имущественный комплекс?
Далее, - «права, полученные на основании специального разрешения (лицензии) на занятие соответствующей деятельностью, не подлежат передаче покупателю предприятия, если иное не установлено законодательными актами», но при заключении договора купли-продажи доли в уставном капитале предприятия, стороны оговаривают, что продается доля в уставном капитале, а наименование предприятия может остаться прежним. Из этого следует, что лицензии предприятия могут быть переданы новому собственнику предприятия, как владельцу предприятия, которое обладает лицензиями и разрешениями на какой-либо род деятельности.
«Включение в состав передаваемого по договору предприятия обязательств, исполнение которых покупателем невозможно при отсутствии у него специального разрешения (лицензии), не освобождает продавца от соответствующих обязательств перед кредиторами. За неисполнение обязательств продавец и покупатель несут перед кредиторами солидарную ответственность», - данная норма ГК РК опять подтверждает нашу догму относительно того, что здесь речь идет о продаже прав и обязательств, а не имущественного комплекса предприятия.
Следующий пункт относительно обязательности государственной регистрации договора продажи предприятия, который считается заключенным с момента регистрации подразумевает, на наш взгляд, государственную регистрацию в Центре по недвижимости в порядке, установленном законодательством о регистрации прав на недвижимое имущество. В соответствии с законодательством РК о государственной регистрации юридических лиц, ничего не сказано относительно государственной регистрации договора продажи предприятия в органах юстиции.
Если рассматривать дальнейшие нормы параграфа 6 ГК РК, то становится очевидным, что договор продажи предприятия имеет четкое очертание договора продажи доли в уставном капитале предприятия.

1. Состав и стоимость предприятия, подлежащего продаже, определяются соглашением сторон, если иное не установлено законодательными актами.

2. До подписания договора должны быть составлены и рассмотрены сторонами: акт инвентаризации, бухгалтерский баланс, аудиторский отчет аудиторской организации о составе и стоимости предприятия, а также перечень всех долгов (обязательств), включаемых в состав предприятия, с указанием кредиторов, характера, размера и сроков их требований.

3. Имущество, права и обязанности, указанные в названных документах, подлежат передаче продавцом покупателю, если иное не вытекает из статьи 493 настоящего Кодекса и не установлено договором.

4. Кредиторы по обязательствам, включенным в состав продаваемого предприятия, должны быть письменно уведомлены продавцом о продаже предприятия до его передачи покупателю.

5. Право собственности на предприятие переходит к покупателю с момента государственной регистрации этого права.

6. Государственная регистрация права собственности покупателя на предприятие осуществляется непосредственно после передачи предприятия покупателю.

7. В случаях, когда договором предусмотрено сохранение за продавцом права собственности на предприятие, переданное покупателю, до оплаты предприятия или до наступления иных обстоятельств, покупатель вправе до перехода к нему права собственности распоряжаться имуществом и правами, входящими в состав переданного предприятия, в той мере, в какой это необходимо для обеспечения деятельности предприятия как имущественного комплекса.


Таким образом, с точки зрения норм Гражданского кодекса РК, договор продажи предприятия обладает признаками договора купли-продажи доли в уставном капитале предприятия, при этом, не признается договором купли-продажи доли в уставном капитале предприятия.
Исходя из сказанного, на наш взгляд, необходимо определить гражданско-правовые нормы в законопроекте «О внесении изменений и дополнений в Гражданский кодекс Республики Казахстан» в отношении таких правозначений, как «доля в уставном капитале хозяйственного товарищества», «договор отчуждения доли в уставном капитале», «продажа доли в уставном капитале хозяйственного товарищества».


вверх...


Зміна мови: PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Бюлетень 2010.09.02

Kijów

Ліквідація компанії

Тема ліквідації особливо гостро піднімається в останні кілька років. Грянула криза, малі та середні підприємства не витримують конкуренції в наслідок чого власники змушені замислюватися про закриття бізнесу. На даний момент в Україні ліквідація підприємств є досить складним процесом. Пов'язано це, як з необхідністю виконання різних процедур, так і з тривалістю самих етапів закриття підприємства.
Сама процедура ліквідації підприємства носить комплексний характер і передбачає нарівні з самою процедурою ліквідації вирішення таких питань, як правильний вибір способу ліквідації та підготовку до закриття підприємства.
Вибір способу визначається причиною закриття, метою закриття, станом активів і пасивів підприємства, наявністю дебіторської та кредиторської заборгованостей. І найголовніше, вибір способу та підготовку до ліквідації доцільно здійснювати за допомогою фахівців у даній сфері щоб уникнути зіткнення з підводними каменями. По суті, ліквідація це виключення підприємства з Єдиного державного реєстру, тобто видалення запису про її реєстрацію. Після офіційної ліквідації підприємство припиняє існувати як фактично, так і юридично, усі права та обов'язки учасників анулюються.
Підготовка до закриття необхідна для коректного завершення господарської діяльності і відсутності надалі проблем з контролюючими органами. Вона включає вирішення наступних проблем: правильне звільнення і виплата заробітної плати співробітникам; закриття договорів з контрагентами; стан банківських рахунків; робота з активами і дебіторською заборгованістю; робота з кредиторською заборгованістю і активними кредиторами; особливості звітності на різних етапах ліквідації.
Загальний порядок ліквідації суб'єкта господарювання визначений у ст. 60 Господарського кодексу України. Ліквідацію підприємства може здійснювати або спеціально створена ліквідаційна комісія, або орган управління підприємства, суб'єкта що ліквідується. Орган, який прийняв рішення про ліквідацію, встановлює порядок і визначає терміни проведення ліквідації, а також термін для заяви своїх претензій кредиторами.
Важливо зазначити, що цей термін повинен бути не менше двох місяців з моменту оголошення про початок ліквідаційної процедури. Саме оголошення про початок ліквідації з вказівкою термінів прийому претензій кредиторів повинне бути опубліковане в офіційних виданнях. Ліквідаційна комісія зобов'язана застосувати всі необхідні заходи для стягнення дебіторської заборгованості боржника, а також оцінити майно ліквідованого суб'єкта господарської діяльності.
Така складна процедура цілком обґрунтована. Вона спрямована на максимальне задоволення вимог кредиторів і захист бізнесу від нечистих на руку партнерів. У той же час, величезна кількість рутинної роботи створює неабиякі проблеми підприємцям, які з тих, чи інших причин вирішили ліквідувати підприємство. Ефективність процедури багато в чому залежить від того, наскільки правильними методами вона реалізується. У ряді випадків ліквідовувати підприємство потрібно стандартними засобами. Але у процедури добровільної ліквідації є досить серйозний недолік - в її ході проводиться обов'язкова податкова перевірка. Тому часом логічно використовувати процедуру ліквідації через банкрутство. Але в кожному випадку є величезна кількість нюансів.
Підводячи підсумки, можна зробити висновок, що ліквідація підприємств - складна процедура, що вимагає індивідуального підходу. Варіантів станів справ, в яких знаходяться підприємства перед ліквідацією, багато, тому в кожному конкретному випадку повинен бути знайдений самий оптимальний варіант (спосіб) ліквідації підприємства.
Помилки, допущені при завершенні діяльності фірми, можуть привести до непередбачених наслідків і настання відповідальності: адміністративної, цивільної, кримінальної.


в гору...


Pakeisti kalbą : PL RU UA LT PL RU UA LT KZ
CHWP PL CHWP RU

Naujienlaiškis 2010.09.02

Wilno

Pakeitimai susiję su juridinių asmenų registravimų

Siekiant mažinti biurokratijos naštą verslui, Vyriausybė pritarė Juridinių asmenų registro nuostatų pakeitimams, kurie numato, kad nuo kitų metų registruojant juridinius asmenis nebebus išduodami popieriniai juridinių asmenų pažymėjimai, o vietoje jų juridiniams asmenims neatlygintinai bus suteikta prieiga prie elektroninio sertifikuoto registro išrašo.
Visa informacija apie juridinio asmens registraciją yra kaupiama Registrų centro informacinėje sistemoje. Čia pagal esamus duomenis bus suformuotas ir saugomas elektroninis išrašas, kuriame atsispindės aktuali informacija apie juridinį asmenį. Šiuos registro įrašo duomenis kiekvienas juridinis asmuo ar bet kuris kitas suinteresuotas asmuo galės neatlygintinai patikrinti pasinaudodamas juridiniam asmeniui suteiktu elektroniniu prieigos raktu.
Pokyčiai taip pat numato suvienodinti juridinių asmenų kodų sistemą. Šiuo metu vienų juridinių asmenų kodai yra sudaryti iš septynių ženklų, kitų - iš devynių skaitmenų, todėl siekiant suvienodinti juos, nuo 2011 m. sausio 1 d. visiems juridiniams asmenims, jų filialams ar atstovybėms bus neatlygintinai automatiškai suteikti nauji devyniaženkliai kodai, jei juridinis asmuo tokio dar neturi.
Įgyvendinant Akcinių bendrovių įstatymo pakeitimus, įpareigojančius uždarąsias akcines bendroves atskleisti jų akcininkų sąrašus ir taip užtikrinti didesnį tokių bendrovių veiklos skaidrumą, Registrui turės būti pateikti uždarųjų akcinių bendrovių akcininkų sąrašai ir jų pakeitimai.
Siekiant užtikrinti bendrovės vadovui, kaip bendrovės darbuotojui, teisės aktų suteikiamos teisės nutraukti darbo sutartį darbuotojo pareiškimu įgyvendinimą, taip pat nustatoma, kad atsistatydinęs bendrovės vadovas turi teisę pateikti registrui dokumentus dėl vadovo duomenų išregistravimo iš registro, jei įgaliotas organas nepriima sprendimo dėl atsistatydinusio vadovo atšaukimo.
Užtikrinant investuotojų teises ir skatinant investicijas, Registre taip pat turės būti nurodyti ir investicinio fondo duomenys bei duomenys apie investicinio fondo valdymo įmonę, jei visas bendrovės arba Europos bendrovės akcijas bus įsigiję vieno investicinio fondo dalyviai.
Pakeitimais taip pat įtvirtinta tvarka, kad kai juridinio asmens buveinės patalpų savininkas nesutinka, kad jam nuosavybės teise priklausančiose patalpose būtų registruota juridinio asmens buveinė, jis turi teisę kreiptis į registro tvarkytoją su prašymu išregistruoti iš jam priklausančių patalpų juridinio asmens buveinę. Jei juridinis asmuo per 6 mėnesius nuo pranešimo gavimo nepakeis Juridinių asmenų registro duomenų, registro tvarkytojas išregistruos buveinę ir išsiųs juridiniam asmeniui pranešimą apie numatomą likvidavimą.
Kartu nustatoma, kad nebus leidžiama registruoti juridinio asmens buveinės areštuotose patalpose.


Į viršų...